Ο Κωνσταντίνος Μουσούλης, γιος της Αγγελικής Νικολούλη και βραβευμένος σκηνοθέτης, επέστρεψε στο Λος Άντζελες με αφορμή την προβολή της ταινίας του «Φίλοι για πάντα» («Best Friends Forever») στο Los Angeles Greek Film Festival.
Η παρουσία της ταινίας στο φεστιβάλ συνοδεύτηκε από μία σημαντική διάκριση, καθώς το κοινό της διοργάνωσης της απένειμε το Βραβείο Κοινού, μια αναγνώριση που είχε ξεχωριστή σημασία για τον ίδιο τον δημιουργό.
Ο σκηνοθέτης μοιράστηκε μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στα social media στιγμιότυπα από το ταξίδι του στην αμερικανική μεγαλούπολη, συνοδεύοντάς τα με ένα μακροσκελές και ιδιαίτερα συγκινητικό μήνυμα, στο οποίο αναφέρθηκε τόσο στις αναμνήσεις του από τα χρόνια που έζησε εκεί όσο και στη χαρά που ένιωσε για τη θερμή υποδοχή της ταινίας.
Ο ίδιος έγραψε χαρακτηριστικά:
«Αυτό το ταξίδι ήταν ένα δώρο. Είχαν περάσει χρόνια από τότε που είχα επιστρέψει στο Λος Άντζελες, μια πόλη όπου έζησα σχεδόν μία δεκαετία. Εκεί διαμορφώθηκε ένα μεγάλο κομμάτι του χαρακτήρα μου μέσα από εμπειρίες που με σημάδεψαν. Οι δρόμοι και τα κτίρια μού μιλούσαν μέσα από τις αναμνήσεις και η πόλη είχε έναν διαφορετικό παλμό από κάθε άλλη φορά.
Και ύστερα ήρθε η προβολή της ταινίας μας. Ανάμεσα στο κοινό βρίσκονταν άνθρωποι πολύτιμοι για μένα, που είχα να δω χρόνια. Η ταινία τούς έκανε να γελάσουν και να συγκινηθούν. Τι υπέροχο συναίσθημα… Νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη προς το Los Angeles Greek Film Festival για την πρόσκληση και προς το κοινό του, που τίμησε εμένα και όλους όσοι εργάστηκαν για το «Best Friends Forever» χαρίζοντάς μας το Βραβείο Κοινού. Ένα πραγματικά σπουδαίο φεστιβάλ, που κάθε χρόνο ενώνει Έλληνες και Ελληνοαμερικανούς, νέους δημιουργούς που κάνουν τα πρώτα τους βήματα, καταξιωμένους σκηνοθέτες, αλλά και βραβευμένους με Όσκαρ και σπουδαίους επαγγελματίες του κινηματογράφου.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους παραγωγούς μου, Gareth Ellis-Unwin και Κωνσταντίνο Μουτσίνα, καθώς και στον Άκη Βοϊλά από τη Village Cinemas, που συνέβαλαν στη δημιουργία της ταινίας μας. Για όλα όσα έζησα, τα καλά και τα δύσκολα, τα γέλια και τα δάκρυα, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, τις πληγές και τα μαθήματα ζωής, Λος Άντζελες, σε ευχαριστώ και σε κρατώ πάντα μέσα μου».
