Μια λιγότερο γνωστή πτυχή της προσωπικής της ζωής θέλησε να αποκαλύψει η Χέιλι Μπίμπερ, μιλώντας ανοιχτά για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μετά τη γέννηση του πρώτου της παιδιού. Το γνωστό μοντέλο και επιχειρηματίας αποκάλυψε ότι μετά τον ερχομό του γιου της διαγνώστηκε με προεμμηνορροϊκή δυσφορική διαταραχή (PMDD), μια κατάσταση που επηρέασε έντονα την ψυχική της υγεία.
Σε συνέντευξή της στο Women’s Wear Daily, η 29χρονη σύζυγος του Τζάστιν Μπίμπερ μίλησε για την περίοδο μετά τον τοκετό και παραδέχτηκε πως όσα κλήθηκε να διαχειριστεί ήταν πολύ πιο δύσκολα από ό,τι περίμενε. Το ζευγάρι υποδέχτηκε τον γιο του, Τζακ Μπλουζ, τον Αύγουστο του 2024, με τη μητρότητα να φέρνει στη ζωή της νέες εμπειρίες, αλλά και απρόσμενες προκλήσεις.
Η διάγνωση μετά τη γέννηση του γιου της
Η Χέιλι αναφέρθηκε στη δυσκολία που αντιμετώπισε με τη συγκεκριμένη διαταραχή μετά τον ερχομό του παιδιού της, επισημαίνοντας παράλληλα ότι πρόκειται για ένα ζήτημα για το οποίο δεν υπάρχει ακόμη αρκετή ενημέρωση και έρευνα.
«Αφού απέκτησα τον γιο μου, δυσκολεύτηκα αρκετά με αυτή τη διαταραχή. Και δυστυχώς, δεν γίνεται αρκετή συζήτηση ούτε υπάρχει επαρκής έρευνα γύρω από αυτήν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Όπως εξήγησε, θεωρεί σημαντικό οι γυναίκες να μιλούν ανοιχτά για όσα βιώνουν, καθώς η ανταλλαγή εμπειριών μπορεί να προσφέρει ουσιαστική στήριξη. Η ίδια παραδέχτηκε ότι αισθάνεται λιγότερο μόνη όταν μοιράζεται τις προσωπικές της δυσκολίες και ακούει τις ιστορίες άλλων γυναικών που έχουν περάσει παρόμοιες καταστάσεις.
Η προηγούμενη εξομολόγηση για τα έντονα συμπτώματα
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Χέιλι Μπίμπερ αναφέρεται δημόσια στην προεμμηνορροϊκή δυσφορική διαταραχή. Σε παλαιότερη συμμετοχή της στο podcast SHE MD, είχε περιγράψει με περισσότερες λεπτομέρειες την ένταση των συμπτωμάτων που παρουσίαζε πριν από την έμμηνο ρύση, διευκρινίζοντας πως η εμπειρία της ξεπερνούσε κατά πολύ όσα συνδέονται συνήθως με το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο.
Μάλιστα, είχε αποκαλύψει ότι η ψυχολογική επιβάρυνση ήταν τόσο έντονη, ώστε επηρέαζε την καθημερινότητά της, την εργασία της, τις σχέσεις της με τους άλλους, αλλά και την κοινωνική της ζωή. «Για μένα, η εβδομάδα πριν από την περίοδό μου δεν έμοιαζε απλώς με προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Ήταν κάτι πολύ πιο έντονο σε ψυχολογικό επίπεδο. Αναρωτιόμουν γιατί αισθανόμουν σαν να ερχόταν το τέλος ολόκληρης της ζωής μου», είχε εξομολογηθεί.
Η ίδια είχε περιγράψει ότι η έντονη αυτή συναισθηματική κατάσταση υποχωρούσε μόλις ξεκινούσε η περίοδός της, ενώ με την πάροδο του χρόνου διαπίστωσε πως τα συμπτώματα παρουσίαζαν βελτίωση. Θέλοντας να υπογραμμίσει ότι η συγκεκριμένη διαταραχή δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κάτι ασήμαντο, είχε τονίσει: «Είναι απαίσιο. Είναι επίσης επικίνδυνο και πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα».
