Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και χαμηλών τόνων σχέσεις του καλλιτεχνικού χώρου φαίνεται πως διέρχεται μια ιδιαίτερα ευαίσθητη φάση. Ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης και η Δάφνη Κιουρκτσόγλου, που μέχρι πρότινος μοιράζονταν την καθημερινότητά τους μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, έχουν ελαχιστοποιήσει τις κοινές τους εμφανίσεις, με πρόσωπα από το περιβάλλον τους να κάνουν λόγο για σοβαρούς τριγμούς στη σχέση τους.
Η κοινή τους διαδρομή ξεκίνησε στα τέλη του 2024, λίγο μετά την ολοκλήρωση της πολυετούς σχέσης της ηθοποιού με τον Ορέστη Χαλκιά. Παρά την απόφασή τους να προστατεύσουν την ιδιωτικότητά τους, η χημεία τους δεν άργησε να γίνει εμφανής. Τα ταξίδια αποτέλεσαν τον συνδετικό τους κρίκο, με αποκορύφωμα το ρομαντικό τους απόδραση στην Ιαπωνία τον Μάρτιο του 2025.
Η σχέση τους προχωρούσε με σταθερά βήματα. Τον Μάιο του ίδιου έτους αποφάσισαν να συγκατοικήσουν σε νέο σπίτι, ενώ το καλοκαίρι του 2025 τους βρήκε να απολαμβάνουν μαζί τις διακοπές τους στα Δωδεκάνησα, ανάμεσα σε Κάρπαθο και Λέρο. Ο ίδιος ο ηθοποιός, σε σπάνιες δημόσιες τοποθετήσεις του, δεν έκρυβε την ευτυχία του, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ουσιαστικής συντροφικότητας στη ζωή του.
Η εικόνα αυτή, ωστόσο, άλλαξε αισθητά το φετινό καλοκαίρι. Το ζευγάρι δεν πραγματοποίησε καμία κοινή απόδραση, με τον Σπύρο Χατζηαγγελάκη να επιλέγει εναλλακτικές εξορμήσεις στο βουνό και πεζοπορίες μαζί με συναδέλφους του, όπως η Ευγενία Σαμαρά και ο Δημήτρης Κίτσος.
Παρά την απουσία επίσημης επιβεβαίωσης για οριστικό χωρισμό, και οι δύο έχουν ρίξει το βάρος τους στους προσωπικούς και επαγγελματικούς τους στόχους. Η Δάφνη Κιουρκτσόγλου εστιάζει στη διδασκαλία πιλάτες, ενώ ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης, μετά την επιτυχημένη θεατρική διαδρομή του «Blue Train», αφοσιώνεται στην επιχείρησή του στο χώρι της εστίασης, αλλά και στη μεγάλη του αγάπη, τη φωτογραφία.
Για τον ηθοποιό, ο φωτογραφικός φακός αποτελεί μέσο εσωτερικής αναζήτησης. Μέσα από τις ασπρόμαυρες λήψεις του στο Instagram, εστιάζει στην αποτύπωση του γυμνού γυναικείου σώματος, αποδομώντας τα κοινωνικά στερεότυπα και αναδεικνύοντας την ανεπιτήδευτη, ωμή αλήθεια της ανθρώπινης μορφής.
