Τα Αθηναϊκά Θέατρα παρουσιάζουν για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή τη ζωή και το έργο του Νίκου Ξυλούρη, ενός καλλιτέχνη-σύμβολο, σε μια παραγωγή υψηλών απαιτήσεων που φιλοξενείται στο θέατρο Ήβη. Η Ελευθερία Πάλλα και η Αναστασία Τσιλιμπίου ανήκουν στο θίασο που ζωντανεύει αυτή την εξαιρετική παράσταση νιώθοντας συγκίνηση, αλλά και ευθύνη που αποτίουν φόρο τιμής σε μια εμβληματική προσωπικότητα. Οι δύο νέες και πολύ ταλαντούχες ηθοποιοί μάς εξομολογούνται τις καλλιτεχνικές ανησυχίες τους, το τι έχουν αποκομίσει έως τώρα από το χώρο της υποκριτικής, τις σκέψεις τους για τον έρωτα και τις σχέσεις και τα όνειρά τους.
Η παράσταση στην οποία συμμετέχετε αφορά μια εμβληματική προσωπικότητα, εκείνη του Νίκου Ξυλούρη. Πώς την προσεγγίσατε;
Ελευθερία Πάλλα: Είναι όμορφο να γνωρίζεις ότι με τη δουλειά σου τιμάς τη μνήμη ενός εμβληματικού καλλιτέχνη που, με το πάθος του για οδηγό, διέγραψε μια σπουδαία πορεία στη μουσική ιστορία της χώρας. Εκεί δημιουργείται αυτή η μεγάλη ευθύνη του να ζωντανεύεις έναν αληθινό άνθρωπο πάνω στη σκηνή, και μάλιστα ένα πρόσωπο που έχει παίξει το μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή του Νίκου Ξυλούρη. Γι’ αυτό και έδωσα ιδιαίτερη προσοχή και φροντίδα ώστε να φωτιστεί στην ερμηνεία μου το πώς η Ουρανία Ξυλούρη υπήρξε από την αρχή μέχρι και το τέλος η αγκαλιά, το στήριγμα και, πάνω απ’ όλα, η πηγή ενέργειας για να λάμψει το φως του.
Αναστασία Τσιλιμπίου: Σίγουρα την προσεγγίσαμε με πολλή αγάπη. Καλούμαστε κάθε βράδυ να δώσουμε στον κόσμο μια παράσταση γεμάτη τραγούδι και συγκίνηση, πάντα με σεβασμό σε ένα σπουδαίο καλλιτέχνη. Προσωπικά, έχοντας δύο ρόλους, μίλησα και με τη Ρενάτα Ξυλούρη για τον πατέρα της, μαθαίνοντας πράγματα και για την ίδια, και με κόσμο που έζησε την Τζένη Καρέζη. Μέσα από αυτές τις κουβέντες, έλαβα την αγάπη που τρέφει ο κόσμος για αυτές τις δύο γυναίκες, ενώ είχα τη χαρά και την τιμή να γνωρίσω καλύτερα έναν αγνό, υπέροχο άνθρωπο, τη Ρενάτα.
Τι έχετε αποκομίσει από την εμπειρία σας στην τηλεόραση;
Ε.Π.: Κάθε δουλειά, κάθε ρόλος, κάθε χαρακτήρας έχει τη δική του συγκομιδή μέσα μας. Ας σταθούμε στη Σοφία Μαρκοπούλου, τηλεοπτικό μου εαυτό στη σειρά του ALPHA «Άγιος Έρωτας», που με συντροφεύει ενάμιση χρόνο τώρα και μου έχει διδάξει τόσο πολλά. Ο ρόλος της προέκυψε ως μια πρόκληση, και όχι απλώς δεν δίστασα, αλλά έτρεξα να την εξερευνήσω με ενθουσιασμό και χαρά. Τελικά, μου απέδειξε ότι αυτό που λέμε «επιτυχία» –και του ρόλου και προσωπική, ως ηθοποιού– έρχεται εκεί όπου υπάρχουν μεράκι και διάθεση. Η Σοφία είναι ένας αρκετά περίπλοκος και απαιτητικός χαρακτήρας και μου έδωσε την ευκαιρία να πειραματιστώ και να αξιοποιήσω όλα τα καλλιτεχνικά και τεχνικά εργαλεία από τη φαρέτρα μου για να φτιάξω έναν ολοκληρωμένο άνθρωπο. Είναι πολύ ευχάριστο να καταλαβαίνω ότι ο στόχος έχει επιτευχθεί μέχρι στιγμής αγγίζοντας το κοινό, κι αυτό μου δίνει ταυτόχρονα όρεξη και δύναμη να συνεχίζω να εξελίσσω τη Σοφία, να την κάνω ακόμα καλύτερη – και, μαζί της, βελτιώνομαι κι εγώ στη δουλειά μου.
Α.Τ.: Είμαι ενθουσιασμένη με τον ρόλο μου στην σειρά «Σπίτι δίπλα στο ποτάμι» του ALPHA, για τον οποίο είμαι ενθουσιασμένη, όπως φυσικά και για την guest εμφάνισή μου στη σειρά «Άγιος Έρωτας» ως αδελφής του παπα-Νικόλα. Ξεκίνησα από μικρή στην τηλεόραση, κι αυτό μου έχει δώσει εφόδια ώστε να γίνομαι συνεχώς καλύτερη. Σίγουρα τα γυρίσματα είναι μεγάλη μου αδυναμία!
Τι σημαίνει για σας το να είστε ηθοποιοί, να υποδύεστε ένα ρόλο;
Α.Τ.: Να μπαίνω στον κόσμο κάποιου άλλου, να απαλλάσσομαι για λίγο από τον εαυτό μου και να νιώθω πιο ελεύθερη. Να ζω ζωές που ίσως δεν θα ζήσω στην πραγματικότητα και να υφαίνω προσωπικότητες. Έχω τη μεγάλη τύχη να υποδύομαι μέχρι στιγμής υπέροχους ρόλους. Ωστόσο επιθυμώ να μου εμπιστεύονται σιγά σιγά και πιο σκοτεινούς χαρακτήρες καθώς πιστεύω ότι μπορώ να βγάλω και μια διαφορετική πλευρά, αλλά και γιατί θέλω να προκαλέσω τον εαυτό μου σε νέα πράγματα.
Ε.Π.: Έχει να κάνει καθαρά με το για ποιο λόγο αποφασίζει ο καθένας να ασχοληθεί με αυτήν τη δουλειά. Για μένα, η υποκριτική είναι μια εργασία, μια τεχνική διαδικασία να γεννήσεις, να διαμορφώσεις και να παρουσιάσεις ένα χαρακτήρα. Η ομορφιά έρχεται από το πάθος που μου βγάζει όλο αυτό. Από την ανάγκη που δημιουργείται μέσα μου και το πόσα μου προσφέρει το να κάνω αυτήν τη δουλειά. Γι’ αυτό και αισθάνομαι τυχερή που κάτι που με ενδιέφερε το σπούδασα και το εξασκώ και μπορεί να μου δίνει τόση χαρά, να με γεμίζει.
Πού ακουμπάτε για να νιώθετε ασφάλεια, είτε στη δουλειά σας είτε στη ζωή σας;
Α.Τ.: Στην οικογένειά μου και στα άτομα που είναι σημαντικά για μένα.
Ε.Π.: Η ανασφάλεια είναι φύση μας. Κάθε άνθρωπος βρίσκει –ή προσπαθεί να βρει– τους τρόπους να τη διαχειριστεί. Εγώ ακουμπώ στην πίστη στον εαυτό μου, στο πόσο με ξέρω –ή δεν με ξέρω– και στη θέληση που έχω για αυτά που υπάρχουν γύρω μου.
Έχει αλλάξει μορφή ο έρωτας στην εποχή των social media;
Α.Τ.: Σίγουρα τα πράγματα στην εποχή μας είναι πιο γρήγορα και ψυχρά. Δυσκολευόμαστε να νιώσουμε για να μην πληγωθούμε και γινόμαστε αρκετά εγωιστές. Χαίρομαι που ως άνθρωπος αισθάνομαι βαθιά και το δείχνω.
Ε.Π.: Εφόσον η τεχνολογία εδραιώνει τη θέση της χρόνο με το χρόνο στην καθημερινότητά μας, είναι απόλυτα λογικό να επηρεάζει και τον τρόπο ζωής μας. Κι ο έρωτας είναι τρόπος ζωής. Στην εικόνα που έχω εγώ, αυτή η τεχνολογική εισβολή έχει αλλάξει το πώς επικοινωνούμε, μας έχει κάνει πολύ πιο εσωστρεφείς και έχει επιδράσει στο πώς λαμβάνουμε κάθε ερέθισμα. Υπό αυτό το πρίσμα, κάθε μας συναίσθημα, όπως και ο έρωτας, είναι διαφορετικό πλέον.
Ο έρωτας είναι μια μορφή αγάπης που παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή σας;
Ε.Π.: Ο έρωτας για μένα δεν είναι θέμα επιβίωσης. Δεν είναι συστατικό ύπαρξης. Είναι κόσμος συναισθημάτων, απόλαυσης και μοναδικότητας ώστε, όταν έρθει στη ζωή μου, να μπορέσω να τον ζήσω όπως θέλω εγώ.
Α.Τ.: Η αγάπη γενικά, σε κάθε της μορφή, παίζει σπουδαίο ρόλο στη ζωή μου. Όσο μεγαλώνω, προσπαθώ να μαθαίνω να αγαπώ ανιδιοτελώς.
Η αναγνωρισιμότητα σας άγχωσε;
Α.Τ.: Οι γονείς μου φρόντισαν να είμαι σε ένα πολύ προστατευμένο περιβάλλον, κάτι το οποίο αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα ώστε να μη με επηρεάζει η αναγνωρισιμότητα που συνεπάγεται το επάγγελμά μας, και είμαι ευγνώμων για αυτό.
Ε.Π.: Μπαίνοντας σε αυτόν το χώρο, ξέρεις ότι η αναγνωρισιμότητα είναι μια πιθανότητα – ενδεχομένως και ζητούμενο προκειμένου να επικοινωνείς την τέχνη σου σε όσο περισσότερο κόσμο μπορείς. Οπότε, το να με άγχωνε όταν ήρθε θα ήταν παράλογο. Το μόνο που κρατώ όσο μπορώ είναι ότι η αναγνωρισιμότητα αυτή καθαυτήν δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάνω καλά τη δουλειά μου.
Η δουλειά σας είναι κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας. Στην προσωπική σας ζωή, είναι κάτι που αντέχετε, δεν έχετε θέμα, ή αποφεύγετε;
Ε.Π.: Η προσωπική μας ζωή έχει αυτή την ιδιότητα: είναι προσωπική. Δεν επιδιώκω και δεν θέλω να την κοινοποιήσω σε οποιονδήποτε τρίτο, πόσο μάλλον μέσα από τη δουλειά μου. Πιστεύω –ή, τουλάχιστον, θέλω να πιστεύω– ότι δεν ενδιαφέρει κανέναν από τους ανθρώπους στους οποίους επικοινωνώ την τέχνη μου, γι’ αυτό και δεν με απασχολεί το να τη φέρω στα φώτα της δημοσιότητας. Ο τρόπος της δουλειάς μου και το καλλιτεχνικό αποτέλεσμά της είναι αυτά που εκθέτω στον κόσμο.
Α.Τ.: Μου αρέσει να περνάω καλά με το σύντροφό μου, να γελάμε και να μοιραζόμαστε το χιούμορ μας με τον κόσμο. Οι πολλές λεπτομέρειες δεν χρειάζονται, είναι ασήμαντες.
Είστε δύο πολύ ωραίες κοπέλες. Τι κάνετε για να φροντίσετε την εμφάνισή σας, ποιο είναι το beauty routine σας και πόσο ανοιχτές είστε στα όσα προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία στον τομέα της ομορφιάς;
Α.Τ.: Σίγουρα προσπαθώ να φροντίζω το δέρμα μου όσο μπορώ. Μου αρέσουν οι ατέλειες και δεν φοβάμαι να μεγαλώσω. Θέλω να αποφύγω για όσο περισσότερο γίνεται τις παρεμβάσεις στην εμφάνισή μου και να τις κάνω, αν χρειαστεί, αργότερα.
Ε.Π.: Ζούμε σε μια εποχή που, δυστυχώς, φέρνει συνεχώς νέες συνθήκες οι οποίες μας προκαλούν άγχος. Αν ένιωθα ανασφάλεια για κάθε σημείο του σώματός μου, θα έπρεπε να ζω με ψυχοφάρμακα! Δεν ακολουθώ κάποιο beauty routine. Προσπαθώ να προσέχω τη φυσική και σωματική μου υγεία, όπως και την ψυχική. Θεωρώ πως η ομορφιά, αλλά και το να αισθάνεσαι όμορφη, δεν είναι κάτι που μπορεί να προκύψει τεχνητά. Είναι κάτι που χρειάζεται φροντίδα από μέσα προς τα έξω – όπως και το σώμα μας. Αν είχα να επιλέξω ανάμεσα στο να είμαι στα 28 μου και να φαίνομαι 19 ή να είμαι στα 28 μου και να μην πονούν οι αρθρώσεις μου, θα προτιμούσα ξεκάθαρα το δεύτερο. Η τεχνολογία είναι μια επιστήμη που μπορεί να προσφέρει στην υγεία, όχι στην ομορφιά. Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε –γιατί πάντα λέμε «κράτα μικρό καλάθι»–, με νοιάζει να γεράσω όμορφα, όχι να γεράσω όμορφη.
Τι είναι αυτό που θεωρείτε απαραίτητο στη ζωή σας;
Ε.Π.: Τη θέληση να ξυπνώ κάθε μέρα και να συμμετέχω σε αυτό που λέγεται «ζωή». Σε ό,τι φέρει, σε ό,τι πάρει, σε ό,τι επιθυμήσει, σε ό,τι ονειρευτεί, σε ό,τι καταφέρει, σε ό,τι αποτύχει… Την όρεξη για καθετί από αυτά.
Α.Τ.: Τους δικούς μου ανθρώπους.
Τι σας φτιάχνει τη διάθεση σε μια δύσκολη ημέρα;
Α.Τ.: Οι άνθρωποι που αγαπώ και μια μεγάλη αγκαλιά.
Ε.Π.: Το ιδανικό θα ήταν να μην υπάρχουν δύσκολες ημέρες. Αφού δεν είμαι πια 9 χρονών για να πιστεύω κάτι τέτοιο, έχω βρει πράγματα που, όταν έρχονται τέτοιες ημέρες, τα φέρνω σε μένα ώστε να αντεπεξέρχομαι και να νιώθω όμορφα – από γεύσεις, μουσικές και κουβέντες μέχρι μια απόδραση, μια βόλτα ή μια ευχάριστη σκέψη.
Τι δεν θα αλλάζατε στη ζωή σας για κανένα λόγο;
Ε.Π.: Χαίρομαι και αισθάνομαι τυχερή που το νιώθω αυτό. Η ζωή είναι γεμάτη αλλαγές και εκπλήξεις. Το μόνο που λέω είναι ότι δεν θα άλλαζα ποτέ τη δουλειά που επέλεξα. Ό,τι κι αν κουβαλά, δύσκολο ή εύκολο, στο τέλος της ημέρας ξέρω ότι αυτό θέλω να κάνω και θα συνεχίσω να το κάνω με όση δύναμη και αγάπη έχω.
Α.Τ.: Δεν θα άλλαζα τίποτα. Όσα μας συμβαίνουν, άσχημα και μη, έχουν κάποιο λόγο που μας συμβαίνουν, κάτι μας μαθαίνουν.
Τι θέλετε να σας φέρει η νέα χρονιά;
Α.Τ.: Υγεία για τους ανθρώπους που αγαπώ και να συνεχίσω να δημιουργώ και να περνάω όμορφα.
Ε.Π.: Θέλω να μου φέρει αυτά που εύχομαι κάθε χρονιά: δύναμη, αντοχή, χαμόγελο και ψυχική ηρεμία.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΣΟΝΙΑ ΜΑΓΓΙΝΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΑΡΑΠΗΣ
ΡΟΥΧΑ: VASSILIS ZOULIAS
ΜΑΚΙΓΙΑΖ/ΧΤΕΝΙΣΜΑ: ΚΕΡΑΣΙΑ ΚΟΥΗ
FASHION EDITOR: ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΓΚΩΝΑΚΗ
ΒΟΗΘΟΣ STYLING: ΕΒΕΛΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ
Ευχαριστούμε το Athens Atelier, Vassilis Zoulias (Ακαδημίας 4, ΤΚ 106 71, Αθήνα, τηλ. 210-7225613) για τη φιλοξενία
