Με αφορμή τα 66α γενέθλια του βασιλιά Φίλιππου του Βελγίου και τα 18α γενέθλια της μικρότερης κόρης του, πριγκίπισσας Ελεονόρ, το παλάτι επέλεξε να αναβιώσει μια εμβληματική φωτογραφία από το 2016. Στη νέα εκδοχή, πατέρας και κόρη επαναλαμβάνουν τη στάση και την ατμόσφαιρα εκείνης της παλαιότερης στιγμής, δημιουργώντας ένα «remake» γεμάτο συμβολισμό και συναίσθημα.
«Μεγαλώνουν και τα παιδιά…» γράφει χαρακτηριστικά η επίσημη ανάρτηση της βασιλικής οικογένειας του Βελγίου, συνοδεύοντας ένα νέο, συγκινητικό πορτρέτο που ενώνει δύο γενιές μέσα στην ίδια στιγμή.
Η κίνηση αυτή δεν είναι απλώς μια οικογενειακή αναφορά, αλλά και ένας διακριτικός τρόπος να τονιστεί η συνέχεια της μοναρχίας και το πέρασμα του χρόνου. Ο Φίλιππος, που ανέλαβε τον θρόνο το 2013 μετά την παραίτηση του πατέρα του, βασιλιά Αλβέρτου Β΄, έχει συνδέσει τη βασιλεία του με μια πιο ήρεμη και θεσμική παρουσία, μακριά από έντονες δημόσιες εξάρσεις. Δίπλα του βρίσκεται η βασίλισσα Ματθίλδη, μια από τις πιο ενεργές και αγαπητές παρουσίες της ευρωπαϊκής μοναρχίας. Με δράση σε θέματα παιδιών, εκπαίδευσης και ψυχικής υγείας, έχει συμβάλει στη διαμόρφωση μιας πιο σύγχρονης εικόνας για τον θεσμό, πιο κοντά στην κοινωνία και τις ανάγκες της.
Η Ελεονόρ ενηλικιώνεται πλέον συμβολικά μέσα από αυτή τη στιγμή-ορόσημο, παραμένοντας ωστόσο σε πιο διακριτικό ρόλο σε σχέση με τη μεγαλύτερη αδελφή της, την πριγκίπισσα Ελισάβετ, διάδοχο του θρόνου. Η οικογένεια του Βελγίου προσπαθεί σταθερά να ισορροπήσει ανάμεσα στη δημόσια ευθύνη και την ιδιωτική της ζωή, με τέτοιες εικόνες να λειτουργούν ως γέφυρα ανάμεσα στους δύο κόσμους.
Η πριγκίπισσα Ελεονόρ, η μικρότερη από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, μεγαλώνει μακριά από τα φώτα της υπερβολικής δημοσιότητας, με τις δημόσιες εμφανίσεις της να περιορίζονται σε επίσημες στιγμές. Πιο γνωστή στο ευρύ κοινό είναι η μεγαλύτερη αδελφή της, η πριγκίπισσα Ελισάβετ, διάδοχος του θρόνου και πρώτη γυναίκα στην ιστορία της χώρας που έχει κατοχυρωθεί ως διάδοχος μετά την αλλαγή του νόμου διαδοχής.
Η καθημερινότητα της βασιλικής οικογένειας κινείται ανάμεσα στο θεσμικό καθήκον και μια προσπάθεια σχετικής κανονικότητας. Διαμένουν κυρίως στο Παλάτι του Λάκεν στις Βρυξέλλες, επιδιώκοντας έναν ρυθμό ζωής που ισορροπεί ανάμεσα στη δημόσια ευθύνη και την ιδιωτικότητα.
