Την Παρασκευή το πρωί, 27/3, ο Δημήτρης Ουγγαρέζος αναφέρθηκε μέσα από την εκπομπή «Buongiorno» στο MEGA, σε ένα σοβαρό τροχαίο που είχε και το HELLO.GR επικοινώνησε μαζί του προκειμένου να μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες για εκείνη την νύχτα που ο 25χρονος τότε Δημήτρης, επέστρεφε στο σπίτι του και τον πήρε ο ύπνος στο τιμόνι.
«Ήταν μια πολύ περίεργη εμπειρία και ένα περιστατικό που μου συνέβη το 2005. Ήμουν 25 ετών, σε μια ηλικία που όλοι μας νιώθουμε άτρωτοι, πως δεν μας αγγίζει τίποτα», παραδέχεται. Ήταν 27 Απριλίου του 2005. Εκείνη την εποχή, ο Δημήτρης Ουγγαρέζος είχε πιάσει την πρώτη του δουλειά, σε μια εταιρία δημοσίων σχέσεων στην οποία περνούσε δύσκολα. «Εκ του αποτελέσματος, θεωρώ πως δεν ταίριαζα με τη συγκεκριμένη δουλειά, ενώ από την αρχή δεν υπήρχε θερμή υποδοχή από την υπόλοιπη ομάδα. Να φανταστείς, είχα δομήσει όλο μου το πρόγραμμα, ακόμα και τις ώρες του φαγητού, ώστε να είμαι όσο το δυνατόν πιο αποδοτικός στη δουλειά. Όλο αυτό, με είχε επηρεάσει αρνητικά, ένιωθα πως γέμιζα ένα κόσκινο», εξομολογείται.
«Αν είχα μικρότερο αυτοκίνητο, θα είχα σκοτωθεί»
Την ίδια περίοδο ως εργαζόμενος στην εταιρία δημοσίων σχέσεων, ο Δημήτρης Ουγγαρέζος έκανε μαθήματα Ιταλικών σε φροντιστήριο στην περιοχή της Γλυφάδας. Μάλιστα, το φροντιστήριο, είχε κανονίσει ένα ταξίδι για τους μαθητές στην Ιταλία, στο οποίο συμμετείχε και ο ίδιος. «Πήγαμε στην Ιταλία και μόλις γυρίσαμε, κανονίσαμε με τα υπόλοιπα παιδιά να βρεθούμε σε μια καφετέρια στα νότια προάστια για να δούμε τις φωτογραφίες», προσθέτει. Πράγματι, η συνάντηση έγινε το βράδυ της 27ης Απριλίου, με τον Δημήτρη Ουγγαρέζο να είναι τόσο σωματικά, όσο και ψυχολογικά κουρασμένος, καθώς η συνεργασία του με την εταιρία δεν πήγαινε καλά, κάτι που τον είχε επηρεάσει σε όλα τα επίπεδα. «Η ψυχολογική και η σωματική μου κόπωση ήταν μεγάλη. Εκείνο το βράδυ μόλις είδαμε τις φωτογραφίες, έβαλα στο αυτοκίνητο ένα συμμαθητή από το φροντιστήριο και τον πήγα στο σπίτι του στην Άνω Γλυφάδα. Ύστερα, έπιασα τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, ώστε να επιστρέψω στο πατρικό μου στο Παλαιό Φάληρο. Θυμάμαι πως είχε πολύ κρύο εκείνο το βράδυ, είχα βάλει το καλοριφέρ στο αυτοκίνητο και άκουγα το cd ‘’Σαν άνεμος’’, του Αντώνη Ρέμου. Το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι είναι να στρίβω από την λεωφόρο Βουλιαγμένης στην Αλίμου. Η αμέσως επόμενη εικόνα που έχω, είναι μέσα στο ασθενοφόρο, δεμένος στο φορίο, με μάσκα οξυγόνου. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Το αυτοκίνητο κινήθηκε για αρκετή ώρα ακυβέρνητο, καθώς με είχε πάρει ο ύπνος και έπεσα πάνω σε κολώνα της ΔΕΗ. Την έριξα όλη κάτω και στην ουσία, αυτό που με έσωσε ήταν η μεγάλη μούρη του αυτοκινήτου, γιατί η κολώνα προσγειώθηκε πάνω στο καπό, ελάχιστα εκατοστά από το παρμπριζ. Αν είχα μικρότερο αυτοκίνητο, θα είχα σκοτωθεί», περιγράφει.
«Το αυτοκίνητο κινήθηκε για αρκετή ώρα ακυβέρνητο, καθώς με είχε πάρει ο ύπνος και έπεσα πάνω σε κολώνα της ΔΕΗ»
«Αυτό που με ξύπνησε ήταν η δόνηση του κινητού στην τσέπη μου»
Όπως θα μάθει εκ των υστέρων, υπήρχε ένα βενζινάδικο ανοιχτό δίπλα στο σημείο της σύγκρουσης. Ωστόσο, δεν ήρθε κανείς από τους υπαλλήλους να τον βοηθήσει, με αποτέλεσμα να δει το περιστατικό ένα ζευγάρι αλλοδαπών και να προσφέρουν εκείνοι τις πρώτες βοήθειες. «Ήταν ένα ζευγάρι Αλβανών, που είδαν τι έχει συμβεί, σταμάτησαν το αυτοκίνητό τους στο αντίθετο ρεύμα και ήταν εκείνοι που με βοήθησαν και ειδοποίησαν το ασθενοφόρο», εξηγεί στο HELLO.GR. Ο παρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός, περιγράφει επίσης πότε επανήλθε και τι ήταν αυτό που στην ουσία τον ξύπνησε. «Αυτό που με ξύπνησε ήταν η δόνηση του κινητού μου, που χτυπούσε συνέχεια και το είχα στην τσέπη μου. Ήταν η μητέρα μου, η οποία συνήθως με έπαιρνε μόνο μια φορά και της φώναζα να μην με ξαναπάρει. Εκείνη, όμως, τη νύχτα, είχε ένα περίεργο ένστικτο και μου τηλεφωνούσε συνεχώς. Απάντησε ο τραυματιοφορέας, ο οποίος για να την καθησυχάσει, την ενημέρωσε πως είχα χτυπήσει λίγο και ήρθαν στο νοσοκομείο».
«Έχω ακόμα το σημάδι από τη ζώνη, καθώς πέρα από το σπάσιμο της κλείδας, η ζώνη έκαψε το δέρμα μου»
«Πέρασα ένα μετατραυματικό σοκ. Ένιωσα πως ήταν η ώρα μου να πεθάνω και τη γλίτωσα»
Ο Δημήτρης Ουγγαρέζος, μεταφέρθηκε στο Ασκληπιείο Βούλας, όπου εκεί διαπιστώθηκε πως έχει σπάσει την κλείδα του, τον έσω σφυρό (σ.σ: το οστό στο κάτω άκρο της κνήμης), ενώ χρειάστηκε να κάνει ράμματα στο πηγούνι και το φρύδι του. Στο Ασκληπιείο Βούλας, παρέμεινε για δέκα ημέρες, στην Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας και ύστερα υποβλήθηκε σε ένα χειρουργείο για την αποκατάσταση της κνήμης του. Συνολικά, παρέμεινε στο νοσοκομείο για έναν περίπου μήνα. «Έχω ακόμα το σημάδι από τη ζώνη, καθώς πέρα από το σπάσιμο της κλείδας, η ζώνη έκαψε το δέρμα μου. Εκτός από την κλείδα, χρειάστηκε να βάλω βίδες προκειμένου να κολλήσει το οστό του αστραγάλου». Όλη αυτή η περιπέτεια, εκτός από το αρχικό σοκ, του έδωσε πολλά μαθήματα ζωής. «Ύστερα από το τροχαίο, πέρασα ένα μετατραυματικό σοκ. Ένιωσα πως ήταν η ώρα μου να πεθάνω και τη γλίτωσα. Από τότε, άρχισα να νιώθω πως δεν είμαι άτρωτος, αλλά θνητός. Επίσης με έμαθε να ζυγίζω τα πράγματα, αλλά και πως δεν πρέπει να είμαι επιπόλαιος, διότι υπάρχουν επιπτώσεις. Ήμουν τυχερός μέσα στην ατυχία μου που δεν ήταν κάποιος μπροστά μου εκείνη τη στιγμή, διότι θα μπορούσα να είχα σκοτώσει άνθρωπο. Ήταν η στιγμή που κατάλαβα πως δεν είμαι μόνος μου στο κόσμο και πως ένα λάθος, μπορεί να έχει μια αλυσιδωτή αντίδραση και να προκαλέσει πολλά άσχημα και δυσσάρεστα πράγματα. Τα μαθήματα που πήρα ήταν πολλά και θα με ακολουθούν για πάντα».
Φωτογραφία: NDP
