Όταν η Πενέλοπε Κρουζ και ο Χαβιέ Μπαρδέμ πατούν το πόδι τους σε ένα διεθνές φεστιβάλ, ο χρόνος σταματά. Το κορυφαίο ζευγάρι του ισπανικού και παγκόσμιου κινηματογράφου βρέθηκε στο 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για την επίσημη πρεμιέρα της νέας τους ταινίας, «Búnker», σε σκηνοθεσία του Φλοριάν Ζελέρ. Η παρουσία τους στο Λίντο εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα γεγονότα της διοργάνωσης, συνδυάζοντας την απόλυτη χόλιγουντ αισθητική, την υψηλή ραπτική, αλλά και τον ουσιαστικό πολιτικοκοινωνικό λόγο.
Η άφιξη, το Photocall και η λάμψη στο κόκκινο χαλί
Η άφιξή τους στη Βενετία έδωσε από νωρίς το σύνθημα για το τι θα ακολουθούσε. Κατεβαίνοντας από το παραδοσιακό θαλάσσιο ταξί, η Πενέλοπε Κρουζ παρέδωσε μαθήματα κομψότητας επιλέγοντας ένα μαύρο ντραπέ φόρεμα Ferragamo με χρυσές λεπτομέρειες, συνδυασμένο με Chanel αξεσουάρ. Στο επίσημο photocall της ταινίας παρέμεινε πιστή στον οίκο Chanel, του οποίου είναι πρέσβειρα, φορώντας ένα κομψό μαύρο φόρεμα με φτερά σε σχήμα λουλουδιών στο ντεκολτέ.
Ωστόσο, η απόλυτη στιγμή της βραδιάς ανήκε στο κόκκινο χαλί της επίσημης προβολής. Η Ισπανίδα σταρ μαγνήτισε τα βλέμματα όλων φορώντας μια custom δημιουργία Chanel σε εκτυφλωτικό κόκκινο χρώμα. Το φόρεμα με το αισθησιακό άνοιγμα (slit) ανέδειξε τη θηλυκότητά της, ενώ δίπλα της ο Χαβιέ Μπαρδέμ, με ένα κλασικό και κομψό μαύρο σμόκιν, στάθηκε ο ιδανικός συνοδός. Το ζευγάρι κράτησε ο ένας το χέρι του άλλου, αντάλλαξε τρυφερά βλέμματα και αφιέρωσε αρκετό χρόνο στους εκατοντάδες θαυμαστές που είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς έξω από το Palazzo del Cinema.
Η ταινία «Búnker» και η αποθέωση των 15,5 λεπτών
Η ταινία «Búnker», η οποία συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ και διεκδικεί τον Χρυσό Λέοντα, φέρνει το ζευγάρι ξανά μαζί στη μεγάλη οθόνη —κάτι που, όπως δήλωσαν οι ίδιοι, επιλέγουν να κάνουν συνειδητά μία φορά κάθε πέντε χρόνια για να διατηρούν την ισορροπία στην οικογενειακή τους ζωή.
Στο ψυχολογικό αυτό δράμα του Φλοριάν Ζελέρ, υποδύονται τον Μιγκέλ και τη Σοφία, ένα παντρεμένο ζευγάρι 17 ετών που έρχεται αντιμέτωπο με μια βαθιά κρίση. Ο Μιγκέλ, ένας αρχιτέκτονας, αναλαμβάνει να σχεδιάσει ένα υπερπολυτελές καταφύγιο επιβίωσης (bunker) για έναν δισεκατομμυριούχο της τεχνολογίας (Πολ Ντέινο). Η ηθικά αμφιλεγόμενη φύση του έργου δημιουργεί ένα ανεπανόρθωτο ρήγμα στον γάμο τους, ωθώντας τη Σοφία να αμφισβητήσει τις κοινές τους αξίες.
Η υποδοχή της ταινίας από το κοινό και τους κριτικούς ήταν αποθεωτική. Μετά το τέλος της προβολής, η αίθουσα ξέσπασε σε ένα παρατεταμένο, όρθιο χειροκρότημα (standing ovation) που διήρκησε 15,5 λεπτά, αποτελώντας μία από τις μεγαλύτερες επευφημίες στη φετινή διοργάνωση. Η Πενέλοπε Κρουζ, φανερά συγκινημένη, δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Ξέσπασε σε λυγμούς, αγκάλιασε και φίλησε θερμά τον σύζυγό της, ενώ φώναζε «Grazie!» προς το κοινό, δημιουργώντας μια από τις πιο φορτισμένες συναισθηματικά στιγμές του Φεστιβάλ.
Η συνέντευξη Τύπου: Η πολιτική τοποθέτηση και οι δηλώσεις Μπαρδέμ
Πριν από την προβολή της ταινίας, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, η οποία εξελίχθηκε σε έναν ουσιαστικό διάλογο για την τέχνη και την κοινωνική ευθύνη των καλλιτεχνών.
Όταν δημοσιογράφος ρώτησε τον Χαβιέ Μπαρδέμ για ποιον λόγο επιλέγει να τοποθετείται δημόσια και ανοιχτά για πολιτικά και ανθρωπιστικά ζητήματα —όπως η υποστήριξή του στην Παλαιστίνη και η κατάπαυση του πυρός στη Γάζα— ο Ισπανός ηθοποιός υπερασπίστηκε σθεναρά τη στάση του:
«Όλοι οι άνθρωποι, σε κάθε επάγγελμα, έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να εκφράζουν την άποψή τους για θέματα που αφορούν την ανθρωπότητα. Εμείς, ως δημόσια πρόσωπα, διαθέτουμε μια πλατφόρμα με μεγαλύτερη απήχηση και είναι ευθύνη μας να τη χρησιμοποιούμε. Η σιωπή απέναντι στην αδικία δεν είναι επιλογή.»
Ο Μπαρδέμ συνέδεσε μάλιστα την πολιτική του τοποθέτηση με τη θεματολογία της ταινίας «Búnker», σημειώνοντας ότι το φιλμ καταπιάνεται με τον φόβο, την κοινωνική απομόνωση, την ανισότητα και την τάση των ισχυρών να αποσύρονται σε ιδιωτικούς χώρους αντί να αντιμετωπίζουν τα συλλογικά προβλήματα.
Από την πλευρά της, η Πενέλοπε Κρουζ συμπλήρωσε πως θα ήταν υποκριτικό να πρωταγωνιστούν σε μια ταινία που θίγει την κοινωνική κατάρρευση και την έλλειψη ενσυναίσθησης, και παράλληλα να αποφεύγουν να μιλήσουν για τα όσα συμβαίνουν στον πραγματικό κόσμο.
Φωτογραφίες: Getty Images
