Ο βασιλιάς Φελίπε και η βασίλισσα Λετίθια έχουν γυρίσει ολόκληρη την Ισπανία, δίνοντας το «παρών» σε κάθε γωνιά της χώρας και σπεύδοντας στο πλευρό των πολιτών σε κάθε δύσκολη στιγμή. Ωστόσο, υπάρχει μια αξιοσημείωτη εξαίρεση στον βασιλικό τους χάρτη: οι αυτόνομες πόλεις της Θέουτα και της Μελίγια.
Παρά το γεγονός ότι οι δύο αυτές περιοχές βρέθηκαν συχνά στο επίκεντρο της διεθνούς επικαιρότητας λόγω μεταναστευτικών κρίσεων και σοβαρών επεισοδίων στα σύνορα, το βασιλικό ζεύγος δεν τις έχει επισκεφθεί ποτέ — ούτε καν κατά τα χρόνια που ο Φελίπε έφερε τον τίτλο του Πρίγκιπα των Αστουριών. Η απόφαση αυτή δεν οφείλεται σε έλλειψη ενδιαφέροντος, αλλά στους εξαιρετικά λεπτούς γεωπολιτικούς συσχετισμούς με το Μαρόκο, το οποίο διεκδικεί ιστορικά τα δύο αυτά εδάφη.
Το «πολεμικό» κλίμα του 2007 και η αντίδραση του Ραμπάτ
Η αιτία για την προσεκτική αυτή στάση του Παλατιού βρίσκεται στο ταξίδι που πραγματοποίησαν ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος και η βασίλισσα Σοφία τον Νοέμβριο του 2007. Ήταν η πρώτη φορά που Ισπανός μονάρχης επισκεπτόταν τη Θέουτα και τη Μελίγια μετά από 82 ολόκληρα χρόνια, με τις δεκάδες χιλιάδες κατοίκους να τους υποδέχονται με παραλήρημα ενθουσιασμού και ισπανικές σημαίες στους δρόμους.
«Ως Βασιλιάς, που οφείλει την πίστη του σε όλους τους Ισπανούς, είχα δεσμευτεί να επισκεφθώ τη Μελίγια μαζί με τη Βασίλισσα. Μια δέσμευση σε συνδυασμό με μια βαθιά επιθυμία», είχε δηλώσει τότε ο Χουάν Κάρλος παραλαμβάνοντας το Χρυσό Κλειδί της πόλης.
Η αντίδραση του Μαρόκου, όμως, ήταν οξύτατη. Ο βασιλιάς Μωάμεθ ΣΤ΄ χαρακτήρισε την επίσκεψη ως μια «νοσταλγική πράξη μιας σκοτεινής εποχής» και ανακάλεσε αμέσως τον πρεσβευτή του από τη Μαδρίτη για δύο μήνες, προκαλώντας μια από τις σοβαρότερες διπλωματικές κρίσεις μεταξύ των δύο κρατών.
Οι ισορροπίες του Φελίπε και η ανησυχία για τα σύνορα
Ο στενός αδελφικός δεσμός που διατηρούσε ο Χουάν Κάρλος με τον βασιλιά Χασάν Β΄ του Μαρόκου δεν συνεχίστηκε με την ίδια ένταση από τους διαδόχους τους. Αν και ο Μωάμεθ ΣΤ΄ υποδέχτηκε θερμά τον Φελίπε και τη Λετίθια το 2014, οι σχέσεις των δύο χωρών παρέμειναν εύθραυστες, με διάφορα συνοριακά και μεταναστευτικά επεισόδια να δημιουργούν συνεχώς τριβές.
Αυτός είναι και ο λόγος που ο Φελίπε αποφεύγει να περιλάβει τη Θέουτα και τη Μελίγια στην ατζέντα των μετακινήσεών του. Αντί για φυσική παρουσία, ο Ισπανός μονάρχης επιλέγει τη διπλωματική οδό: διατηρεί τηλεφωνική επαφή με τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσες, την αντιπολίτευση και τους περιφερειακούς προέδρους των δύο πόλεων, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία και την αγανάκτησή του για τα τραγικά γεγονότα στα σύνορα και τονίζοντας πως το Κράτος οφείλει να διασφαλίζει την ασφάλεια των πολιτών του.
