Για το ταξίδι της αναδοχής που άλλαξε τη ζωή της μίλησε η Ελένη Καρακάση, αποκαλύπτοντας πώς αντέδρασε όταν ενημερώθηκε ότι είχε γίνει η σύνδεσή της με ένα παιδί, αλλά και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε μέχρι να φτάσουν στο σημείο να ζουν πλέον κάτω από την ίδια στέγη.
Η ηθοποιός, σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Happy Day» την Τρίτη 13 Οκτωβρίου, αναφέρθηκε στην επιθυμία της να αποκτήσει παιδί μέσω υιοθεσίας, η οποία υπήρχε εδώ και χρόνια, αλλά και στην απόφαση που πήρε μαζί με τον σύζυγό της, Δημήτρη, να προχωρήσουν στη διαδικασία της αναδοχής. Όπως εξήγησε, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η ολική υστερεκτομή στην οποία υποβλήθηκε πριν από περίπου τεσσεράμισι χρόνια.
«Εγώ πάντα στο μυαλό μου την είχα την υιοθεσία και το συζητούσαμε και με τον Δημήτρη από τα πολύ πρώτα χρόνια που ήμασταν μαζί. Ο Δημήτρης λίγο το είχε στο μυαλό του όπως το έχουν λίγο οι πιο παλιοί. Δηλαδή, ας προσπαθήσουμε να κάνουμε βιολογικά ένα παιδί… όλα αυτά. Όταν δεν ήρθε και κυρίως με το που έκανα εγώ την ολική υστερεκτομή πριν από 4,5 χρόνια περίπου, ήταν το πρώτο πράγμα που με το που συνήλθα από όλο αυτό μου λέει ο Δημήτρης “να το βάλουμε μπροστά;”», είπε αρχικά.
Η ίδια θυμήθηκε πως η απόφαση πάρθηκε χωρίς δεύτερες σκέψεις και πως το ζευγάρι ξεκίνησε να συγκεντρώνει τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Μάλιστα, ανήμερα των γενεθλίων της, στις 5 Φεβρουαρίου, απευθύνθηκαν στην αρμόδια υπηρεσία του Νότιου Τομέα για να ενημερωθούν σχετικά με την αίτησή τους.
«Λέω “φυσικά”. Και δεν το συζητήσαμε καθόλου. Όντως ανεβάσαμε τα χαρτιά μας στην πλατφόρμα και θυμάμαι ότι μάλιστα πήγαμε και ρωτήσαμε στο Νότιο Τομέα που ανήκουμε ανήμερα 5 Φλεβάρη που είναι τα γενέθλιά μου “Έχουμε ανεβάσει τώρα την αίτηση, τα χαρτιά μας στην αίτησή μας ουσιαστικά, θέλουμε μόνο να μας πείτε αν είναι εντάξει”. Και μας εξήγησαν ότι είναι αρκετά πίσω το πώς ανοίγουν οι φάκελοι. Έχει απλοποιηθεί αρκετά το σύστημα. Δυστυχώς, όπως πολλά πράγματα στην Ελλάδα είναι υποστελεχωμένα. Δηλαδή, εμάς εκείνη την περίοδο στο Νότιο Τομέα ήταν πολύ λίγοι υπάλληλοι, κοινωνικοί λειτουργοί που τα έκαναν σχεδόν όλα… Ο φάκελός μας άνοιξε στο χρόνο. Προφανώς έγιναν πιο πολλοί άνθρωποι και με το που πήγαμε και άνοιξε ο φάκελός μας…».
Η διαδικασία της αναδοχής και η πρώτη επαφή με το παιδί
Η Ελένη Καρακάση εξήγησε πως η διαδικασία πραγματοποιείται πλέον μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας, στην οποία οι ενδιαφερόμενοι καταθέτουν τα απαραίτητα έγγραφα για να προχωρήσει η αίτησή τους. Όπως ανέφερε, το σύστημα άλλαξε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ενώ η πλατφόρμα αφορά τόσο ζευγάρια όσο και ανθρώπους που επιθυμούν να γίνουν ανάδοχοι ή θετοί γονείς ως μονογονεϊκές οικογένειες.
«Το σύστημα άλλαξε μέσα στην καραντίνα. Μέχρι τότε η επικοινωνία απ’ όσο ξέρω γινόταν λίγο πιο άμεσα με τις δομές. Οπότε είχες μια πιο κοντινή επικοινωνία και ερχόταν ο δρόμος. Μέσα στην καραντίνα άνοιξε η πλατφόρμα που λένε οι γνωστοί που μέσα σε αυτό ανεβάζεις, τα ζευγάρια που θέλουν για αναδοχή, όχι μόνο ζευγάρια. Όποιος θέλει για αναδοχή και υιοθεσία. Μονογονεϊκές, ζευγάρια… Ανεβάζεις χαρτιά που είναι από δημόσια νοσοκομεία, ψυχιατρική εξέταση… Όλα τα χαρτιά. Μητρώα, ό,τι χρειάζεται λοιπόν και μέσα από ένα ΚΕΠ τα ανεβάζεις όλα τα χαρτιά σου. Όταν έρχεται, λοιπόν, ο καιρός και μέσα σε αυτή την πλατφόρμα υπάρχουν και όλα τα παιδιά από όλη την Ελλάδα που είναι για υιοθεσία και αναδοχή…».
Όταν έφτασε η στιγμή να δηλώσουν τις προτιμήσεις τους σχετικά με την ηλικία ή το φύλο του παιδιού, εκείνη και ο σύζυγός της αποφάσισαν να μην επιλέξουν κάποια συγκεκριμένη κατηγορία. Στη συνέχεια, τους προτάθηκε να προχωρήσουν σε σύνδεση με ένα παιδί που φιλοξενούνταν σε δομή.
Η ηθοποιός θυμήθηκε με συγκίνηση τη στιγμή που ενημερώθηκε για τη σύνδεση, αλλά και την αγωνία που ένιωθε πριν από την πρώτη τους συνάντηση. «Το παιδί είναι 8,5 χρονών… Μας συνέδεσαν με ένα παιδάκι. Δεν θα πω φύλο, δεν κάνει να πω. Ήταν 7,5 όταν γνωριστήκαμε και η πρώτη μας επαφή έγινε τον Νοέμβριο. Πήγαινε καλά, ξεκίνησε καλά. Είχα πάρα πολύ μεγάλη αγωνία. Την πρώτη φορά που με πήραν και μου είπαν ότι η σύνδεσή μου έγινε με αυτό το παιδί, έβαλα τα κλάματα. Ούτε εγώ το περίμενα ότι θα αντιδρούσα έτσι. Και όταν βρεθήκαμε πρώτη φορά ήμασταν, όχι μαγκωμένοι, αλλά προσπαθούσαμε να βρούμε πώς θα πάει. Μπήκαμε στον κόσμο του. Αρχίσαμε δηλαδή να παίζουμε το παιχνίδι που ήθελε να παίξει».
Οι δυσκολίες και η συναισθηματική απόσταση
Η πορεία μέχρι τη συμβίωση δεν ήταν εύκολη. Όπως εξήγησε η Ελένη Καρακάση, όσο μεγαλύτερο είναι ένα παιδί τόσο πιο σύνθετη μπορεί να γίνει η προσαρμογή, καθώς χρειάζεται χρόνο για να κατανοήσει τι πρόκειται να αλλάξει στη ζωή του.
Στην περίπτωσή τους, ένα περιστατικό κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων, όταν το παιδί είδε τους βιολογικούς του γονείς, επηρέασε σημαντικά την εξέλιξη της γνωριμίας τους. Η ηθοποιός περιέγραψε τις εναλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού, που από τη μία στιγμή στην άλλη μπορούσε να δείχνει απόσταση από εκείνη και τον σύζυγό της, ενώ στις τηλεφωνικές τους επικοινωνίες ήταν πιο δεκτικό.
«Όσο μεγαλύτερο το παιδί τόσο μεγαλύτερη και η αμηχανία. Τα προετοιμάζουν τα παιδιά. Η πρώτη αίσθηση που έχουν είναι ότι είμαστε οι εθελοντές, δηλαδή ότι ερχόμαστε να αναλάβουμε το παιδί, να κάνουμε παρέα, να πάμε ένα θέατρο, μια βόλτα… Δεν ξέρουν αμέσως ότι θα οδηγήσει σε συμβίωση. Εμάς ήταν δύσκολο λοιπόν, γιατί το παιδί δυσκολεύτηκε πάρα πολύ. Έγινε και ένα περιστατικό που είδε τους γονείς του τα Χριστούγεννα, οπότε αυτό μας πήγε πάρα πολύ πίσω και περνάγαμε ένα κρύο-ζέστη γιατί από κοντά βλεπόμασταν μέρα παρά μέρα, πηγαίναμε και επισκεπτόμασταν το παιδί στη δομή και ήταν σαν να μην μας θέλει καθόλου. Δεν μας κοίταζε στα μάτια, δεν υπήρχαμε στο οπτικό του πεδίο και κάθε βράδυ μιλάγαμε στο τηλέφωνο και ήταν ένα άλλο παιδί. Δεν ήθελε να ανοιχτεί. Αισθάνεται ότι προδίδει την οικογένειά του, τη βιολογική του. Είναι πολύ σημαντικά κεφάλαια όλα αυτά. Ενώ από το τηλέφωνο υπήρχε η απόσταση και δεν υπήρχε και η άμεση εικόνα. Ήταν μαγικό παιδιά, άλλαζε η φωνή».
Η ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στη συναισθηματική δυσκολία που μπορεί να βιώνει ένα παιδί όταν καλείται να δημιουργήσει δεσμούς με νέους ανθρώπους, χωρίς να αισθάνεται ότι απομακρύνεται από τη βιολογική του οικογένεια.
«Τώρα ζούμε μαζί»: Η καθημερινότητα με το παιδί
Πλέον, η Ελένη Καρακάση και ο σύζυγός της ζουν μαζί με το παιδί, έχοντας αναπτύξει έναν πολύ στενό συναισθηματικό δεσμό. Η ίδια περιέγραψε τη νέα τους καθημερινότητα ως μια εμπειρία που συνδυάζει τη συγκίνηση με μεγάλες απαιτήσεις, καθώς το παιδί χρειάζεται έντονη φροντίδα και ασφάλεια. «Τώρα ζούμε μαζί. Τώρα είμαστε πάρα πολύ κοντά συναισθηματικά. Είμαστε με ένα 8χρονο που όμως περνάει ουσιαστικά τη βρεφική ηλικία. Είναι ακριβώς σαν ένα μωρό που είναι γαντζωμένο επάνω μου και απόλυτα εξαρτημένο. Είναι μαγικό και πάρα πολύ δύσκολο. Οι μαμάδες το καταλαβαίνετε πιο καλά…».
Η ψυχανάλυση και η στήριξη που είχε σε όλη τη διαδρομή
Προκειμένου να προετοιμαστεί για τις αλλαγές που θα έφερνε η αναδοχή στη ζωή της, η ηθοποιός αποφάσισε να ξεκινήσει ψυχανάλυση περίπου δύο χρόνια πριν. Όπως είπε, ήθελε να επεξεργαστεί προσωπικά ζητήματα, αλλά και να έχει δίπλα της έναν ειδικό που θα μπορούσε να τη βοηθήσει να διαχειριστεί τις προκλήσεις της νέας πραγματικότητας.
«Ήμουν, ευτυχώς, πολύ καλά προετοιμασμένη γιατί τα τελευταία δύο χρόνια, με το που είπα ότι θα μπω σε αυτή τη διαδικασία, σε αυτό το ταξίδι, αποφάσισα να κάνω και ψυχανάλυση για να λύσω δικά μου προβλήματα και γιατί ήθελα να έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο που να με καθοδηγεί. Με προετοίμασε και είναι πάρα πολύ δίπλα μου σε ό,τι χρειάζομαι».
Παράλληλα, διευκρίνισε ότι δεν έχει γνωρίσει την οικογένεια του παιδιού, καθώς κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται στο πλαίσιο της διαδικασίας που ακολουθούν. «Δεν έχω γνωριστεί με την οικογένεια του παιδιού, δεν επιτρέπεται», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, μίλησε και για τον τρόπο με τον οποίο ο σύζυγός της βιώνει τον νέο του ρόλο ως πατέρας, αποκαλύπτοντας πως, παρότι αγχώνεται, συγκινείται βαθιά από τη σχέση που έχει αναπτυχθεί με το παιδί. «Είναι λίγο αγχωμένος σαν μπαμπάς, γιατί το παιδί είναι σαν μωρό που έχει πιο πολύ ανάγκη τη μαμά, αλλά συγκινείται πάρα πολύ».
