Μια διαφορετική συνέντευξη παραχώρησε ο Γιάννης Τσορτέκης στον Γρηγόρη Αρναούτογλου και στο «The 2Night Show», καθώς η συζήτηση έγινε υπό μορφή challenge και έπρεπε να ολοκληρωθεί μέσα σε μόλις 20 λεπτά.
Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για τη νέα σειρά του ΑΝΤ1, «Κρίνο και Αγκάθι», για την αναγνωρισιμότητα που έχει γνωρίσει το τελευταίο διάστημα, αλλά και για τη δική του σχέση με την τηλεόραση και τη σκηνή.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στις ταμπέλες που υπήρχαν για χρόνια στον χώρο της υποκριτικής, ενώ θυμήθηκε και μια ιδιαίτερα αγχωτική στιγμή της θεατρικής του πορείας, όταν ξέχασε τα λόγια του πάνω στη σκηνή.
Ο Γιάννης Τσορτέκης εξήγησε πως η μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα δεν έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τη δουλειά του, αλλά έχει κάνει την καθημερινότητά του έξω από αυτήν πιο ευχάριστη.
«Δεν έχει αλλάξει κάτι με την αναγνωρισιμότητα. Έξω στον δρόμο απλά είναι πιο χαρούμενη η πραγματικότητα. Ο κόσμος ανταποκρίνεται και αυτό είναι ανθρώπινο. Μόνο χαρούμενο με κάνει, είναι διακριτικοί οι άνθρωποι, δεν είναι αυτό που φανταζόμαστε. Αυτό που ακούω, το ότι “θα ήθελα την ησυχία μου…”. Αυτό που κάνουμε είναι για τον κόσμο. Εγώ δεν έχω νιώσει ποτέ από τότε που έγινε αυτή η “έκρηξη”, ας πούμε, ότι έχει αλλάξει κάτι».
Στη συνέχεια, η συζήτηση πέρασε στις διαφορετικές κατηγοριοποιήσεις που για χρόνια χαρακτήριζαν τον χώρο της υποκριτικής. Ο Γιάννης Τσορτέκης εξέφρασε την άποψη πως οι διαχωρισμοί ανάμεσα στο «εμπορικό» και το «καλλιτεχνικό» έχουν πλέον σε μεγάλο βαθμό ξεπεραστεί.
«Γιατί να μην μου αρέσει η λέξη κουλτούρα; Ήταν αυτοί οι άνθρωποι που κάνανε την κουλτούρα και οι άλλοι που ήταν οι εμπορικοί. Όλο αυτό ήταν για να αφοριστεί το πράγμα. Αλλά τα πράγματα είναι απλά. Σιγά σιγά μπολιαζόμαστε και σε αυτό που συμβαίνει έξω από το χωριό μας που λέγεται “Ελλαδάρα”, ο ηθοποιός είναι για να συμμετέχει και να υπάρχει σε ό,τι είναι ικανός και είναι εφικτό να μπορεί να υπάρχει. Δεν είναι όλα για όλους και δεν είναι όλοι για όλα. Από εκεί και πέρα το εμπορικό με το καλλιτεχνικό πλέον δεν υπάρχει γιατί βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι. Επί της ουσίας είναι η ανάγκη για επιβίωση που κινεί τα πράγματα προς όλες τις κατευθύνσεις».
Ο Γιάννης Τσορτέκης αναφέρθηκε τέλος σε μία από τις στιγμές που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη του από τη θεατρική του διαδρομή.
Περιέγραψε τι συνέβη όταν ξαφνικά έχασε τα λόγια του πάνω στη σκηνή, μια εμπειρία που για έναν ηθοποιό μπορεί να μοιάζει ατελείωτη, ακόμη κι αν στην πραγματικότητα διαρκεί μόλις λίγα δευτερόλεπτα.
«Τι πιο τρομακτικό είναι να δεις στον ύπνο σου ότι ξεχνάς τα λόγια σου στη σκηνή. Έχω πάθει σεντόνι τη σκηνή, ήταν προφανώς δύο ή τρία δευτερόλεπτα και μου φάνηκαν σαν αιώνες. Σαν να έχασα οχτακόσια χρόνια από τη ζωή μου που πήγα ακριβώς στο επόμενο, χωρίς να είμαι ούτε σίγουρος, ούτε βέβαιος, ούτε να ξέρω ότι είναι το επόμενο. Ο άνθρωπος που ήμασταν μαζί στη σκηνή ήμουνα εγώ μόνος μου και έπρεπε να βρω το νήμα από πριν στο μετά».
