Σε μια εκλειπτική και βαθιά εξομολογητική συνέντευξη στην εκπομπή «Από θαύμα» με την Κατερίνα Λάσπα στο Open, ο Στράτος Τζώρτζογλου άνοιξε την καρδιά του, μιλώντας για τις πιο σκοτεινές περιόδους της πορείας του. Ο αγαπημένος ηθοποιός αναφέρθηκε στην απώλεια της μητέρας του, Ευτυχίας, το 2020, που στάθηκε η αφορμή να βυθιστεί σε μια σοβαρή κατάθλιψη, την απομόνωση από τον γιο του, Αλκιβιάδη, αλλά και τη λυτρωτική παρέμβαση του πνευματικού του που τον επανέφερε στη ζωή.
«Έχασα τον σύντροφο ζωής μου – Μου πέρασε απ’ το μυαλό να αυτοκτονήσω»
Περιγράφοντας το βαρύ πένθος για τον χαμό της μητέρας του, ο ηθοποιός αποκάλυψε πως η άρνησή του να βιώσει αρχικά την απώλεια τον οδηγήσε στα όριά του, κάνοντάς τον να χάσει κάθε διάθεση για ζωή.
«Όταν έφυγε η μητέρα του, επειδή της είχα αφιερώσει όλη μου τη ζωή στην Ευτυχία, έχασα τον σύντροφο ζωής μου, δεν το πίστευα. Προσπαθούσα να μην βιώσω το πένθος, αυτό ήταν κακό από μεριάς μου γιατί με οδήγησε σε βαριά κατάθλιψη. Ένας παππούλης μου έσωσε τη ζωή, με έπαιρνε εκείνος τηλέφωνο μια φορά την εβδομάδα κι εγώ δεν είχα το κουράγιο να του εξομολογηθώ»
Η συναισθηματική του παράλυση εκδηλώθηκε με έντονο τρόπο, φτάνοντάς τον στο σημείο να σκέφτεται την απουσία του από τον κόσμο.
«Από μικρός ήμουν μπροστάρης και ξαφνικά δεν μπορούσα ούτε να κλάψω. Δεν ξέρω τι είχε συμβεί. Μου πέρασε απ’ το μυαλό η ιδέα να αυτοκτονήσω. Τότε με πήρε τηλέφωνο ο γέροντας που μου έσωσε τη ζωή. Μου λέει με δάκρυα στα μάτια, “να ξέρεις ο Χριστός σε αγαπάει”. Εγώ τότε πίστευα ότι ο Χριστός δεν μου έδινε σημασία, αφού δεν κούναγα τα χέρια μου. Μου μίλαγε ο παππούλης και εγώ έλεγα πως τρελάθηκε, σκεφτόμουν “άντε γεια”, δεν με έβλεπα να ζω έναν χρόνο»
Σημαντικό στήριγμα εκείνη τη στιγμή υπήρξε και ο γιος του, Αλκιβιάδης, ο οποίος του απηύθυνε λόγια αφύπνισης.
«Ο γιος μου είπε “σκέψου τι κληρονομιά θα αφήσεις. Θες να αφήσεις την εικόνα του δειλού που δραπετεύει από τη ζωή;”»
Η εξομολόγηση, ο Τίμιος Σταυρός και η λύτρωση
Στη συνέχεια, ο Στράτος Τζώρτζογλου περιέγραψε τη συγκλονιστική στιγμή της συνάντησής του με τον πνευματικό του, ο οποίος τον βοήθησε να απελευθερώσει όλα τα εσωτερικά του βάρη μέσα από μια διαδικασία που ο ίδιος παρομοίασε με ηφαιστειακή έκρηξη.
«Πήγα στον παππού να με εξομολογήσει, αλλά δεν ήταν μια συνηθισμένη εξομολόγηση. Μου λέει “τώρα Στράτο θα υπομείνεις, θα σου φέρω τον Τίμιο Σταυρό”. Μου τον έβαλε στον κρόταφο και πήγε να σπάσει το κεφάλι μου, ήταν έκρηξη του Βεζούβιου. Μετά μου τον έβαλε στο στομάχι μου, πήγε να ξεκολλήσει η κοιλιά μου και ο παπάς μου έλεγε τα λόγια του Χριστού με πολλή αγάπη και καλοσύνη. Ένιωθα ένα κάψιμο, είχε τίμιο ξύλο μέσα»
Αμέσως μετά την πνευματική αυτή προετοιμασία, ακολούθησε η ουσιαστική συναισθηματική εκτόνωση. «Αφού τελειώνει και αυτό μου λέει “έλα να εξομολογηθείς πραγματικά”. Με πιάνουν κάτι κλάματα, επί 45 λεπτά έλεγα αμαρτίες. Από τότε τελείωσαν οι πονοκέφαλοι, κοιμάμαι σαν πουλάκι κάθε μέρα»
Αναφερόμενος στη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ψυχιατρική επιστήμη και τη θρησκεία, ο ηθοποιός εξήγησε την προσωπική του οπτική. «Καλή η επιστήμη, καλά τα φάρμακα, οι ψυχίατροι κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους, αλλά χρειάζεται η επέμβαση του Θεού. Άνθρωποι υποφέρουν για 30 χρόνια»
Τα θαύματα με τη μητέρα του και τα παιδικά χρόνια
Ο ηθοποιός θυμήθηκε επίσης δύο ανεξήγητα περιστατικά από το παρελθόν, όταν η μητέρα του νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική και οι γιατροί δεν έδιναν ελπίδες.
«Θαύμα μου έτυχε με τη μάνα μου, ήταν έτοιμη να πεθάνει. Ο αρχίατρος μου είπε να πάρω τα ρούχα της, την έβλεπα στο κρεβάτι ακίνητη, ήταν στην εντατική. Φωνάζω δύο φίλους μου ιερωμένους, βλέπει τη μάνα μου, κάνει μια προσευχή και λέει “έχω την αίσθηση ότι η μάνα σου θα ζήσει”. Έρχεται και ο άλλος παπάς, έκανε ολόκληρη λειτουργία»
Παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις της ιατρικής ομάδας, η μητέρα του κατάφερε να ξεπεράσει τον κίνδυνο. «Φυσικά η μάνα μου έζησε»
Το ίδιο συμβάν επαναλήφθηκε λίγο αργότερα, πριν από τα εγκαίνια μιας εκκλησίας σε νησί, όταν τον ειδοποίησαν εκ νέου πως η μητέρα του πεθαίνει. Μετά από ολιγόλεπτη προσευχή, το νοσοκομείο τον ενημέρωσε πως η κατάστασή της είχε σταθεροποιηθεί πλήρως.
Ο Στράτος Τζώρτζογλου έκλεισε τη συνέντευξή του ανατρέχοντας στα φτωχικά αλλά γεμάτα ζεστή πίστη παιδικά του χρόνια δίπλα στον ναυτικό πατέρα του, ολοκληρώνοντας με μια κατάθεση ψυχής. «Πρώτος μου φίλος ήταν ο Χριστός, έλεγα τα προβλήματά μου σε μια εικονίτσα»
