Καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» της ΕΡΤ, το πρωί της Πέμπτης 17 Σεπτεμβρίου, βρέθηκε η Στεφανία Γουλιώτη, μιλώντας μεταξύ άλλων για τη δική της εμπειρία από την ψυχοθεραπεία και τις αλλαγές που έχει δει στην προσωπική της ζωή.
Η ηθοποιός αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αναζητούν διαφορετικούς δρόμους για να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, εξηγώντας πως για την ίδια η ψυχοθεραπεία αποτέλεσε μια διαδικασία που χρειάστηκε να γίνει σταδιακά και σε μεγαλύτερο βάθος.
«Οι άνθρωποι χτυπάμε πόρτες αναλόγως με το ποια θα μας ανοίξει και θα μπούμε για να βρούμε το κέντρο μας. Μπορεί να ακούσεις κάποιον να κάνει θεραπείες με βεντάλιες. Θα πας να το δοκιμάσεις και θα δεις πού σε τραβάει καλύτερα να πας ώστε να βρεις το κέντρο σου. Δεν θα βρεις κάποιον άλλον εαυτό», είπε αρχικά.
Στη συνέχεια, μίλησε για τη δική της πορεία, σημειώνοντας πως για αρκετά χρόνια ένιωθε ότι είχε κατανοήσει σε βάθος όσα της συνέβαιναν, χωρίς όμως αυτή η γνώση να μεταφράζεται απαραίτητα σε αλλαγή στην καθημερινότητά της.
«Εγώ πιστεύω στην ψυχοθεραπεία. Στην ψυχοθεραπεία που πάει βαθιά, που πονάει. Εγώ έκανα για πάρα πολλά χρόνια μια ψυχοθεραπεία η οποία μου τα ανέλυσε όλα. Ήξερα πάρα πολύ καλά τι μου συμβαίνει ακριβώς, ποιο είναι το καταστροφικό κομμάτι που δημιουργώ εγώ στον εαυτό μου και όλα. Και έβλεπα ότι συνεχίζω να κάνω τα ίδια.
Οι νευρολογικοί μηχανισμοί που σε κάνουν να κάνεις τα ίδια λάθη και να πέφτεις στις ίδιες παγίδες δεν είχαν αλλάξει, παρότι ήξερα όλο τον χάρτη του πώς κάνω τα πράγματα. Δεν άλλαξε λοιπόν αυτό με το να μιλάς και να εξηγείς τα πράγματα, άλλαξε με το να πας πολύ βαθιά στο τραύμα και με το να φέρεις ξανά στην επιφάνεια πράγματα για τα οποία έχεις πονέσει. Και όχι μόνο τα βιώματα τα ίδια ως έχουν αλλά τα βιώματα με την ερμηνεία που τους έχεις δώσει», συμπλήρωσε.
Η Στεφανία Γουλιώτη περιέγραψε, τέλος, και τη διαφορά που αντιλαμβάνεται η ίδια σήμερα μετά τις συνεδρίες της, σε σχέση με το παρελθόν.
«Πάω εκεί που πονάει πια. Ενώ έβγαινα παλιά από την ψυχοθεραπεία μου και ήμουν πανευτυχής που τα έχω εξηγήσει όλα και τα ξέρω και δεν άλλαζε τίποτα παρόλα αυτά στη ζωή μου, τώρα βγαίνω από την ψυχοθεραπεία με μια άλλη ψυχοθεραπεύτρια και είμαι κουρέλι από το κλάμα. Αισθάνομαι ότι πλέον κάτι έχει μετακινηθεί στον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνομαι στα ερεθίσματα τα εξωτερικά», εξομολογήθηκε.
