Υπάρχουν τραγούδια που γράφονται για να ακουστούν και υπάρχουν τραγούδια που, κάποια στιγμή, αποκτούν τη δική τους μοναδική διαδρομή. Το «ΜαΖω ακόμα» ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Ένα τραγούδι που συνδέθηκε με τη φωνή και την ιδιαίτερη ερμηνευτική ταυτότητα του Γιώργου Μαζωνάκη και που σήμερα, μετά την απώλειά του, αποκτά μια διαφορετική, σχεδόν αναπόφευκτα συγκινησιακή σημασία. Πίσω από τη μουσική και τους στίχους βρίσκεται ο Βασίλης Δήμας, ο οποίος γνώρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη το 2023, όταν ο παραγωγός του τραγουδιστή του ζήτησε να γράψει ένα τραγούδι για εκείνον. Μια επαγγελματική συνάντηση που έμελλε να εξελιχθεί σε μια ξεχωριστή καλλιτεχνική σχέση.
Ο τραγουδοποιός περιγράφει στο HELLO.GR την πρώτη επαφή με τον τραδουδιστή. «Με τον Γιώργο Μαζωνάκη γνωριστήκαμε το 2023, όταν ο παραγωγός του μού ζήτησε να του γράψω ένα τραγούδι. Από εκεί ξεκίνησε μια γνωριμία που για εμένα εξελίχθηκε σε μια πολύ σημαντική καλλιτεχνική συνεργασία».
Βασίλης Δήμας: «Ήταν ιδιαίτερος, αυθεντικός, με τη δική του αισθητική»
Από την πρώτη κιόλας χειραψία, ο Βασίλης Δήμας αντιλήφθηκε πως απέναντί του δεν βρισκόταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος του ελληνικού τραγουδιού. Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν περνούσε ποτέ απαρατήρητος. Ήταν διαφορετικός και συνάμα εκκεντρικός. «Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι είχα απέναντί μου έναν άνθρωπο με έντονη προσωπικότητα. Ήταν ιδιαίτερος, αυθεντικός, με τη δική του αισθητική και έναν ξεχωριστό τρόπο να βλέπει τα πράγματα. Αυτό, όμως, που με κέρδισε περισσότερο ήταν ότι πίσω από τον καλλιτέχνη υπήρχε ένας άνθρωπος με μεγάλη ευαισθησία και αγνή ψυχή», περιγράφει στο HELLO.GR
Όπως μάς αποκαλύπτει, η δημιουργία του «ΜαΖω ακόμα» δεν ήταν μια ευθεία διαδρομή από τη μελωδία στην τελική ηχογράφηση. Το τραγούδι είχε αρχικά διαφορετικούς στίχους. Κάπου στην πορεία, όμως, γεννήθηκε η ανάγκη για μια νέα εκδοχή. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται, σύμφωνα με τον Βασίλη Δήμα, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια της ιστορίας του τραγουδιού. «Το τραγούδι αυτό είχε άλλους στίχους στην πρώτη του εκδοχή. Όταν ένα τραγούδι γεννιέται πηγαία μέσα από την ψυχή σου, δεν ξέρεις από την αρχή πού θα σε οδηγήσει. Κάποια στιγμή θέλησε να δοκιμάσει έναν διαφορετικό στίχο. Έτσι, πάνω στη μελωδία μου, έγραψα εκ νέου τους στίχους. Εμπνεόμενος από την προσωπικότητά του, αλλά και από τα δικά μου βιώματα, γεννήθηκε ένα κομμάτι που αισθάνομαι πως μόνο εκείνος θα μπορούσε να ερμηνεύσει με αυτόν τον μοναδικό τρόπο και να του δώσει ψυχή. Η αντίδρασή του, όταν άκουσε το demo, ήρθε μέσα από ένα μήνυμά του, στο οποίο εκθείαζε τον λόγο του τραγουδιού», αποκαλύπτει.
«Η τελευταία μας επαφή»
Ίσως εκεί να βρίσκεται και το στοιχείο που έκανε τη συνεργασία τους ιδιαίτερη: Στην αίσθηση πως το τραγούδι και ο ερμηνευτής συναντήθηκαν την κατάλληλη στιγμή. Γιατί ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήταν ένας τραγουδιστής που απλώς έδινε φωνή σε μια σύνθεση. Ήταν ένας ερμηνευτής που μπορούσε να μετατρέψει ένα τραγούδι σε προσωπική δήλωση. «Η χαρακτηριστική χροιά του, ο ξεχωριστός τρόπος ερμηνείας του, η ταυτότητα, η αυθεντικότητα, οι επιλογές στο ρεπερτόριό του, η σκηνική του παρουσία και φυσικά, η ξεχωριστή του ιδιοσυγκρασία που επέτρεπε να μεταφέρει στο κοινό όλο το συναίσθημα ενός τραγουδιού. Δεν ήταν απλώς ένας τραγουδιστής που ερμήνευε τραγούδια. Ήταν ένας καλλιτέχνης με προσωπική σφραγίδα. Τον ξεχώριζες από την πρώτη νότα. Και αυτό είναι που χαρίζει, τελικά, τη διαχρονικότητα σε έναν καλλιτέχνη», μας επισημαίνει ο Βασίλης Δήμας.
Από εκείνη την πρώτη γνωριμία μέχρι την τελευταία τους επικοινωνία, οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν αρκετές φορές. Δεν ήταν μόνο η σχέση δημιουργού και ερμηνευτή. Υπήρχαν συναντήσεις σε φιλικό επίπεδο, συζητήσεις και, φυσικά, τραγούδια που περνούσαν από τον έναν στον άλλον. «Είχαμε συναντηθεί κάποιες φορές σε φιλικό επίπεδο, παράλληλα με την ακρόαση τραγουδιών. Η τελευταία μας επαφή ήταν ένα μήνυμα που του έστειλα για τη γιορτή του».
«Η φωνή του θα είναι πάντα εδώ»
Πέρα, όμως από τα τραγούδια και τις συνεργασίες, αυτό που τελικά απομένει είναι ο άνθρωπος. Για εκείνον, αυτό είναι και το πιο έντονο αποτύπωμα που άφησε η γνωριμία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη. «Θα θυμάμαι τον γνήσιο χαρακτήρα του. Το γεγονός πως ήταν πάντα ο εαυτός του. Θα θυμάμαι τη φωνή του, την παρουσία του, αλλά και τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ερμήνευε και έδινε ζωή στα τραγούδια. Το ”ΜαΖω ακόμα” είναι ένα κομμάτι της κοινής μας διαδρομής και, για μένα, ένα σημείο τομής δύο εσωτερικών κόσμων. Ίσως, τελικά, αυτή να είναι και η πιο ουσιαστική παρακαταθήκη ενός καλλιτέχνη: Όχι μόνο τα τραγούδια που αφήνει πίσω του, αλλά ο τρόπος με τον οποίο συνεχίζουν να συνομιλούν με εκείνους που τα ακούν. Ο Γιώργος έφυγε από τη ζωή, αλλά η φωνή του θα είναι πάντα εδώ. Θα συνεχίσει να δηλώνει ο ίδιος, σε πρώτο ενικό: ΜαΖω ακόμα».
