Στα 28α Θεατρικά Βραβεία Κοινού βρέθηκε τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου ο Δημήτρης Πιατάς, όπου μίλησε στις κάμερες των ψυχαγωγικών εκπομπών. Ο αγαπημένος ηθοποιός δέχτηκε ερωτήσεις για τον πρόσφατο θάνατο της συζύγου του, Λέλας, ωστόσο επέλεξε να κρατήσει την προσωπική του θλίψη μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ο ίδιος ξεκαθάρισε πως η παρουσία του στην εκδήλωση αφορούσε αποκλειστικά το θέατρο και την ανάγκη να τιμηθεί ο πολιτισμός, αποφεύγοντας ευγενικά να επεκταθεί σε όσα βιώνει σε προσωπικό επίπεδο.
Αρχικά, ο ηθοποιός εξήγησε πως δεν επιθυμούσε να μιλήσει δημόσια για την απώλεια της συζύγου του, καθώς εκείνη τη στιγμή βρισκόταν στην εκδήλωση με διαφορετική ιδιότητα.
«Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε με άλλη ιδιότητα εδώ. Ο πόνος ανήκει σε μένα και εδώ ήρθαμε για να τιμήσουμε το θέατρο. Και το θέατρο νομίζω ότι είναι ένα κομμάτι της αλήθειας μας και της ζωής μας. Και είναι το βαρύ πυροβολικό μας ό,τι αφορά τον πολιτισμό. Και η χώρα μας έχει ανάγκη να δώσει μια ζωντανή παρουσία πολιτισμού και αισθητικής. Και το θέατρο είναι παρόν αυτή τη στιγμή. Και σας μιλάω ως εργάτης του θεάτρου, γιατί υπάρχει μια γενιά νέων παιδιών, οι οποίοι θα διαγωνιστούν κιόλας που δίνουν ένα ζωντανό παρόν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σε επόμενη ερώτηση δημοσιογράφου, σχετικά με το αν η δουλειά μπορεί να λειτουργήσει ως ψυχοθεραπεία μετά από μια μεγάλη απώλεια, ο Δημήτρης Πιατάς επέμεινε πως δεν θέλει να μοιραστεί δημόσια προσωπικές πτυχές της ζωής του.
«Δεν απαντάω για πράγματα που είναι πολύ προσωπικά, τα οποία τα κράτησα. Δεν αντιμετωπίζω το θέατρο ιατρικά, με ιατρικούς όρους, αλλά με πολιτιστικούς όρους. Άρα, λυπάμαι, δεν αισθάνομαι ότι είμαι άρρωστος. Το αντίθετο, είμαι απόλυτα υγιής για να μπορώ να προσφέρω στο θέατρο», απάντησε.
Ο ηθοποιός ρωτήθηκε και για την απόφασή του να ανέβει κανονικά στη σκηνή λίγες ώρες μετά τον θάνατο της συζύγου του. Η Λέλα Πιατά έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, ωστόσο εκείνο το βράδυ ο Δημήτρης Πιατάς έπαιξε κανονικά στην παράσταση «Μάρτυρας κατηγορίας», στην οποία πρωταγωνιστεί.
Μιλώντας για τη σχέση των ηθοποιών με το θέατρο και την ευθύνη της σκηνής, ανέφερε: «Θέλω να σας πληροφορήσω, αν δεν το ξέρετε, ότι όλοι οι ηθοποιοί, από καταβολής της υποκριτικής τέχνης, είναι πάντοτε παρόντες. Είναι απόντες μόνο όταν είναι απόντες από τη ζωή. Είναι πάρα πολύ δύσκολο, είναι πολύ ψυχοφθόρο, αλλά το θέατρο προηγείται πάντα, για όλα. Ξέρετε κάτι; Το θέατρο είναι αιωνιότητα και ζωή. Πιστέψτε με».
