Ο Σιλβέστερ Σταλόνε, ο άνθρωπος που ταυτίστηκε με την εικόνα του «άτρωτου» ήρωα δράσης, προχώρησε σε μια καθηλωτική και γεμάτη αυτοκριτική εξομολόγηση. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Fox News Digital, ο 80χρονος πλέον σταρ του Χόλιγουντ παραδέχθηκε ανοιχτά ότι αισθάνεται «ηλίθιος» για την εμμονή του να γυρίζει ο ίδιος τις επικίνδυνες σκηνές (stunts) των ταινιών του, αποκαλύπτοντας το τρομακτικό σωματικό κόστος που κουβαλάει μέχρι σήμερα.
«Έχω εκατομμύρια μεταμέλειες»
«Μπορώ να μιλάω για μισή ώρα, τι λέω, για 30 ώρες, μόνο για τους μεμονωμένους τραυματισμούς μου», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Σταλόνε. Η επιθυμία του να προσφέρει αυθεντικότητα στο κοινό τον οδήγησε σε μια αλυσίδα σωματικών καταστροφών. Όπως εξήγησε, οι τραυματισμοί λειτουργούν σωρευτικά. «Έχω τραυματιστεί αμέτρητες φορές, αλλά μετά την ταινία The Expendables (Οι Αναλώσιμοι), η κατάσταση ξέφυγε. Κατέληξα με εννέα χειρουργεία στην πλάτη και τρεις σπονδυλοδεσίες στον αυχένα».
Η καθοριστική στιγμή της σωματικής του κάμψης συνέβη το 2010. Κατά τη διάρκεια μιας σκηνής πάλης με τον θρύλο του WWE, Στιβ Όστιν (Stone Cold Steve Austin), ο Σταλόνε υπέστη κάταγμα στον αυχένα. Το χτύπημα ήταν τόσο σφοδρό που χρειάστηκε να του τοποθετηθεί μεταλλική πλάκα. Ο ίδιος θυμάται: «Δεν ανακάμψα ποτέ πλήρως. Μετά από εκείνη την ταινία, το σώμα μου δεν ήταν ποτέ ξανά το ίδιο σωματικά».
H πραγματικότητα πίσω από τις κάμερες
Τα 12 μεγάλα χειρουργεία δεν περιορίστηκαν στην πλάτη και τον αυχένα. Ο Σταλόνε αποκάλυψε ότι έχει «ξηλώσει» και τους δύο ώμους του, ενώ έχει υποβληθεί σε επεμβάσεις ακόμη και στους φακούς των ματιών του. «Ήταν βάναυσο», συμπλήρωσε, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους νέους ηθοποιούς: «Μην προσπαθείτε να κάνετε τους φιγουρατζήδες. Δεν μπορείτε να νικήσετε τη βαρύτητα. Αφήστε τους επαγγελματίες κασκαντέρ να κάνουν τη δουλειά τους».
Το μάθημα ζωής που πήρε ο κινηματογραφικός «Ράμπο» είναι σκληρό. Παρά την εντυπωσιακή του φυσική κατάσταση, η καθημερινότητά του συνοδεύεται από μόνιμες ενοχλήσεις. «Πλέον, πρέπει να συμβιβαστείς και να κάνεις ειρήνη με τον πόνο όσο περισσότερο μπορείς», εξομολογήθηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια. Η περίπτωση του Σιλβέστερ Σταλόνε υπενθυμίζει στη βιομηχανία του θεάματος ότι, πίσω από τα εντυπωσιακά εφέ και τη λάμψη της μεγάλης οθόνης, οι ήρωες παραμένουν θνητοί και το τίμημα της κινηματογραφικής αθανασίας είναι, μερικές φορές, πολύ ακριβό.
