Ο Γιώργος Μαζωνάκης υπήρξε μια από τις πιο ξεχωριστές, αυθεντικές και πολυαγαπημένες προσωπικότητες της ελληνικής μουσικής σκηνής. Πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, τις μεγάλες επιτυχίες και τις ανεπανάληπτες εμφανίσεις, έκρυβε μια σπάνια ευαισθησία και μια βαθιά αγάπη για τα ζώα —μια πλευρά του που χαρακτήρισε ολόκληρη τη διαδρομή του.
Η Αρίθα και η συγκινητική εξομολόγηση που είχε ραγίσει καρδιές
Η πιο χαρακτηριστική απόδειξη αυτού του ανεξίτηλου δεσμού ήταν η Αρίθα, η αγαπημένη του σκυλίτσα τύπου σνάουτσερ. Ο τραγουδιστής την είχε υιοθετήσει ως αδέσποτη, διασώζοντάς την μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Ανατολική Αττική, και έκτοτε τη θεωρούσε πραγματικό μέλος της οικογένειάς του.
Για τον Γιώργο Μαζωνάκη, η Αρίθα δεν ήταν απλώς ένα κατοικίδιο, αλλά ο άνθρωπος-στήριγμά του, το πλάσμα που αποκαλούσε στα social media «ο μόνος φίλος μου» και στο οποίο είχε αφιερώσει ακόμα και στίχο σε τραγούδι του.
Όταν η Αρίθα έφυγε από τη ζωή λόγω επιπλοκών από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, ο τραγουδιστής είχε βυθιστεί σε βαρύ πένθος. Σε μια από τις τελευταίες τηλεοπτικές του εμφανίσεις στο The Voice, με αφορμή τα γενέθλια μιας διαγωνιζόμενης, είχε μοιραστεί δημόσια τον πόνο του με μια εξομολόγηση που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη όλων:
«Με συγκίνησες. Σήμερα εσύ έχεις γενέθλια και εγώ έχασα τη μεγαλύτερη αγάπη της ζωής μου, την Αρίθα. Οπότε με συγκίνησες δύο φορές, συγχαρητήρια λοιπόν που με συγκίνησες. Μπράβο σου».
Η αθόρυβη φιλοζωική του προσφορά
Η ευαισθησία του Γιώργος Μαζωνάκη για τα ζώα δεν περιοριζόταν μόνο στο δικό του κατοικίδιο, αλλά εκφραζόταν σταθερά μέσα από ουσιαστικές, αθόρυβες πράξεις. Χρησιμοποιούσε συχνά την απήχησή του για να ενθαρρύνει το κοινό να υιοθετεί αδέσποτα ζώα αντί να αγοράζει, φέρνοντας πάντα ως ζωντανό παράδειγμα τη διασωσμένη Αρίθα.
Παράλληλα, στήριζε διακριτικά καταφύγια, φιλοζωικά σωματεία και εθελοντές στην Αττική και την επαρχία, καλύπτοντας νοσηλείες, τροφές και στειρώσεις. Σε μεγάλες πυρκαγιές, κινητοποιούταν ενεργά για τη διάσωση, μεταφορά και φιλοξενία πυρόπληκτων ζώων, αφήνοντας πίσω του όχι μόνο τις σπουδαίες ερμηνείες του, αλλά και την ανάμνηση ενός σπάνιου ανθρώπου που γνώριζε τι σημαίνει αληθινή αγάπη.
