Τρίτη πρωί, ώρα 08:00. Στην Βούλα, έξω από το σπίτι όπου διέμενε τα τελευταία 10 χρόνια ο Γιώργος Μαζωνάκης. Ησυχία, ηρεμία και πολλά λουλούδια στην εξώπορτα. Άλλα ξεραμένα από τις πολλές μέρες που βρίσκονται εκεί και άλλα φρέσκα, καθώς όπως μας εξομολογείται γείτονας του τραγουδιστή «Ακόμα και 20 μέρες μετά τον θάνατό του, εξακολουθεί να έρχεται κόσμος και να αφήνει λουλούδια και μηνύματα».
Γιώργος Μαζωνάκης: Το σημείωμα στην εξώπορτα
Όντως, πηγαίνουμε κοντά στην πόρτα και εντοπίζουμε ένα μήνυμα που φαίνεται καινούργιο, με σελοτέιπ που δεν έχει ξεκολλήσει από τον τοίχο. Σαν να το κόλλησαν χθες. «Να του δείξετε σεβασμό! Πολύ άδικο. Πολύ, πολύ…». Ο πόνος στη γειτονιά της Βούλας, όπου βρίσκεται το σπίτι του τραγουδιστή, είναι βουβός. Τα σημάδια εγκατάλειψης του σπιτιού είναι εμφανή. Και πως να μην είναι, καθώς πάνω από την μονοκατοικία εξακολουθεί να βρίσκεται ένα γκρίζο σύννεφο. Σε ένα σπίτι που άλλοτε ακούγονταν γέλια και τα γαβγίσματα της Αρίθα στον κήπο, τώρα δεν ακούγεται ψίθυρος.
Το συγκεκριμένο σπίτι το λάτρευε ο Γιώργος Μαζωνάκης. Ήταν ο προσωπικός του χώρος. Το καταφύγιό του, το οποίο και είχε διακοσμήσει με το προσωπικό του γούστο. Κάθε τετραγωνικό μέτρο, έφερε τη σφραγίδα του. Εκεί τραγουδούσε, μαγείρευε και έκανε μαζώξεις με τις παρέες του. Επιλεκτικές μαζώξεις με λίγους και καλούς. Τώρα πλέον, όλα έχουν αλλάξει. Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή και μαζί με αυτόν έφυγε η ζωή και η πνοή που έδινε ο ίδιος ο τραγουδιστής σε αυτό το σπίτι.
