H Έλενα Μακρή Λυμπέρη, της οποίας το όνομα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον τίτλο του περιοδικού Hello! στην Ελλάδα, μοιράζεται με το hello.gr, την συναρπαστική του ιστορία, αλλά και την αφορμή να εκδοθεί στην Ελλάδα. Μια ιστορία που ξεκίνησε στο lounge μιας αεροπορικής εταιρίας το μακρινό 2005.
Από την Έλενα Μακρή Λυμπέρη
«Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω», θα ήταν ο παραπάνω τίτλος αν επρόκειτο για θεατρικό μονόλογο. Πηγαίνω πίσω, 21 χρόνια πριν, σε ένα ευρωπαϊκό lounge αεροπορικής εταιρείας περιμένοντας με το σύζυγό μου να επιστρέψουμε στην Ελλάδα από μια μαγευτική βραδιά βράβευσης Όσκαρ και το καθιερωμένο πάρτι του «Vanity Fair» στο Λος Άντζελες. Στη γωνία των καφέδων, ο Αντώνης, ως γνήσιος gentleman, παραχώρησε τη θέση του σε μια κυρία που περίμενε στην ουρά. «Τουλάχιστον, αυτή την αναγνώρισες και της έδωσες τη θέση σου», του είπα. «Ποια να αναγνωρίσω πάλι;», με ρώτησε, με τα πράσινα μάτια του γεμάτα παιδική έκπληξη. «Τη Σάρα Φέργκιουσον, Αντώνη μου!», του είπα σκασμένη, γιατί τα προηγούμενα 24ωρα στη Μέκκα του κινηματογράφου, στο κόκκινο χαλί, ακόμα και στο πάρτι του «Vanity Fair», με ρωτούσε ανά δευτερόλεπτο ποιος ήταν ποιος σαν να ήμαστε σε γλέντι βλάχικου γάμου και δεν ξέραμε κανέναν από το σόι! «Μα, δεν είναι δυνατόν να μην αναγνωρίζεις κανέναν σταρ!», του είπα γεμάτη ανεξέλεγκτη χαρά αφού πέρασα κυριολεκτικά μια νύχτα με τους μεγαλύτερους αστέρες του κόσμου σε ένα privé πάρτι σε μια μικρή αίθουσα. Πόσες φορές μπορείς να το ζήσεις αυτό ως κοινή θνητή; Κι όμως, αδυνατούσε να τους φέρει στα μέτρα του «face to face» επειδή είχε κολλήσει με την εικόνα τους από τη μεγάλη οθόνη. Κι έτσι, εγώ του έλεγα σταρ, ταινία, περίληψη, όλα σε ένα, μέχρι που βρήκε ένα γνωστό μας διευθυντή από τη ρωσική «Vogue» και ηρέμησε λίγο το κεφάλι μου από τις ερωτήσεις.
«Τα περιοδικά γίνονται όλο και πιο προσωποκεντρικά. Ποιος νοιάζεται πια για την ακμή στα 40 ή για το πόσα είδη δίαιτας υπάρχουν; Τα έχουμε γράψει εκατομμύρια φορές. Τώρα είναι η σειρά των σταρ, πρέπει να βγάλουμε το κατάλληλο περιοδικό!», του είπα στην επιστροφή από το ταξίδι μας. «Και μετά τη “Vogue”, ένα είναι πρώτο στον κόσμο», του δήλωσα αφότου βάλαμε κάτω τίτλους και τους απαριθμούσαμε. «Το HELLO! είναι το Νο 1 celebrity περιοδικό γιατί περιλαμβάνει και τους celebrities των καιρών μας, που είναι οι απανταχού βασιλικές οικογένειες, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική πλέον καθώς αντιπροσωπεύουν μόνο και όπου υπάρχουν ένα γνωστό άγνωστο στον κόσμο “Libro d’Oro” της εποχής μας». Αφού ολοκληρώθηκε η σκέψη μου, έλαμψαν τα ματάκια μου και γεννηθήτω φως! Δεν τον άφησα σε ησυχία σε εκείνο το ταξίδι ώσπου αγανάκτησε ο άνθρωπος και μου είπε: «Βρες άκρη και κάνε ένα business plan για να πάμε στην Ισπανία, στη μητρική εταιρεία όπου εδρεύει το ¡HOLA!, ένα περιοδικό με ιστορία ογδόντα και χρόνων, να το πάρουμε και να το φέρουμε στη χώρα μας». Τότε που τα περιοδικά είχαν την πρωτοκαθεδρία και η ζωή μας ήταν σε άρωμα και συσκευασία ροζ τσιχλόφουσκας. Βρήκαμε άκρη και πήγαμε και το πήραμε αφού απείλησα ότι θα φαρμακωθώ αν δεν το φέρω εγώ στην Ελλάδα. Με τη λύσσα που με είχε καταλάβει, έλεγα μπροστά στον εμβρόντητο Αντώνη «που το διαβάζω ανελλιπώς και έτρεχα από παιδί να το αγοράσω στην Πλατεία Συντάγματος με το περίσσευμα του πενιχρού μου χαρτζιλικιού, πως θα το βγάλει άλλος;» και άλλα τέτοια σπαραξικάρδια, αφού πέρασα ένα μήνα αναμονής, τηλεφωνημάτων, διασυνδέσεων, συσκέψεων και υπομνημάτων.
Όπερ και εγένετο, γεννήθηκε το πρώτο ελληνικό HELLO!. Σε αυτά τα είκοσι χρόνια, φωτογραφήθηκε όλο το στερέωμα της ελληνικής σόουμπιζ και όχι μόνο και όποιος δεν φωτογραφήθηκε ήταν γιατί είτε δεν πρόλαβε από φυσικά αίτια είτε γιατί ήταν γεννημένος να λέει από πεποίθηση το όχι στην οποιαδήποτε έκθεση, εκτός αν ήταν ανάγνωση βιβλίου Κυριακή πρωί στην ΕΡΤ. Σε αυτά τα είκοσι χρόνια, παρουσιάσαμε αληθινούς σταρ για το μέγεθος της χώρας μας και δημιουργήσαμε και παίρνω το μερίδιο ευθύνης που μου αναλογεί και επίδοξους σταρ και υβρίδια του είδους. Φωτογραφίσαμε ανθρώπους με ταλέντο και εκτόπισμα στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στη συγγραφή, στη σκηνοθεσία, στην τηλεόραση κ.λπ. Αλλά φωτογραφίσαμε και κάποιους μόνο και μόνο γιατί ήταν φωτογενείς ή στην επικαιρότητα. Επίσης, ορισμένους σταρ της εποχής τούς επαναλαμβάναμε κουραστικά συχνά επειδή ο κόσμος ήθελε μανιωδώς να μαθαίνει λεπτομέρειες για τη ζωή τους. Αυτός ήταν τότε ο σκληρός νόμος των εντύπων και αργότερα των sites. Οι συνθήκες δεν είναι τόσο ακραίες πια, κι εγώ δεν θέλω να ασχολούμαι πλέον ως εκδότρια με τέτοιου είδους κατεύθυνση.
Φωτογραφίσαμε και πήραμε συνεντεύξεις από όλο το ελληνικό στερέωμα δημιουργώντας 1.045 τεύχη με εκατοντάδες χιλιάδες παραγωγές και εγχώριες αλλά και παγκόσμιες αποκλειστικότητες, τις οποίες θα θυμηθείτε κι εσείς στις επόμενες σελίδες. Αναδείξαμε ταλέντα αλλά και μέτριους ή άτυχους καλλιτέχνες που ξέχασε το ίδιο το σύστημα. Προβάλαμε πρωτοεμφανιζόμενους τότε που τώρα είναι τα πρώτα ονόματα σε θέατρο, σινεμά και τραγούδι.
Συγκρουστήκαμε όμως και με κάποιους που, θεωρώντας τους εαυτούς τους το κέντρο του κόσμου, συμπεριφέρονταν σαν πριμαντόνες απαιτώντας ειδική μεταχείριση και υπήρξαν αχάριστοι απέναντι σε ένα μεγάλο διεθνή τίτλο που έχει ως αρχές την ευγένεια, την καλαισθησία και την ανάδειξη του συνεντευξιαζόμενου. Το HELLO! είναι ένας τίτλος του οποίου οι αξίες διέπονται από τον κώδικα καλών τρόπων και είναι πάντα καλοπροαίρετο αναδεικνύει, δεν ευτελίζει. Ήρθα σε αντιπαράθεση και ευθεία ρήξη με διευθυντές σύνταξης που ανέπτυξαν σκληροπυρηνική εμμονή την εποχή των διεθνών παπαράτσι και έχασαν το μέτρο αναγκάζοντάς με να προβώ σε ριζικές αλλαγές. Οι παπαράτσι ήταν άλλη μία επαγγελματική κατηγορία στην Ελλάδα που ανέκαμψε από μας καθώς είχε να εμφανιστεί από την εποχή των ’60s και το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ του Λυμπερόπουλου και του Μαστοράκη.
Θα έλεγα ότι το ΗΕLLO! απέκτησε για πρώτη φορά τη μορφή που με εξέφρασε πραγματικά όταν δημιουργήσαμε με τους συνεργάτες μου γιατί τα περιοδικά, όπως και τα sites, τα φτιάχνουν ομάδες ταλαντούχων ανθρώπων το HELLO! Fashion, το HELLO! Travel, το HELLO! Beauty κ.λπ., δηλαδή μετά το 2014. Από εκεί κι έπειτα, το περιοδικό πήρε μια πορεία πιο διεθνή και εκλεπτυσμένη και με σωστή προσέγγιση στο στυλ και στη μόδα.
Ωστόσο οι συμπληγάδες που πέρασε και, παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να επιζήσει– ήταν ασφυκτικές. Οι κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις της τελευταίας εικοσαετίας ήταν τουλάχιστον ταξίδι με τον Τιτανικό. Τι να θυμηθώ; Τη σχεδόν global οικονομική κρίση που άρχισε το 2008, με εταιρείες κολοσσούς αλλά και με πολλές μικρότερες να κλείνουν η μία μετά την άλλη; Νέα κρίση με το ΔΝΤ και τα μνημόνια στην Ελλάδα. Το εθνικό σύστημα κατέρρευσε, οι τράπεζες σχεδόν έκλεισαν, η επιτρεπόμενη ανάληψη από ΑΤΜ ήταν 60 ευρώ την ημέρα και κλυδωνιζόμασταν αν θα παραμείνουμε στο ευρώ ή αν θα έχουμε ξανά δραχμή. Τραγέλαφος! Και μέσα σε αυτό τον παραλογισμό, στο HELLO! έπρεπε να συνεχίζουμε το έργο του «la vita è bella» αφού αυτός θα είναι πάντα ο ρόλος του: η θετική πλευρά της ζωής, η ελπίδα ότι η επόμενη μέρα θα είναι καλύτερη. Αναρίθμητες οι δυσκολίες στη δουλειά μας, στα διαφημιστικά έσοδα και στην επιβίωση όλων των περιοδικών, με ταυτόχρονη την άνοδο του digital.
Μετά το Brexit, που έδωσε κι αυτό χαστούκι στην οικονομία, ήρθε η πανδημία του COVID, το 2020-2022. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα δούλευα από το σπίτι λες και είχαμε πόλεμο, θα είχα κωδικό στο κινητό μου για να μου επιτραπεί η έξοδος και θα φαινόταν και σε κάτι ακόμα πιο χρήσιμος ο σκύλος μου, που μονίμως αλώνιζε στον κήπο και ήταν στον κόσμο του. Επιτέλους, ο σκύλος μου με έβγαζε βόλτα! Ποτέ δεν φανταζόμουν επίσης ότι το HELLO! θα έκανε ρεκόρ πωλήσεων με τον σταρ της επιδημιολογίας Σωτήρη Τσιόδρα, σε μια περίοδο που κανείς δεν αγόραζε περιοδικά και όλοι φορούσαν γάντια και μάσκες, χωρίς να πιάνουν τίποτα και κανέναν. Όλα αυτά στο σκληρό lockdown και στην αυστηρή τηλεργασία. Από τηλεργασία και μόνο κυκλοφορούσε το HELLO! για πολύ πολύ καιρό αντέχοντας με μηδέν εξωτερικές παραγωγές και φωτογραφίσεις. Μόνο εμείς ξέραμε τι αλχημείες κάναμε για να έχει πλούσιο περιεχόμενο ακόμα και τότε.
Να μιλήσω για τις ανατιμήσεις και τον πόλεμο στην Ουκρανία; Για την άνοδο τιμής των πάντων στη δουλειά μας, συμπεριλαμβανομένου του χαρτιού; Συνολικά, σε αυτά τα είκοσι χρόνια, συνέβησαν πολύ μεγάλες οικονομικές και γεωπολιτικές συγκρούσεις και ανατροπές, όπως και βαθιές κοινωνικές αλλαγές με αφορμή το Me Too, τις μεταναστευτικές ροές, το αντιρατσιστικό κίνημα αλλά και την περιβόητη woke agenda. Όλα τα παραπάνω και άλλα πολλά που μόνο ένας διεθνολόγος μπορεί να γνωρίζει επηρέασαν και διαμόρφωσαν τα περιοδικά. Το HELLO! προσαρμόστηκε, όπως κάναμε όλοι μας, στις νέες συνθήκες και επιβίωσε με το κεφάλι ψηλά!
Μετά απομακρύνθηκα συνειδητά και υπερήφανα από το περιοδικό, το διάστημα από τον Δεκέμβριο του 2022 μέχρι την επανέκδοσή του, σε άλλη στέγη πλέον, τον Δεκέμβριο του 2025. Μια μαύρη περίοδος στη ζωή μου με καταιγιστικές εξελίξεις με πικρό τέλος και επαγγελματικές ανατροπές. Όμως η ζωή κάνει αέναους κύκλους και, αν και άδικη πολλές φορές, κάνει και εξαιρέσεις για εκείνους που αγαπούν, έχουν πίστη και δουλεύουν με αυταπάρνηση και καλούς συνεργάτες. Τελικά, έτσι νομίζω από την πείρα που απέκτησα. Έφτασα λοιπόν να γιορτάζω τα «είκοσι χρόνια ενός παιδιού» που γεννήθηκε σε μια άλλη εποχή, φωτεινή για την Ελλάδα και όλο τον πλανήτη και ευμάρειας για τα περιοδικά, τώρα, στο σήμερα, ως εκδότριά του. Ο Αντώνης Λυμπέρης, που το οραματίστηκε μαζί μου, δεν είναι πια παρών στη ζωή, αλλά και πάλι με καθοδηγεί με την πείρα του νοερά.
Υπάρχει όμως μια στιβαρή εταιρεία, η ALTER EGO MEDIA, στην ομπρέλα της οποίας ανήκει το HELLO!, μαζί με συνεργάτες που αγαπούν και θέλουν να βλέπουν σε βάθος χρόνου αυτόν το διεθνή τίτλο που κυκλοφορεί σε 24 χώρες και σε 11 διαφορετικές γλώσσες. Ένα έντυπο μέσο ενημέρωσης, φιλικότητας, απόδρασης, μια ένεση αισιοδοξίας από τα μίζερα και προβληματικά που μας απασχολούν πολλές ώρες της ημέρας, μια ευκαιρία διακτινισμού στην ευχάριστη πλευρά της ζωής, που θα καλύπτεται και από το διαδίκτυο, με το δικό μας hello.gr, το οποίο βγήκε στον αέρα πριν λίγες μέρες. Επίσης, όλες οι πολυτελείς έξτρα εκδόσεις του θα κυκλοφορούν με το «Βήμα της Κυριακής». Με χρώμα, χαμόγελα, αισιοδοξία και την ελπίδα ότι πού θα πάει; Στο τέλος θα νικήσει το καλό, όλα θα γίνουν φωτεινότερα και θα αποδειχθεί ότι η ζωή δεν είναι μια μεγάλη απάτη, αλλά ένα θείο δώρο.
Ευχαριστώ όλους όσοι βοήθησαν χρόνια τώρα και στήριξαν με αγάπη, αφοσίωση, υψηλό επαγγελματισμό και αυταπάρνηση αυτό τον τίτλο. Ευχαριστώ το πιστό κοινό του. Απολαύστε το τεύχος μας, που είναι αφιερωμένο στα καλύτερά μας χρόνια!