Την τελευταία του πνοή άφησε ο ηθοποιός Χρήστος Δαχτυλίδης, ο οποίος είχε διαγράψει μια μακρά και σημαντική διαδρομή στον χώρο της υποκριτικής, με συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές. Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε η κόρη του, Λίλιαν, ενώ δημόσιο αποχαιρετισμό απηύθυνε και ο Σπύρος Μπιμπίλας.
Ο ηθοποιός συνεργάστηκε με σημαντικούς θεατρικούς οργανισμούς και καλλιτεχνικούς φορείς, ανάμεσά τους το Εθνικό Θέατρο, η Φίνος Φιλμ και η ΕΡΤ, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τη συγγραφή, καθώς το 2011 εξέδωσε το μυθιστόρημα «Γλυκιά – ξινή ζωή, αβάστακτη».
Το αντίο του Σπύρου Μπιμπίλα
Μετά τη γνωστοποίηση της δυσάρεστης είδησης, ο Σπύρος Μπιμπίλας αποχαιρέτησε δημόσια τον Χρήστο Δαχτυλίδη, εκφράζοντας τη θλίψη του για την απώλειά του.
Σε ανάρτησή του αναφέρθηκε στην καλλιτεχνική διαδρομή του ηθοποιού, γράφοντας μεταξύ άλλων: «Με πολλή θλίψη είδαμε προ ολίγου ανάρτηση της φίλης μας συναδέλφου, ηθοποιού ότι έφυγε από την ζωή ο πατέρας της αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Δαχτυλίδης που έχει αφήσει εποχή με τις εμφανίσεις του στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση».
Η πορεία από το Θέατρο Τέχνης στο Εθνικό Θέατρο
Ο Χρήστος Δαχτυλίδης αποφοίτησε το 1959 από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν», όπου έκανε και τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα, συμμετέχοντας για αρκετά χρόνια στις παραστάσεις του.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με θιάσους του Ελεύθερου Θεάτρου και έλαβε μέρος σε έργα του ελληνικού και του διεθνούς ρεπερτορίου. Ανάμεσα στις παραστάσεις στις οποίες συμμετείχε ήταν ο «Ένας Μήνας στην Εξοχή» του Ιβάν Τουργκένιεφ, με τον θίασο Αλεξανδράκη – Γεωργούλη, το «Αρμένικο Φεγγάρι» του Νίκου Φώσκολου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ποταμίτη, καθώς και η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη.
Από το 1982 έως το 1993 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, συμμετέχοντας σε συνολικά 15 παραγωγές. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου εμφανίστηκε, μεταξύ άλλων, στον «Οθέλλο» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, στον «Βασιλικό» του Αντώνη Ματέση, στο «Αρσενικό και Παλιά Δαντέλα» του Τζόζεφ Κέσερλινγκ και στον «Φον Δημητράκη» του Δημήτρη Ψαθά.
Οι ταινίες με τη Φίνος Φιλμ και η παρουσία στην τηλεόραση
Η κινηματογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1960, με την ταινία «2.000 Ναύτες και ένα Κορίτσι», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Την ίδια χρονιά συμμετείχε και στη «Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Το 1966 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση σε παραγωγή της Φίνος Φιλμ, με την ταινία «Κοινωνία Ώρα Μηδέν» του Ντίνου Δημόπουλου. Η συνεργασία του με την εταιρεία συνεχίστηκε έως το 1973 και περιλάμβανε συνολικά έντεκα ταινίες. Ανάμεσά τους ήταν οι «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω», «Εν Ονόματι του Νόμου» και «Εσχάτη Προδοσία». Τελευταία του ταινία με τη Φίνος Φιλμ ήταν το «Θέμα Συνειδήσεως» του Πέτρου Λύκα.
Η τελευταία κινηματογραφική συμμετοχή του καταγράφηκε το 1985, στην ταινία «Θερμοκήπιο». Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε σειρές όπως ο «Άγνωστος Πόλεμος», το «Εν Τούτω Νίκα», ο «Ρόκκος Χοϊδάς» και «Το Μινόρε της Αυγής». Επιπλέον, συμμετείχε σε περισσότερες από δέκα παραγωγές τηλεοπτικού θεάτρου της ΕΡΤ, ερμηνεύοντας έργα Ελλήνων και ξένων συγγραφέων.
Πέρα από την υποκριτική, ο Χρήστος Δαχτυλίδης είχε ασχοληθεί και με τη λογοτεχνία. Το 2011 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άγκυρα το μυθιστόρημά του με τίτλο «Γλυκιά – ξινή ζωή, αβάστακτη», διευρύνοντας έτσι την καλλιτεχνική του δραστηριότητα και στον χώρο της συγγραφής.
