Ο Λεωνίδας Κακούρης βρέθηκε καλεσμένος το πρωί της Παρασκευής 13 Νοεμβρίου 2026 στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» της ΕΡΤ, με τον Κρατερό Κατσούλη και τη Μαρία Ηλιάκη. Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για τη δεκαετή απουσία του από την τηλεόραση, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ηθοποιοί στην Ελλάδα, αλλά και τις εμπειρίες του από τη «Σμύρνη μου αγαπημένη» και τις «Άγριες Μέλισσες».
Αρχικά, ο Λεωνίδας Κακούρης αναφέρθηκε στην περίοδο κατά την οποία παρέμεινε εκτός τηλεοπτικών παραγωγών για δέκα χρόνια, μέχρι να επιστρέψει με τη σειρά «Η Επιστροφή». Όπως εξήγησε, εκείνη την εποχή οι τηλεοπτικές σειρές ήταν λιγότερες, ενώ οι επιλογές των καναλιών επικεντρώνονταν σε συγκεκριμένα πρόσωπα.
«Δέκα χρόνια αποχή είχα. Γύρισα στην τηλεόραση με τη σειρά “Η Επιστροφή”. Διότι δεν έπαιρνε κανείς τηλέφωνΟ. Ήταν η εποχή που και οι σειρές ήταν πολύ λιγότερες. Ήταν η εποχή που αλώνιζαν τα κανάλια οι τούρκικες σειρές. Και από την άλλη ήταν η εποχή όπου παίζανε κάποια άτομα συγκεκριμένα», ανέφερε αρχικά.
Ο ηθοποιός στάθηκε και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλοί συνάδελφοί του, οι οποίοι, όπως είπε, παρά την αξία και τις δυνατότητές τους, μένουν χωρίς δουλειά. Εξέφρασε τη στενοχώρια του για το γεγονός ότι η επαγγελματική πορεία ενός ηθοποιού φαίνεται συχνά να εξαρτάται από το κατά πόσο βρίσκεται στην επικαιρότητα.
«Υπήρχαν πάρα πολλοί και υπάρχουν πάρα πολλοί ηθοποιοί και είναι πολύ στενάχωρο αυτό, γιατί δυστυχώς μας αντιμετωπίζουν με έναν τρόπο… Πρέπει να είσαι επίκαιρος. Δηλαδή βλέπω ηθοποιούς που είναι αξιολογότατοι, που έχουν να δώσουν πάρα πολύ ωραία πράγματα και είναι σπίτι και παλεύουν με την κατάθλιψη. Και είναι πολύ κρίμα», σημείωσε.
Παράλληλα, εξήγησε ότι δεν του αρέσει να απασχολεί τα μέσα ενημέρωσης με την προσωπική του παρουσία και πως αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν επιδιώκει συχνά να δίνει συνεντεύξεις.
«Να είσαι στα φώτα της δημοσιότητας. Να είσαι στα στόματα των sites, των κουτσομπόληδων. Να απασχολείς το κοινό. Κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου να κάνω. Γι’ αυτό δεν μου αρέσει και πάρα πολύ να δίνω συνεντεύξεις», πρόσθεσε.
Στη συνέχεια, ο Λεωνίδας Κακούρης θυμήθηκε τη συνεργασία του με τον Κρατερό Κατσούλη στην ταινία «Σμύρνη μου αγαπημένη», κάνοντας λόγο για μια ιδιαίτερα όμορφη επαγγελματική εμπειρία. Με αφορμή αυτή τη συνεργασία, αναφέρθηκε και στις διαφορές που παρατηρεί ανάμεσα στις συνθήκες εργασίας των ηθοποιών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. «Κάναμε πάρα πολύ παρέα και κοπιάσαμε πάρα πολύ στα γυρίσματα της “Σμύρνης μου αγαπημένης”. Αυτή ήταν μια πάρα πολύ ωραία συνθήκη να δουλεύει κανείς, να δουλεύει ένας ηθοποιός», ανέφερε.
Μιλώντας για τους ρυθμούς των γυρισμάτων, έφερε ως παράδειγμα την εμπειρία του από τις «Άγριες Μέλισσες», όπου, όπως περιέγραψε, είχε χρειαστεί να γυρίσει πολλές σκηνές μέσα σε μία ημέρα, σε ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες.
«Στο εξωτερικό ο ηθοποιός θα πάει και θα κάνει το πολύ τέσσερις με πέντε σκηνές και αν κάνει πέντε θα τσινίσει κιόλας. Εμείς θα πάμε και θα κάνουμε δέκα, έντεκα, δώδεκα. Και θυμάμαι με τη Διδασκάλου στις “Άγριες Μέλισσες” έχουμε κάνει μια μέρα δεκατρείς ώρες γύρισμα, Κυριακή. Είκοσι σκηνές. Είκοσι σκηνές διαφορετικές», περιέγραψε.
Ο ηθοποιός μοιράστηκε, επίσης, λεπτομέρειες από την κατασκευή του σκηνικού της Σμύρνης για την ταινία. Όπως εξήγησε, στον Πολιχνίτο έφτασαν οι τεχνίτες που είχαν δημιουργήσει το πλακόστρωτο της Σμύρνης, ενώ οι ντόπιοι τεχνίτες αξιοποίησαν τα καλούπια για να αναπαραστήσουν το λιμάνι της πόλης.
«Στον Πολιχνίτο, το χωριό αυτό, ήρθαν οι μάστορες που είχαν φτιάξει το πλακόστρωτο, το καλντερίμι στη Σμύρνη. Και από τον Πολιχνίτο τα δικά μας τα μαστόρια πήραν τα καλούπια και έκαναν αναπαράσταση του λιμανιού. Άρα λοιπόν αυτό που έδειχνε ήταν πολύ πιστή αντιγραφή του πώς ήταν το λιμάνι της Σμύρνης», εξήγησε.
Ο Λεωνίδας Κακούρης αποκάλυψε ακόμη ότι είχε δημιουργηθεί ένας ολόκληρος χώρος, ο οποίος θα μπορούσε, όπως υποστήριξε, να αξιοποιηθεί και μετά το τέλος των γυρισμάτων, ως σημείο αναφοράς για επισκέπτες και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
«Φτιάξαμε έναν τόσο όμορφο χώρο, ο οποίος θα μπορούσε να παραμείνει, να γίνει η παραλία της Σμύρνης. Και να έρχεται ο κόσμος, να τρώνε σμυρναίικα γλυκά, να γίνονται συναυλίες, να είναι ένας χώρος», ανέφερε.
Κλείνοντας, περιέγραψε την έκταση της κατασκευής, η οποία περιλάμβανε τραμ και καταστήματα, αλλά και την πίεση που υπήρξε για την απομάκρυνσή της μετά την ολοκλήρωση της παραγωγής. Όπως τόνισε, η εμπειρία αυτή τού έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσει πώς είναι να εργάζεται ένας ηθοποιός σε οργανωμένες και κατάλληλες συνθήκες.
«Εμείς είχαμε φτιάξει ολόκληρη Σμύρνη, οχτακόσια μέτρα. Με το τραμ, με τα μαγαζιά. Και η πίεση ήταν “γκρεμίστε το γιατί θα σας κάνουμε μήνυση, γκρεμίστε το γιατί θα σας κάνουμε μήνυση”. Ήταν μια εμπειρία που πραγματικά μας χαρίστηκε και είδαμε πώς είναι να δουλεύεις υπό κανονικάς συνθήκας», κατέληξε ο ηθοποιός.
