Σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση προχώρησε ο Βασίλειος Κωστέτσος, μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα» στον ALPHA για την απώλεια της μητέρας του, η οποία έφυγε από τη ζωή έπειτα από μάχη με τη νόσο ALS (Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση).
Ο γνωστός σχεδιαστής μόδας περιέγραψε με συγκίνηση τις δύσκολες στιγμές που βίωσε η οικογένειά του κατά τη διάρκεια της ασθένειας, τονίζοντας πως πρόκειται για μια εμπειρία που δεν μπορεί ποτέ να ξεχαστεί.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, η απώλεια της μητέρας του παραμένει ένα ανοιχτό τραύμα στη ζωή του. «Είναι κάτι το οποίο δεν ξεπερνιέται ποτέ. Κανένας άνθρωπος δεν αξίζει να περνά αυτόν τον Γολγοθά που περάσαμε εμείς με την ασθένεια της μητέρας μου. Δεν έχει σχέση με καμία άλλη αρρώστια. Δεν μπορεί να αναπνεύσει, να κουνηθεί, να μιλήσει, μόνο τα μάτια ανοιχτά έχει που είναι καρφωμένα στο κενό, που σε κοιτάνε και σου λένε “ας με πάρει ο Θεός”».
Ο Βασίλειος Κωστέτσος εξήγησε πως η οικογένειά του βίωσε από κοντά τις συνέπειες της ανίατης νόσου, μια εμπειρία που τον οδήγησε στην απόφαση να στηρίξει ενεργά τον αγώνα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης γύρω από το ALS.
Μιλώντας για τη δράση του, αποκάλυψε πως σχεδίασε ειδικές μπλούζες για τον σύλλογο ALS, επιλέγοντας ως κεντρικό σύμβολο την ελιά, ένα διαχρονικό στοιχείο δύναμης και αντοχής από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. «Η οικογένειά μου έχει βιώσει τον Γολγοθά αυτής της ανίατης ασθένειας. Για αυτό και αποφάσισα να φιλοτεχνήσω αυτές τις μπλούζες για τον σύλλογο με το σήμα της ελιάς, που δίνει δύναμη στον άνθρωπο από την Αρχαία Ελλάδα».
Ιδιαίτερα συγκινημένος, ο σχεδιαστής μίλησε για τη μητέρα του με λόγια αγάπης και θαυμασμού, περιγράφοντάς την ως μια ξεχωριστή γυναίκα που σημάδεψε τη ζωή του. «Η μητέρα μου δεν ήταν απλά μια μάνα. Ήταν μια μάνα-σύμβολο. Ήταν γενναία, πάντα χαμογελαστή. Ήταν η έμπνευσή μου. Ήταν μια καλλονή γυναίκα, η οποία δεν πρόβαλε ποτέ την ομορφιά της».
Κλείνοντας, ο Βασίλειος Κωστέτσος παραδέχτηκε πως ο πόνος της απώλειας παραμένει αναλλοίωτος με το πέρασμα του χρόνου: «Η απώλεια της μητέρας δεν διαχειρίζεται. Εκεί που νομίζεις ότι το ξέχασες, εκεί πάλι έρχεται».
