Ο Αποστόλης Τότσικας βρέθηκε καλεσμένος της Σίσσυς Χρηστίδου στο «Χαμογέλα και πάλι» το πρωί της Τετάρτης 7 Οκτωβρίου και μίλησε για την πορεία του στην υποκριτική, την εξωτερική του εμφάνιση αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνει τα παιδιά του.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε αρχικά στη σχέση που είχε από μικρός με τον χώρο της υποκριτικής, αλλά και στο γεγονός ότι δεν στάθηκε ποτέ ιδιαίτερα στην εμφάνισή του ή στην εικόνα που σχημάτιζαν οι άλλοι για εκείνον.
Ο Αποστόλης εξήγησε πως από μικρή ηλικία είχε αποφασίσει ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός, έχοντας μάλιστα σημαντικές επιρροές από τον πατέρα του.
«Δεν είχα ποτέ αίσθηση το πως είμαι. Με ενδιέφερε από πολύ μικρός να γίνω ηθοποιός. Είχα και τις επιρροές μου λόγω του πατέρα μου. Ουσιαστικά γεννήθηκα μέσα σε αυτό και είχα καταλάβει κάποια πράγματα πολύ νωρίτερα. Τα απομυθοποίησα σε όλα τα επίπεδα. Ήθελα να κάνω focus σε συνεργασίες και δουλειές», είπε ο Αποστόλης Τότσικας και πρόσθεσε:
«Όταν είσαι μπροστά από τις κάμερες υπάρχει ένα παιχνίδι που πρέπει να το παίξεις. Με ενδιαφέρει να μιλάω μέσα από τη δουλειά μου και όλα τα άλλα δεν αφορούν τον κόσμο».
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός μίλησε για την οικογένειά του και ιδιαίτερα για τα παιδιά του, τα οποία, όπως αποκάλυψε, έχουν έντονη καλλιτεχνική πλευρά.
«Έχουν πολύ καλλιτεχνική φλέβα τα παιδιά μου. Για εμένα το σημαντικό είναι να είναι ευτυχισμένοι με αυτό που θα κάνουν και με τη δουλειά τους, που ορίζει πάρα πολλούς παράγοντες στη ζωή μας. Προσπαθώ να δείξω στα παιδιά μου ότι αυτό που κάνω είναι μια δουλειά. Να κάνουν ενα focus σε αυτό που αγαπούν. Όπως έκανα και εγώ με τον πατέρα μου. Δεν θα έχω κανένα πρόβλημα να γίνουν ηθοποιοί, αλλά να μην το κάνουν επειδή ήταν ο πατέρας τους ηθοποιός, αλλά επειδή το ένιωσαν μέσα τους».
Ο Αποστόλης Τότσικας αναφέρθηκε και στις προκλήσεις που φέρνει η εποχή των social media στην ανατροφή των παιδιών, παραδεχόμενος πως κάποιες φορές χρειάζεται να βάζει όρια.
«Στη φάση με τα social προσπαθούμε να προσαρμοστούμε. Καμία φορά είμαι αυστηρός μπαμπάς. Γυρνάνε συνάδελφοι και μου λένε “θα ήθελα πολύ να είμαι το παιδί μου”. Θέλω φως και να υπάρχει χαρά. Να μην είμαστε σοβαροφανείς. Δεν μου αρέσει το σκοτάδι και να υποφέρουμε».
