Μια δύσκολη προσωπική απώλεια στάθηκε αφορμή για μια βαθύτερη συνειδητοποίηση για την Τόνια Σωτηροπούλου. Η ηθοποιός μίλησε για τον θάνατο του πατέρα της και για τον τρόπο με τον οποίο η συγκεκριμένη εμπειρία άλλαξε τη σχέση της με τον εαυτό της και την έννοια της ανεξαρτησίας.
Καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» της ΕΡΤ την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, η Τόνια αναφέρθηκε στην αυτοβελτίωση, την ψυχοθεραπεία και στις εμπειρίες που, όπως είπε, λειτουργούν ως μαθήματα ζωής.
Η ίδια χαρακτήρισε τη φετινή χρονιά ιδιαίτερα σημαντική για εκείνη, καθώς τον Ιανουάριο έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της. Όπως εξήγησε, η απώλεια την έφερε αντιμέτωπη με έναν από τους μεγαλύτερους φόβους του ανθρώπου, αλλά ταυτόχρονα την οδήγησε σε μια διαφορετική σχέση με τις δικές της δυνάμεις.
Μιλώντας για τη διαδικασία της αυτογνωσίας, η Τόνια Σωτηροπούλου τόνισε πως προσπαθεί να παρατηρεί όσα της διδάσκει η ζωή και να αξιοποιεί τις εμπειρίες της για να εξελίσσεται.
«Θέλω να είμαι παρατηρητής όσων μου μαθαίνει η ζωή. Προφανώς είναι το κομμάτι της αυτοβελτίωσης, της ψυχοθεραπείας εννοείται και όσο ζω μαθαίνω. Και κατάλαβα ότι ξέρεις πρέπει να αποτινάξουμε και φόβους που έχουμε. Και φέτος ήταν μια πολύ κομβική χρονιά για εμένα, γιατί έχασα τον πατέρα μου τον Ιανουάριο και ένα από τα πράγματα που φοβόμαστε πιο πολύ, το πιο δεδομένο που θα συμβεί, είναι φυσικά η απώλεια. Πόσο μάλλον η απώλεια ενός από τους σημαντικούς σου άξονες. Γιατί είναι μία από τις δύο ρίζες μας οι γονείς».
Η ηθοποιός αναφέρθηκε έτσι στη σημασία που έχουν οι γονείς στη ζωή ενός ανθρώπου, περιγράφοντας την απώλεια του πατέρα της ως μια εμπειρία που τη δοκίμασε σε προσωπικό επίπεδο.
Παρά τον πόνο και τη διαδικασία του πένθους, η Τόνια εξήγησε ότι μέσα από αυτή τη δύσκολη περίοδο βίωσε παράλληλα και ένα αίσθημα απελευθέρωσης. Όπως ανέφερε, η απώλεια την έκανε να συνειδητοποιήσει τι σημαίνει να προχωρά κανείς στη ζωή στηριζόμενος στις δικές του δυνάμεις.
«Και προφανώς έχει όλο αυτό το δυσάρεστο κομμάτι και τη θλίψη και τη ζωή μετά από αυτό, είναι ένα προσωπικό ταξίδι, ο θρήνος και το πού τον βάζεις στη ζωή σου και στην καρδιά σου. Ταυτόχρονα, αντικειμενικά είναι σε ένα βαθμό για μένα μια μεγάλη απελευθέρωση, γιατί καταλαβαίνεις πώς είναι να πορεύεσαι μόνος, πώς είναι να είσαι στα πόδια σου», κατέληξε.
