Για τη δύσκολη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο, τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από την περιπέτεια της υγείας της, αλλά και την οργή της για δημοσίευμα που παρουσίαζε ψευδώς ότι νόσησε ξανά, μίλησε η Δώρα Χρυσικού.
Η ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στην κάμερα του «Happy Day» του ALPHA και τη δημοσιογράφο Όλγα Λαφαζάνη, αποκαλύπτοντας πως έχει αποφασίσει να κινηθεί νομικά για το συγκεκριμένο δημοσίευμα. Παράλληλα, εξήγησε γιατί εξακολουθεί να μοιράζεται δημόσια την προσωπική της εμπειρία, αλλά και πόσο σημαντική υπήρξε για εκείνη η στήριξη των δικών της ανθρώπων και η εργασία της κατά τη διάρκεια της ασθένειας.
Η αντίδρασή της για το δημοσίευμα και την εικόνα που δημιουργήθηκε
Η Δώρα Χρυσικού δεν έκρυψε την αγανάκτησή της για το δημοσίευμα, το οποίο, όπως εξήγησε, συνοδευόταν και από εικόνα δημιουργημένη με τεχνητή νοημοσύνη. Η ίδια τόνισε πως η εικόνα δεν ανταποκρινόταν ούτε στην πραγματική της εμφάνιση κατά τη διάρκεια της θεραπείας της.
«Θύμωσα τόσο πολύ. Αυτό το πράγμα είναι ο απόπατος. Είναι η επιτομή της χυδαιότητας. Ήταν μια εικόνα ενός ανθρώπου που έχει κάτι ψιλοτριχούλες εκεί. Δηλαδή εγώ δεν ήμουνα έτσι ούτε όταν ήμουν άρρωστη. Δεν είχα καθόλου μαλλιά. Ούτε έχω αυτό το πράγμα. Ήταν και AI εικόνα. Δεν ήταν μόνο το άρθρο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ηθοποιός αποκάλυψε πως βρίσκεται πλέον σε μια σημαντική φάση, καθώς έχει συμπληρώσει πέντε χρόνια από την περιπέτεια της υγείας της. Απαντώντας σε όσους σχολιάζουν ότι αναφέρεται συχνά στην ασθένειά της, εξήγησε πως στόχος της είναι να ενημερώνει και να ευαισθητοποιεί άλλους ανθρώπους.
«Τώρα είμαι σε μια περίοδο που έχω κλείσει πενταετία. Πολλές φορές μου λένε “Συνέχεια μιλάς γι’ αυτό, συνέχεια μιλάς γι’ αυτό”. Ναι, συνέχεια μιλάω γι’ αυτό, μπας και μπορέσουν άνθρωποι εκεί έξω να σωθούνε. Οτιδήποτε ξεστομίζεται από το δικό μου το στόμα δεν είναι για το δικό μου όφελος, την προβολή, ούτε το προσωπικό μου δράμα. Άλλωστε εγώ δεν το αντιμετώπισα ποτέ ως δράμα. Το αντιμετώπισα ως έναν αγώνα ζωής», εξομολογήθηκε.
Σε ερώτηση για το αν αναρωτήθηκε ποτέ γιατί χρειάστηκε να περάσει μια τόσο σοβαρή δοκιμασία σε νεαρή ηλικία, η Δώρα Χρυσικού απάντησε πως δεν υπάρχει εύκολη απάντηση, ενώ αναφέρθηκε και στην ιατρική αιτία της ασθένειάς της.
«Το σκέφτηκα, ναι, αλλά δεν υπάρχει απάντηση. Ιατρικά μιλώντας ήταν μια μετάλλαξη γονιδίου. Τώρα, εάν μπήκα σε μια διαδικασία να λέω γιατί σε τόσο νεαρή ηλικία, γιατί έπρεπε η ζωή να με προκαλέσει με έναν τόσο σκληρό τρόπο, προφανώς», είπε.
Ιδιαίτερη σημασία για την ίδια είχαν οι άνθρωποι που βρέθηκαν στο πλευρό της σε εκείνη τη δύσκολη περίοδο. Η μητέρα της, η αδερφή της, οι φίλοι της, αλλά και η ίδια της η δύναμη, όπως και η δουλειά της, αποτέλεσαν σημαντικά στηρίγματα. Οι άνθρωποί μου με βοήθησαν. Η μητέρα μου πρώτη από όλους, η αδερφή μου, οι φίλοι μου, ο εαυτός μου κυρίως, η δουλειά», ανέφερε.
Μάλιστα, περιέγραψε πόσο απαιτητική ήταν η καθημερινότητά της, καθώς συνέχιζε να εργάζεται για πολλές ώρες, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε λόγω της θεραπείας.
«Ήταν πολύ δύσκολο πράγμα αυτό. Δωδεκάωρα όρθια με ζέστη, με περούκες κι αυτά. Γυρνούσα σπίτι και κατέρρεα. Αλλά τη στιγμή της δουλειάς ήμουνα τόσο χαρούμενη. Ένιωθα ότι αυτό, το ότι μπορώ και το κάνω, είναι μια ανάποδη επιβεβαίωση του ότι πάνε καλά τα πράγματα. Αντέχω», εξομολογήθηκε.
Κλείνοντας, η Δώρα Χρυσικού αναφέρθηκε στην εικόνα που προβάλλεται συχνά μέσα από την τηλεόραση, εκφράζοντας την άποψη πως το κοινό έχει κουραστεί από την τελειοποιημένη και εξιδανικευμένη παρουσίαση της πραγματικότητας.
Όπως τόνισε, δεν έχει λόγο να κρύβει τις δυσκολίες, τις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος ή τις καθημερινές προκλήσεις που αντιμετωπίζει, καθώς θεωρεί πως η ζωή της δεν διαφέρει ουσιαστικά από εκείνη οποιασδήποτε άλλης γυναίκας.
«Όλο αυτό το πράγμα, το ατσαλάκωτο και το φτιασιδωμένο που προβάλλεται από την τηλεόραση, το έχει βαρεθεί ο κόσμος. Γιατί δεν είναι πραγματικό. Είμαι μια γυναίκα πενήντα χρονών. Τι να κρύψω; Τον χρόνο που περνάει; Το γεγονός ότι υπάρχουν στιγμές δύσκολες, εύκολες; Σε τι διαφέρω από μια γυναίκα εκεί έξω; Δεν διαφέρω πολύ από εσένα. Στην ίδια βάρκα είμαστε όλοι. Δεν είμαι κάτι άπιαστο. Είμαστε μέρος της ίδιας εργασιακής αλυσίδας, των ίδιων πραγμάτων. Χωρίζουμε, αρρωσταίνουμε, τρέχουμε τα παιδιά μας, τα σπίτια μας, τα σχολεία. Είναι πολύ σημαντικό εγώ αυτό το πράγμα να το τονίζω, όχι από μια ψευτοσεμνότητα», κατέληξε.
