Η Εύη Καλογηροπούλου και ο Γιώργος Μαζωνάκης συνδέονταν με μια βαθιά φιλία ετών και είχαν συνεργαστεί το 2022 στην ταινία μικρού μήκους «Στον Θρόνο του Ξέρξη». Η σκηνοθέτις δεν αντιμετώπισε τον καλλιτέχνη ως έναν απλό τραγουδιστή που απλώς εμφανίζεται στην οθόνη, αλλά ως ένα αυθεντικό κινηματογραφικό πρόσωπο γεμάτο αντιφάσεις, εντάσσοντας τη φιγούρα του αρμονικά στο βιομηχανικό και λαϊκό σκηνικό της ιστορίας.
Οι δυο τους ήταν φίλοι. Όπως αποκάλυψε η Εύη Καλογηροπούλου, στην Νατάσα Γιάμαλη, στο MEGA, σήμερα 13 Σεπτεμβρίου, μιλούσαν ανά τακτά χρονικά διαστήματα και έβγαιναν μαζί. Αποκάλυψε πως λίγες μέρες πριν τον αναπάντεχο θάνατο του καλλιτέχνη, οι δυο τους είχαν βρεθεί σε εστιατόριο. Ο Γιώργος Μαζωνάκης παρέμεινε απλός και προσιτός, μέχρι το τέλος της ζωής του, όπως είπε η σκηνοθέτρια.
«Μιλάγαμε μέρα παρά μέρα – Ήταν ο πιο φωτεινός και δοτικός άνθρωπος»
Περιγράφοντας τη στενή τους σχέση και τις τελευταίες τους συναντήσεις, η Εύη Καλογηροπούλου ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Πέρα από συνεργάτης, ήταν ένας πολύ δικός μου άνθρωπος τα τελευταία χρόνια. Είχαμε χαθεί, όπως όλοι οι φίλοι χάνονται, αλλά τον τελευταίο χρόνο ήμασταν ξανά κοντά. Μέχρι τις τελευταίες μέρες τον είχα δει, είχαμε βγει, την Πέμπτη συγκεκριμένα είχαμε βγει σε εστιατόριο. Κάθε εβδομάδα βρισκόμασταν, μιλάγαμε μέρα παρά μέρα αλλά δεν ξέρω κατά πόσο αφορά αυτό κάποιον. Εννοείται, όμως, ότι ήταν δικός μου άνθρωπος»
Στη συνέχεια, η ίδια στάθηκε στον ακέραιο χαρακτήρα του και στον τρόπο που στεκόταν στους δικούς του ανθρώπους:
«Μου φαίνεται αστείο να συζητάω αν είναι δικός μου άνθρωπος ο Γιώργος. Είναι ένα παιδί, είναι ο πιο καλός άνθρωπος. Όταν είχε γίνει ένα από τα περιστατικά που ‘χαν γίνει στο σόι του Γιώργου, του είπα ότι με έπαιρναν από τις τηλεοράσεις και μου είπε “γιατί δεν βγήκες; Έπρεπε να βγεις και να πεις ότι μ’ αγαπάς πολύ και είμαι πολύ καλός φίλος”. Ήταν πάρα πολύ καλός φίλος ο Γιώργος»
Παράλληλα, υπογράμμισε την αφοσίωση που έδειχνε στις φιλίες του αλλά και το βαθύ πνευματικό του υπόβαθρο:
«Ήταν ο πιο δοτικός άνθρωπος, όταν αγάπαγε έναν άνθρωπο και όταν τον εμπιστευόταν. Ήταν εκεί μέχρι το τέλος. Δηλαδή εμένα με έχει υπερασπιστεί από προσωπικές στιγμές, που δεν θα χρειαζόταν, μέχρι επαγγελματικές. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην με υπερασπιστεί»
«Και επειδή ακούω διάφορα, ο Γιώργος ήταν ένας πολύ φωτεινός άνθρωπος. Ένας άνθρωπος δεν ήταν πολλά που ξέρει ο κόσμος. Τον ενδιέφερε βαθιά η κουλτούρα, ας πούμε, δεν είναι τυχαίο αυτό που κάναμε με την ταινία μικρού μήκους»
