Η προσωπική ζωή της Τζάκι Κένεντι εξακολουθεί να γοητεύει, ακόμη και περισσότερες από τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατό της. Η εικόνα της κομψής πρώην Πρώτης Κυρίας των ΗΠΑ, η τραγική απώλεια του πρώτου συζύγου της, Τζον Φ. Κένεντι, και ο πολυσυζητημένος γάμος της με τον Έλληνα εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση έχουν αποτελέσει αντικείμενο αμέτρητων δημοσιευμάτων και βιογραφιών. Τώρα, ένα νέο βιβλίο έρχεται να φωτίσει μια λιγότερο γνωστή πλευρά της ζωής της, μέσα από την αφήγηση ενός ανθρώπου που υπήρξε για εκείνη κάτι πολύ περισσότερο από ένας φίλος.
Πρόκειται για τον αρχιτέκτονα Τζον Καρλ «Τζακ» Γουόρνεκε, ο οποίος, σύμφωνα με τα απομνημονεύματά του, διατηρούσε με την Τζάκι μια ερωτική σχέση που διήρκεσε περίπου δύο χρόνια και εξελίχθηκε αργότερα σε μια βαθιά, μακρόχρονη φιλία. Στις σελίδες του βιβλίου του με τίτλο Camelot’s Architect: The Untold Story of Jackie Kennedy, Lafayette Square and a Secret Romance, ο Γουόρνεκε περιγράφει μια συνάντησή τους στο Παρίσι, λίγους μήνες μετά τον γάμο της με τον Ωνάση, κατά την οποία εκείνη φέρεται να του εκμυστηρεύτηκε πως θεωρούσε την απόφασή της να παντρευτεί τον Έλληνα μεγιστάνα «το μεγαλύτερο λάθος που είχε κάνει ποτέ στη ζωή της».
Το βιβλίο, το οποίο εκδίδεται μετά τον θάνατο του αρχιτέκτονα, πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 10 Νοεμβρίου από τον εκδοτικό οίκο River Grove Books. Η έκδοσή του πραγματοποιείται με τη φροντίδα της κόρης του, Μάργκο Γουόρνεκε Μερκ, η οποία ανέλαβε να δώσει στη δημοσιότητα το χειρόγραφο του πατέρα της.
Η εξομολόγηση στο διαμέρισμα του Παρισιού
Η συνάντηση που περιγράφει ο Γουόρνεκε πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1968, λίγο μετά τον γάμο της Τζάκι με τον Αριστοτέλη Ωνάση, στις 20 Οκτωβρίου, στον Σκορπιό. Σύμφωνα με την αφήγησή του, είχαν προηγουμένως συναντηθεί στο ξενοδοχείο Ritz και στη συνέχεια εκείνη τον προσκάλεσε στο διαμέρισμα του ζευγαριού στο Παρίσι για γεύμα.
Η περιγραφή του χώρου είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική. Ο αρχιτέκτονας θυμάται μεγάλα, σκοτεινά δωμάτια, με βαριές κουρτίνες στα παράθυρα. Σε ένα σημείο, ωστόσο, το διαμέρισμα αποκτούσε μια εντελώς διαφορετική ατμόσφαιρα: ένα φωτεινό, μοντέρνο δωμάτιο δίπλα σε κήπο, όπου είχε ετοιμαστεί το τραπέζι για το γεύμα τους.
Εκεί, όπως γράφει, η Τζάκι άρχισε να του μιλά για την καθημερινότητά της και για το πόσο περιορισμένη ένιωθε μέσα στο νέο της σπίτι. «Ο Άρης είχε αφήσει την Τζάκι ελεύθερη σε αυτή τη μικρή περιοχή», αναφέρει ο Γουόρνεκε, εξηγώντας ότι εκείνη μπορούσε να διαμορφώσει και να διακοσμήσει μόνο το συγκεκριμένο δωμάτιο.
Η απογοήτευσή της, σύμφωνα με τα απομνημονεύματά του, ήταν έντονη. Η γυναίκα που είχε διαμορφώσει τη δική της αισθητική και είχε συνδεθεί με την εικόνα της κομψότητας, δεν αισθανόταν ότι είχε την ελευθερία να δημιουργήσει έναν χώρο που να την εκφράζει. Τότε, όπως υποστηρίζει ο αρχιτέκτονας, του έκανε την εξομολόγηση που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος: πίστευε πως ο γάμος της με τον Ωνάση ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής της.
Πρόκειται, βέβαια, για μια προσωπική ανάμνηση που καταγράφει ο ίδιος ο Γουόρνεκε και όχι για μια δήλωση της Τζάκι που έχει επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη πηγή. Ωστόσο, η μαρτυρία του προσθέτει ένα ενδιαφέρον κομμάτι στην ιστορία ενός γάμου που είχε απασχολήσει έντονα τη διεθνή κοινή γνώμη.
Ο άνδρας που βρέθηκε κοντά της μετά τη δολοφονία του Τζον Κένεντι
Η σχέση της Τζάκι με τον Τζακ Γουόρνεκε είχε ξεκινήσει αρκετά χρόνια πριν από εκείνο το γεύμα στο Παρίσι. Ο αρχιτέκτονας είχε γνωρίσει τον Τζον Φ. Κένεντι το 1956 και αργότερα ανέλαβε σημαντικό έργο στην Ουάσιγκτον, με αντικείμενο τη διατήρηση και την ανάδειξη της ιστορικής περιοχής Lafayette Square, κοντά στον Λευκό Οίκο.
Μετά τη δολοφονία του Αμερικανού προέδρου, στις 22 Νοεμβρίου 1963, ο Γουόρνεκε ανέλαβε έναν από τους πιο ευαίσθητους αρχιτεκτονικούς σχεδιασμούς της εποχής: το ταφικό μνημείο του Κένεντι στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον. Η συνεργασία του με την Τζάκι κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου έφερε τους δύο ανθρώπους πιο κοντά.
Σύμφωνα με όσα αφηγείται στα απομνημονεύματά του, τα συναισθήματά τους έγιναν αμοιβαία και η σχέση τους εξελίχθηκε σε έναν έρωτα που κράτησε περίπου δύο χρόνια. Ο ίδιος ήταν τότε διαζευγμένος και πατέρας τεσσάρων παιδιών. Περιγράφει εκείνη την περίοδο ως μια απρόσμενη συναισθηματική σύνδεση, που γεννήθηκε μέσα από τη συνεργασία, την κοινή θλίψη και την εμπιστοσύνη.
Ο δεσμός τους, ωστόσο, δεν κατέληξε σε γάμο. Η Τζάκι παντρεύτηκε τον Ωνάση το 1968, ενώ ο Γουόρνεκε συνέχισε τη δική του ζωή. Αυτό δεν σήμανε, όμως, ότι οι δρόμοι τους χωρίστηκαν οριστικά.
Μια φιλία που δεν έσβησε ποτέ
Το ιδιαίτερο στοιχείο της ιστορίας τους είναι ότι η οικειότητα ανάμεσά τους διατηρήθηκε για πολλά χρόνια μετά το τέλος της ερωτικής σχέσης. Ο Γουόρνεκε περιγράφει στα απομνημονεύματά του μια γυναίκα που εξακολουθούσε να ενδιαφέρεται για την προσωπική του ζωή και να του δίνει συμβουλές για τις σχέσεις του με άλλες γυναίκες.
«Εκείνα τα τελευταία χρόνια, μου φαινόταν πως απολάμβανε να με συμβουλεύει για τις σοβαρές σχέσεις μου με άλλες γυναίκες. Ή ίσως με δοκίμαζε», γράφει χαρακτηριστικά.
Θυμάται, επίσης, τις επισκέψεις της στο διαμέρισμά του, όταν περνούσε από το σπίτι του επιστρέφοντας από τη δουλειά. Εκείνη καθόταν χαλαρά στο κάτω μέρος του κρεβατιού, ενώ εκείνος ακουμπούσε στο ψηλό κεφαλάρι. Μπορούσαν να συζητούν για ώρες, ανταλλάσσοντας σκέψεις και συμβουλές με την άνεση δύο ανθρώπων που γνώριζαν ο ένας τον άλλον σε βάθος.
Ο αρχιτέκτονας ξεκαθαρίζει ότι σε εκείνη τη μεταγενέστερη περίοδο δεν υπήρχε σωματική σχέση μεταξύ τους. Παρ’ όλα αυτά, η συναισθηματική τους σύνδεση παρέμενε έντονη. «Δεν υπήρχε τίποτα σωματικό μεταξύ μας, αλλά ένιωθα σαν να συνεχίζαμε, με κάποιον τρόπο, μια συναρπαστική κρυφή περιπέτεια», σημειώνει.
Η Τζάκι Κένεντι πέθανε στις 19 Μαΐου 1994, σε ηλικία 64 ετών, από λέμφωμα non-Hodgkin. Ο Τζακ Γουόρνεκε έφυγε από τη ζωή το 2010, σε ηλικία 91 ετών, αφήνοντας πίσω του το χειρόγραφο των απομνημονευμάτων του.
Η ιστορία που αφηγείται δεν αλλάζει όσα γνωρίζουμε για τον γάμο της Τζάκι με τον Αριστοτέλη Ωνάση. Προσθέτει, όμως, μια προσωπική μαρτυρία για το πώς ενδέχεται να βίωνε η ίδια εκείνη την περίοδο και αποκαλύπτει τη σημασία που είχε στη ζωή της ένας άνθρωπος που τη γνώρισε σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της. Πίσω από τον μύθο της Τζάκι Κένεντι, το βιβλίο επιχειρεί να αναδείξει μια γυναίκα που αναζητούσε ασφάλεια, ελευθερία, συντροφικότητα και, πάνω απ’ όλα, έναν χώρο όπου θα μπορούσε να αισθάνεται πραγματικά ο εαυτός της.
