Το βαρύ κλίμα της οδύνης για τον ξαφνικό χαμό του κορυφαίου λαϊκού ειδώλου έρχονται να απαλύνουν οι αναμνήσεις των ανθρώπων που τον έζησαν από κοντά, αποκαλύπτοντας το μεγαλείο της ψυχής του πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Γιώργος Μαζωνάκης, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 54 ετών, δεν υπήρξε μόνο ένας ανατρεπτικός σταρ για την Ελλάδα, αλλά και ένας άνθρωπος με σπάνια γενναιοδωρία. Στο ειδικό τηλεοπτικό αφιέρωμα με τίτλο «Με λένε Γιώργο» που προβλήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, φίλοι και στενοί συνεργάτες ξεδίπλωσαν τις δικές τους προσωπικές στιγμές με τον ερμηνευτή. Ανάμεσά τους, ο διακεκριμένος στιχουργός Γιώργος Παυριανός, ο οποίος έχει υπογράψει μερικές από τις μεγαλύτερες και πιο διαχρονικές επιτυχίες του τραγουδιστή, μοιράστηκε με το κοινό μια άγνωστη και βαθιά συγκινητική ιστορία από το παρελθόν.
Η συνεργασία των δύο ανδρών ξεκίνησε σε μια περίοδο που ο νεαρός τότε καλλιτέχνης από τη Νίκαια άρχιζε να χαράζει τη δική του αυτόνομη πορεία στη νυχτερινή Αθήνα. Ο στιχουργός, έχοντας χαρίσει στον ερμηνευτή εμβληματικά κομμάτια όπως το «Παιδί της νύχτας» και το «Αλλάξανε τα πλάνα μου», βρισκόταν σε μια φάση οικονομικής στενότητας. Ο Μαζωνάκης, αντιλαμβανόμενος αμέσως την κατάσταση και θέλοντας να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του, προχώρησε σε μια αυθόρμητη κίνηση που έμελλε να μείνει χαραγμένη για πάντα στη μνήμη του δημιουργού. Η χειρονομία αυτή έλαβε χώρα στο καμαρίνι του νυχτερινού κέντρου όπου εμφανιζόταν, μακριά από τα βλέμματα των τρίτων και τις κάμερες, αποδεικνύοντας τον αληθινό του χαρακτήρα.
Περιγράφοντας το περιστατικό με δάκρυα στα μάτια, ο Παυριανός μετέφερε αυτούσια τα λόγια και τα συναισθήματα εκείνης της βραδιάς, δηλώνοντας: «Ένα βράδυ, όπως μπαίνω στο καμαρίνι, μου πετάει έναν φάκελο και μου λέει “Παύρι, αυτό για σένα”. Τον ανοίγω και μέσα είχε ένα εκατομμύριο δραχμές. Ήταν ένα εκατομμύριο δραχμές! Του λέω “Γιώργο μου, με εκπλήσσεις ευχάριστα. Από εδώ και πέρα, ό,τι θέλεις, εγώ για σένα θα καθαρίζω”. Ήταν ένα εκατομμύριο αγάπη που είχε ο Γιώργος για μένα, επειδή ήξερε ότι εκείνο τον καιρό δεν είχα λεφτά και ήθελε να με στηρίξει». Αυτή η αυθεντική διάθεση προσφοράς χαρακτήριζε ολόκληρη την πορεία του καλλιτέχνη, ο οποίος ποτέ δεν ξέχασε όσους στάθηκαν δίπλα του στο ξεκίνημά του.
