Μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση έκανε το απόγευμα της Τρίτης 18 Αυγούστου η Κατερίνα Καινούργιου, δημοσιεύοντας φωτογραφίες στις οποίες είναι μαζί με την κόρη της, Ξένια, αλλά και τον πνευματικό της, πατέρα Δημήτριο.
Η παρουσιάστρια θέλησε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς της φίλους μια πολύ προσωπική στιγμή, αναφερόμενη στην επιθυμία που είχε εκφράσει έναν χρόνο πριν και στην ευλογία που, όπως περιγράφει, έλαβε από τον πατέρα Δημήτριο. Αυτή τη φορά, επέστρεψε κοντά του έχοντας στην αγκαλιά της την κόρη της.
Μέσα από ένα μακροσκελές και ιδιαίτερα φορτισμένο κείμενο, η Κατερίνα Καινούργιου μίλησε για την πίστη, την ευγνωμοσύνη της και τη σχέση που έχει αναπτύξει με τον πνευματικό της, αποκαλύπτοντας πως πέρυσι είχε επισκεφθεί τον πατέρα Δημήτριο έχοντας στην καρδιά της την επιθυμία να γίνει μητέρα.
Έναν χρόνο αργότερα, όπως σημειώνει, επέστρεψε έχοντας πλέον στην αγκαλιά της το παιδί της. Μάλιστα, ο πατέρας Δημήτριος ευλόγησε αυτή τη φορά την κόρη της, γεγονός που έκανε τη συγκεκριμένη συνάντηση ακόμη πιο ξεχωριστή για την παρουσιάστρια.
Η συγκινητική ανάρτηση που έκανε η Κατερίνα Καινούργιου
Στη λεζάντα που συνόδευσε τις φωτογραφίες, η ίδια έγραψε:
«Μια ευλογία που έγινε ζωή… Υπάρχουν κάποιες συναντήσεις στη ζωή μας που δεν είναι απλώς συναντήσεις. Είναι στιγμές βαθιάς πίστης, συγκίνησης και ευγνωμοσύνης που μένουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά…
Σήμερα είχα τη μεγάλη χαρά και ευλογία να επισκεφθώ τον πνευματικό μου, τον πατέρα Δημήτριο, έναν άνθρωπο ευλογημένο, που με την πίστη, την αγάπη και την πατρική του παρουσία έχει σταθεί δίπλα μου σε μια από τις πιο σημαντικές διαδρομές της ζωής μου.
Με τον Τίμιο Σταυρό οδηγό και τη Χάρη του Θεού δύναμή του, έχει σταθεί όχι μόνο δίπλα σε μένα αλλά σε αμέτρητους ανθρώπους και έχει γίνει για πολλούς πηγή πίστης, ελπίδας και παρηγοριάς… Πέρυσι πήγα κοντά του με μια μεγάλη επιθυμία στην καρδιά μου: να αξιωθώ να γίνω μητέρα. Με ευλόγησε, προσευχήθηκε για μένα και μου έδωσε δύναμη και ελπίδα. Σήμερα, έναν χρόνο μετά, επέστρεψα κοντά του κρατώντας στην αγκαλιά μου την κόρη μου.
Το παιδί που τότε ήταν μια προσευχή, μια λαχτάρα και μια ελπίδα, σήμερα ήταν εκεί. Στην αγκαλιά μου. Και ο ίδιος άνθρωπος που με είχε ευλογήσει για να αξιωθώ τη μητρότητα, ευλόγησε σήμερα το παιδί μου.
Πώς να χωρέσει τόση συγκίνηση σε λίγες λέξεις; Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη στον Θεό για το δώρο που μου χάρισε και βαθιά ευγνωμοσύνη για τον πατέρα Δημήτριο, για την προσευχή του, την ευλογία του και την πνευματική του καθοδήγηση!
Για ορισμένους ανθρώπους δεν χρειάζεται να πεις τι χάρισμα έχουν. Αρκούν όσα έχουν ζήσει εκείνοι που τους πλησίασαν…ο πατέρας Δημήτριος είναι ένας από αυτούς ! Εύχομαι σύντομα ο πατέρας Δημήτριος να επιστρέψει στους αγαπημένους μας Αγίους Ισιδώρους, στον τόπο όπου τόσοι άνθρωποι τον γνώρισαν, τον αγάπησαν και βρήκαν κοντά του παρηγοριά, δύναμη και ελπίδα. Να τον δούμε ξανά εκεί, ανάμεσα στον κόσμο που τον αγαπά και τον περιμένει.
p.s :Το κείμενο αυτό δεν γράφτηκε για να διαφημίσω την πίστη μου …αλλά ως μια έκφραση ευγνωμοσύνης για τη γνωριμία μου με έναν άνθρωπο που μου επιβεβαίωσε ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν στην Εκκλησία μας κάποιοι (ίσως λίγοι βέβαια)αληθινά πνευματικοί και φωτισμένοι άνθρωποι…»
