Τη βαθιά σύνδεση που είχε αναπτύξει με τον Γιώργο Μαζωνάκη, μέσα από τη συνεργασία και τη μουσική τους, περιέγραψε ο Γιώργος Σαμπάνης, αποκαλύπτοντας πως η σχέση τους ξεπέρασε τα όρια μιας απλής επαγγελματικής συνεργασίας. Ο τραγουδιστής μίλησε για τον ιδιαίτερο δεσμό τους, αλλά και για τη μουσική παρακαταθήκη που άφησε ο συνάδελφός του.
Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Νύχτα στον Ρυθμό», ο Γιώργος Σαμπάνης αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο ο Μαζωνάκης αντιμετώπιζε τη μουσική, τονίζοντας ότι δεν επέλεγε τραγούδια με βασικό κριτήριο την εμπορική επιτυχία, αλλά το κατά πόσο εξέφραζαν τον ίδιο και την προσωπικότητά του.
Ο Γιώργος Σαμπάνης εξήγησε πως η σχέση του με τον Γιώργο Μαζωνάκη εξελίχθηκε σε κάτι βαθύτερο από μια συνηθισμένη φιλία. Όπως ανέφερε, η απώλεια του καλλιτέχνη τον επηρέασε ιδιαίτερα, καθώς η μουσική κληρονομιά που άφησε συνδέεται άμεσα και με τη δική του δημιουργική πορεία.
«Από συνεργάτες γίναμε κάπως… κάτι παραπάνω. Το “φίλοι” μπορεί να ακουστεί λίγο περίεργο, αλλά είναι λίγο. Ο Γιώργος είχε κάποιους φίλους, που ζούσε τη ζωή του, αλλά δεν άφησε κάτι πίσω του με αυτούς. Εγώ, ναι, ήμουν φίλος του, αλλά ήμουν περισσότερο φύλακάς του. Μου είναι πολύ πιο δύσκολο, γιατί η μουσική κληρονομιά που άφησε, εμπεριέχει 100% το στίγμα του και το δικό μου. Κι αυτό, μόνο άμα χάσεις έναν άνθρωπο που έχεις ταυτιστεί μαζί του, μπορεί να ας φρίκη και να πεις “ωχ, τι είναι αυτό που έγινε τώρα;”», δήλωσε.
Ο ιδιαίτερος τρόπος που επέλεγε τα τραγούδια του
Ο Γιώργος Σαμπάνης μίλησε επίσης για τη στάση του Γιώργου Μαζωνάκη απέναντι στη μουσική βιομηχανία, περιγράφοντάς τον ως έναν καλλιτέχνη με ξεχωριστή ταυτότητα, ο οποίος δεν ακολουθούσε τις συνηθισμένες συνταγές για την παραγωγή ραδιοφωνικών επιτυχιών.
«Ο Γιώργος βιάστηκε… Αλλά εντάξει. Ήταν ένας αυτόφωτος καλλιτέχνης. Ήταν ένα πλάσμα που δεν είχε καμία σχέση με τους συνηθισμένους τραγουδιστές που έχουν την ανάγκη να βγάλουν επιτυχίες για τα ραδιόφωνα και μπλέκουν με το άγχος της δουλειάς. Καθετί που τραγουδούσε ήθελε να έχει σχέση με το ποιος είναι εκείνη τη στιγμή και την περίοδο. Δηλαδή ήθελε τα τραγούδια που λέει να είναι κατεξοχήν ο εαυτός του», ανέφερε.
Μάλιστα, περιέγραψε πώς ο Μαζωνάκης μπορούσε να απορρίψει ακόμη και ένα τραγούδι με μεγάλες εμπορικές προοπτικές, εφόσον δεν ένιωθε ότι τον αντιπροσώπευε. «Μπορεί να του πήγαινα τη μεγαλύτερη επιτυχία του κόσμου και να μου έλεγε “δεν με ενδιαφέρει αυτό, γιατί δεν μου θυμίζει εμένα, αλλά θέλω να πω αυτό που δεν θύμιζε επιτυχία”», πρόσθεσε.
