Υπάρχουν ιστορίες για μεγάλους αθλητές που ξεκινούν με ένα γκολ, έναν τελικό, ένα τρόπαιο. Η ιστορία του Λιονέλ Μέσι, όμως, ξεκινά πολύ νωρίτερα. Σε ένα σπίτι στο Ροσάριο της Αργεντινής, με ένα παιδί που δεν έμοιαζε απαραίτητα με τον μελλοντικό θρύλο που θα γινόταν και έναν πατέρα που είχε ήδη καταλάβει ότι στα πόδια του γιου του υπήρχε κάτι ξεχωριστό.
Ο Χόρχε Μέσι δεν ήταν απλώς ο πατέρας του. Για πολλά χρόνια υπήρξε ο άνθρωπος που διαχειριζόταν την καριέρα του, ο συνοδοιπόρος του στις δύσκολες αποφάσεις και εκείνος που βρέθηκε δίπλα του πριν υπάρξουν συμβόλαια εκατομμυρίων, χρυσές μπάλες και παγκόσμια κύπελλα.
Ο Χόρχε πέθανε σε ηλικία 68 ετών στο Ροσάριο, έπειτα από μια περίοδο προβλημάτων υγείας. Τους τελευταίους μήνες είχε βρεθεί αρκετές φορές ανάμεσα στο σπίτι και σε ιατρική κλινική, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του, Σέλια, και τα παιδιά τους.
Πίσω, όμως, από την είδηση του θανάτου του υπάρχει μια ιστορία που αξίζει περισσότερο από έναν αποχαιρετισμό. Είναι η ιστορία ενός πατέρα που κάποτε χρειάστηκε να αποφασίσει αν θα ρισκάρει για το όνειρο του γιου του.
Ένα παιδί πολύ μικρό για το όνειρο που είχε
Ο Λέο ήταν μόλις 11 ετών όταν διαγνώστηκε με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης. Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ιατρικό. Ήταν και οικονομικό. Η θεραπεία ήταν ακριβή και για μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά το κόστος ήταν δύσκολο να καλυφθεί. Ο Χόρχε, που εργαζόταν σε χαλυβουργία, προσπάθησε να βρει λύσεις και να εξασφαλίσει για τον γιο του τη θεραπεία που χρειαζόταν.
Την ίδια στιγμή, ο μικρός Μέσι συνέχιζε να κάνει αυτό που ήξερε καλύτερα: να παίζει ποδόσφαιρο.
Στο Ροσάριο είχε ήδη αρχίσει να ξεχωρίζει. Όμως το σώμα του δεν ακολουθούσε τον ρυθμό του ταλέντου του. Οι μεγάλες ομάδες έβλεπαν έναν εξαιρετικό ποδοσφαιριστή, αλλά έβλεπαν και ένα παιδί πολύ μικρόσωμο για να ξέρουν αν μπορούσε πραγματικά να φτάσει στην κορυφή.
Ο Χόρχε, όμως, δεν φαίνεται να είχε αυτή την αμφιβολία. Όταν οι οικονομικές δυσκολίες έγιναν μεγαλύτερες και οι λύσεις στην Αργεντινή περιορίστηκαν, ήρθε η απόφαση που άλλαξε για πάντα τη ζωή της οικογένειας Μέσι.
Το ταξίδι των 13 ετών
Το 2000, ο 13χρονος Λιονέλ ταξίδεψε με τον πατέρα του στην Ισπανία για να δοκιμαστεί στην Μπαρτσελόνα. Δεν ήταν μια εύκολη απόφαση. Ήταν ένα παιδί που άφηνε πίσω το Ροσάριο, την οικογένεια, τους φίλους και τη γνωστή του ζωή για να βρεθεί σε μια χώρα όπου όλα ήταν καινούργια.
Η Μπαρτσελόνα ήταν η ομάδα που τελικά συμφώνησε να καλύψει το κόστος της θεραπείας του. Ο ίδιος ο Μέσι έχει εξηγήσει στο παρελθόν ότι η δυνατότητα να συνεχίσει τη θεραπεία ήταν καθοριστική για την απόφασή του να μετακομίσει στην Ισπανία.
Και κάπου εκεί ξεκινά η ιστορία που σήμερα μοιάζει σχεδόν μυθική. Ένα παιδί 13 ετών, περίπου 1,40 μέτρα, μπαίνει σε έναν κόσμο γεμάτο μεγαλύτερα παιδιά και ανθρώπους που πρέπει να αποφασίσουν αν αξίζει να επενδύσουν πάνω του. Ο Χόρχε βρίσκεται δίπλα του.
Ο Μέσι δοκιμάζεται και εντυπωσιάζει. Ο Κάρλες Ρεξάτς, τότε τεχνικός διευθυντής της Μπαρτσελόνα, πείθεται για το ταλέντο του. Η ιστορία της συμφωνίας που αποτυπώθηκε σε μια χαρτοπετσέτα έχει περάσει πλέον στη μυθολογία του ποδοσφαίρου.
Από εκεί και πέρα, τα υπόλοιπα μοιάζουν με παραμύθι που κανείς δεν θα μπορούσε τότε να γράψει με τόση επιτυχία.
Ο πατέρας πίσω από τον μεγαλύτερο σταρ
Ο Χόρχε παρέμεινε για χρόνια στο πλευρό του γιου του ως εκπρόσωπός του. Δεν ήταν απλώς ένας γονιός που παρακολουθούσε από την εξέδρα. Ήταν μέρος της επαγγελματικής διαδρομής του, άνθρωπος στον οποίο ο Λέο μπορούσε να εμπιστευτεί αποφάσεις που αφορούσαν την καριέρα του.
Κι όμως, όσο ο Μέσι γινόταν μεγαλύτερος, τόσο ο Χόρχε έμοιαζε να μένει στη σκιά.
Αυτό είναι ίσως και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας τους. Ο ένας έγινε παγκόσμιος σταρ και ο άλλος παρέμεινε κυρίως ο άνθρωπος που ήξερε τον Λέο πριν γίνει ο Μέσι.
Ήταν εκεί όταν υπήρχε αμφιβολία. Ήταν εκεί όταν η θεραπεία έμοιαζε οικονομικά δυσβάσταχτη. Ήταν εκεί όταν ένα 13χρονο παιδί έπρεπε να φύγει από την Αργεντινή. Και ήταν εκεί όταν το παιδί αυτό έγινε ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στην ιστορία.
Ο Λέο πέρασε τη γραμμή του τερματισμού μαζί του
Ο Χόρχε δεν πρόλαβε απλώς να δει τον γιο του να γίνεται μεγάλος ποδοσφαιριστής. Έζησε την ολοκλήρωση μιας διαδρομής που κάποτε είχε ξεκινήσει με αβεβαιότητα.
Είδε τον Λέο να κατακτά σχεδόν τα πάντα: πρωταθλήματα, Champions League, ατομικές διακρίσεις και τελικά το Παγκόσμιο Κύπελλο με την Αργεντινή.
Ο Χόρχε πίστεψε στον γιο του όταν ακόμη δεν υπήρχε καμία εγγύηση ότι το όνειρο θα πραγματοποιηθεί. Ο Λέο πήρε το ταλέντο του, τη δουλειά του και την επιμονή του και τα πήγε πολύ πιο μακριά από όσο θα μπορούσε να φανταστεί οποιοσδήποτε. Για τον Λέο, όμως, δεν έφυγε απλώς ο πατέρας του. Έφυγε ο άνθρωπος που ήξερε την ιστορία πριν γίνει θρύλος. Ο άνθρωπος που γνώριζε τον μικρό Λέο πριν τον γνωρίσει ολόκληρος ο πλανήτης.
