Ήταν αρχές Οκτωβρίου όταν τηλεφώνησα στον πατέρα Ευστράτιο. Είχε προηγηθεί ένα βίντεο που είχε ανέβει στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης με τίτλο «Ο παπά Στρατής, το πρώτο βιολί του Γιώργου Μαζωνάκη, τον αποχαιρετά με το Μου Λείπεις», με τον ίδιο να παίζει με το βιολί τη μεγάλη επιτυχία του Γιώργου Μαζωνάκη. Εδώ και πολλά χρόνια, ο Πατέρας Ευστράτιος βρίσκεται στην Άνδρο, όπου λειτουργεί στο νησί εδώ και χρόνια.
Από το πρώτο μας τηλεφώνημα μέχρι σήμερα που κάναμε την συνέντευξη για το HELLO.GR, μεσολάβησε ένας μήνας, με τον ίδιο να διηγείται την πρώτη του γνωριμία με τον Γιώργο Μαζωνάκη στα μέσα της δεκαετίας του 1990. «Η πρώτη μας γνωριμία με τον Γιώργο έγινε στο πρώτο μαγαζί που δούλεψα στην Αθήνα. Θυμάμαι πως το όνομά του ήταν Retro και βρισκόταν στη περιοχή του Πειραιά. Ήμασταν και οι δυο στο ξεκίνημά μας. Εγώ έπαιζα βιολί και εκείνος τραγουδούσε. Η συνεργασία μας, όμως, δεν ξεκίνησε τότε. Απλά, συνυπήρχαμε στο μαγαζί», περιγράφει.
Πατέρας Ευστράτιος: «Ήμουν ο σολίστας του για πεντέμισι χρόνια»
Ύστερα από το συγκεκριμένο μαγαζί, ο πατέρας Ευστράτιος παρουσιάζεται στο στρατό, ενώ μόλις απολυθεί θα δεχτεί ένα τηλεφώνημα. «Αφού είχα απολυθεί από φαντάρος, ο Γιώργος με θυμήθηκε. Μάλιστα, ήδη είχα κάνει μια σημαντική πορεία και ακουγόμουν στο χώρο ως βιολιστής ονομάτων. Μόλις ολοκληρώθηκε η συνεργασία μου με τον Βασίλη Τερλέγκα, με πήρε ένα τηλέφωνο και μου είπε πως φτιάχνει ένα τραγούδι με βιολί το Μου λείπεις και πως θα ήθελε να συνεργαστούμε στην ορχήστρα του. Πράγματι, συζητήσαμε, βρήκαμε άκρη και ξεκίνησε η συνεργασία μας, στο Lido στην οδό Ακαδημίας στο κέντρο της Αθήνας».
Αυτή έμελλε να είναι και η αρχή μιας σημαντικής συνεργασίας, καθώς οι δυο τους θα είναι μαζί καλλιτεχνικά για σχεδόν 6 ολόκληρα χρόνια, με εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά στην Αθήνα, την επαρχία, αλλά και στην τηλεόραση, όπου τον καλούν σε εκπομπές. «Ήμουν ο σολίστας του για πεντέμισι χρόνια. Μέσα στα χρόνια που συνεργαστήκαμε ήταν αναπόφευκτο να κάνουμε και παρέα. Ήμασταν φίλοι, αλλά όχι με την έννοια της έντονης φιλίας. Το σημαντικότερο κομμάτι που μας ένωνε ήταν η συνεργασία μας. Βέβαια, θα βγαίναμε μαζί, θα πηγαίναμε για ένα καφέ, για ένα ποτό καθώς κάναμε εμφανίσεις και στο εξωτερικό, αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, αλλά πάντα στα πλαίσια της συνεργασίας μας. Στην κοινή μας ζωή δεν ήμασταν πολύ κοντά, αλλά πάντα υπήρχε αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμός», λέει με ειλικρίνεια.
«Ήταν υπερβολικά απλός, χωρίς έπαρση»
Αναρωτιέμαι αν υπήρχε κάτι που να του είχε κάνει εντύπωση στα χρόνια που συνεργάστηκαν. «Ναι, μου έκανε εντύπωση πως ήταν υπερβολικά απλός, σαν ένα από εμάς, χωρίς έπαρση. Λιτός και ελεύθερος. Σε προσωπικό επίπεδο και στην παρέα δεν φερόταν ποτέ ως φίρμα. Με τους ανθρώπους που νταραβεριζόταν ήταν ιδιαίτερα απλός . Από ένα σημείο και μετά, είχα να κάνω με τον Γιώργο και όχι με τον Μαζωνάκη. Ήταν μια προσωπικότητα που κουβαλούσε όλα τα ανθρώπινα. Ό, τι απασχολούσε τον καθένα μας, απασχολούσε κι εκείνον. Ο καθένας τραβάει το δικό του δρόμο. Με τις ανηφόρες και τις κατηφόρες. Το ίδιο συνέβαινε και σε εκείνον. Κάπου διάβασα πως είχε φοβίες. Προσωπικά, όσα χρόνια συνεργαστήκαμε, δεν μου έδειξε κάτι τέτοιο. Αλλά αυτό που θα επαναλάβω είναι πως δεν ήμασταν κολλητοί. Περισσότερο έκανα παρέα με την αδελφή του την Μαρία, παρά με τον Γιώργο», εξηγεί.
«Ο Γιώργος εκτιμούσε, τιμούσε και υπολόγιζε την οικογένειά του»
Όσοι γνώριζαν καλά τον τραγουδιστή, γνώριζαν από πρώτο χέρι πόσο δεμένη ήταν η οικογένεια Μαζωνάκη, κάτι που επιβεβαιώνει και ο πατέρας Ευστράτιος. «Ήταν μια πολύ δομημένη ελληνική οικογένεια. Ο Γιώργος εκτιμούσε, τιμούσε και υπολόγιζε την οικογένειά του. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν μεγάλο δέσιμο και ήταν αγαπημένοι μεταξύ τους. Γι’ αυτό και όταν βγήκανε όσα βγήκανε για την οικογένειά του, μου έκαναν εντύπωση, αν και πέρασαν 20 χρόνια από τη λήξη της συνεργασίας μας». Το 2005 η συνεργασία τους ολοκληρώθηκε, με τον ίδιο να εξηγεί τους λόγους. «Τελειώσαμε τη συνεργασία μας γιατί αποφάσισα να φύγω από τη νύχτα και να μπω στην ιεροσύνη και έκτοτε οι δρόμοι μας χωρίστηκαν. Πήγα στη Σίφνο. Από τότε μέχρι και τον περασμένο Σεπτέμβριο που έφυγε από τη ζωή, βρεθήκαμε μόνο μια φορά, τυχαία στην Αθήνα. Ήταν το 2023 και τον συνάντησα εντελώς τυχαία στο κέντρο που πέσαμε ο ένας πάνω στον άλλο».
Την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, περίπου στις 18:00 το απόγευμα γίνεται γνωστή η είδηση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη. Μια είδηση που πάγωσε το πανελλήνιο και φυσικά και τον πατέρα Ευστράτιο. «Σοκαρίστηκα όπως σοκαρίστηκαν όλοι, γιατί ήταν κάτι πολύ ξαφνικό. Στεναχωρήθηκα πολύ, διότι ήταν ένας άνθρωπο με τον οποίο ζήσαμε δυνατές επαγγελματικές καταστάσεις. Όταν ακούω το όνομα του θα θυμάμαι πάντα μια όμορφη και τίμια συνεργασία. Ό, τι θυμάμαι από εκείνον, αφήνει πίσω του μια ομορφιά. Την εποχή που συνεργαζόμασταν, είχα προτάσεις από πολύ μεγάλα ονόματα. Παρόλα αυτά, επέλεξα να συνεργάζομαι μαζί του, διότι αυτή ακριβώς η τιμιότητα που είχε η συνεργασία μας ήταν πάνω από όλα.
