shakespeare-in-love-1998-john-madden

Ουίλιαμ Σέξπιρ: Τα Όσκαρ του πάνε πολύ

Ο Ουίλιαμ Σέξπιρ δεν έζησε ποτέ για να δει τον κινηματογράφο, όμως ο κινηματογράφος δεν σταμάτησε ποτέ να τον τιμά.

Από τις πρώτες δεκαετίες του Χόλιγουντ μέχρι σήμερα, οι σαιξπηρικές ιστορίες έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη με δεκάδες τρόπους — πιστές μεταγραφές, μοντέρνες διασκευές, ελεύθερες προσεγγίσεις. Και πολλές από αυτές τις ταινίες έχουν κερδίσει Όσκαρ.

Η πιο εμβληματική περίπτωση είναι το «Shakespeare in Love» (1998), μια ρομαντική φαντασία γύρω από τη ζωή του νεαρού Σαίξπηρ. Η ταινία θριάμβευσε στα Όσκαρ, κερδίζοντας 7 βραβεία, ανάμεσά τους Καλύτερης Ταινίας, Α’ Γυναικείου Ρόλου για τη Γκουίνεθ Πάλτροου και Β’ Γυναικείου Ρόλου για τη Τζούντι Ντεντς. Η επιτυχία της απέδειξε ότι ο Σαίξπηρ μπορεί να γίνει blockbuster χωρίς να χάσει τη θεατρικότητά του.

Άλλη σημαντική στιγμή ήταν το «Hamlet» (1948) του Λόρενς Ολίβιε, που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και χάρισε στον Ολίβιε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου. Η ταινία θεωρείται μέχρι σήμερα μία από τις πιο επιδραστικές κινηματογραφικές μεταφορές του Σαίξπηρ.

Το «West Side Story», αν και δεν αναφέρει τον Σαίξπηρ στο όνομά του, αποτελεί διασκευή του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Η πρώτη εκδοχή του 1961 κέρδισε 10 Όσκαρ, ενώ η πρόσφατη του Στίβεν Σπίλμπεργκ (2021) απέσπασε Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την Αριάνα ΝτεΜπόουζ.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ariana DeBose (@arianadebose)

Το «Throne of Blood» του Ακίρα Κουροσάβα, εμπνευσμένο από τον «Μάκβεθ», δεν κέρδισε Όσκαρ, αλλά επηρέασε βαθιά τη σαιξπηρική κινηματογραφική παράδοση. Αντίθετα, το «Macbeth» (2015) με τον Μάικλ Φασμπέντερ έφτασε μέχρι τις μεγάλες διοργανώσεις, ενώ το «The Tragedy of Macbeth» (2021) του Τζόελ Κοέν χάρισε στoν Ντένζελ Ουάσινγκτον μια ακόμη υποψηφιότητα.

Αξίζει επίσης να αναφερθεί το «Ran» (1985), η ιαπωνική εκδοχή του «Βασιλιά Ληρ», που κέρδισε Όσκαρ Καλύτερων Κουστουμιών και θεωρείται αριστούργημα.

Η σχέση του Σαίξπηρ με τα Όσκαρ είναι διαχρονική: οι ιστορίες του συνεχίζουν να εμπνέουν δημιουργούς, να συγκινούν κοινό και να αποδεικνύουν ότι η ανθρώπινη φύση —με όλα τα πάθη, τις φιλοδοξίες και τις τραγωδίες της— παραμένει αναλλοίωτη.