Το διεθνές κινηματογραφικό στερέωμα στράφηκε με θαυμασμό και συγκίνηση προς την Ελλάδα κατά την τελετή λήξης στο 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Η χαρισματική Ελληνίδα σκηνοθέτρια Ζακλίν Λέντζου πέτυχε μία διάκριση ιστορικών διαστάσεων για τον εγχώριο πολιτισμό, κερδίζοντας το περίοπτο Βραβείο Σκηνοθεσίας στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα Orizzonti (Ορίζοντες).
Η διάκριση αυτή ήρθε ως επιστέγασμα της εξαιρετικής καλλιτεχνικής της πορείας, με όχημα τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, η οποία φέρει τον τίτλο «Μια μέρα στη ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα». Πρόκειται για μια συμπαραγωγή της Ελλάδας, της Γερμανίας και της Γαλλίας, η οποία κατάφερε να αποσπάσει τις καλύτερες κριτικές από τους ειδικούς του χώρου, ενώ παράλληλα τιμήθηκε και με το ανεξάρτητο Βραβείο Συμπερίληψης και Βιωσιμότητας Edipo Re 2026.
Η δημιουργός ανέβηκε στη σκηνή εμφανώς συγκινημένη, ξαφνιάζοντας το κοινό με την αμεσότητα και την ειλικρίνειά της. Αντί για έναν τυποποιημένο λόγο, επέλεξε να καταθέσει την ψυχή της, συνδέοντας το έργο της με το συλλογικό τραύμα της ελληνικής κοινωνίας και στέλνοντας ένα ηχηρό, παγκόσμιο πολιτικό μήνυμα κατά της βίας. Η καλλιτεχνική της κατάθεση δεν περιορίστηκε στα όρια της αισθητικής, αλλά λειτούργησε ως μια κραυγή διαμαρτυρίας που καθήλωσε τους παρευρισκόμενους στην αίθουσα, αποδεικνύοντας ότι το σινεμά παραμένει ένας ζωντανός οργανισμός κοινωνικής παρέμβασης.
«Δεν έχω προετοιμάσει ευχαριστήριο λόγο, θα μιλήσω από την καρδιά μου. Και θα μιλήσω για το σινεμά που όλο και πιο δύσκολα γυρίζουμε όσοι θέλουμε να κάνουμε ελεύθερο, ανεξάρτητο σινεμά. Γι’ αυτό και σας ευχαριστώ που αναγνωρίσατε το ρίσκο που πήραμε», δήλωσε αρχικά η Ζακλίν από το βήμα του φεστιβάλ, εισπράττοντας το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκόμενων.
Στη συνέχεια, η σκηνοθέτρια πέρασε στον πυρήνα της έμπνευσής της, συγκλονίζοντας την αίθουσα με μια ευθεία αναφορά στην τραγωδία που σημάδεψε τη σύγχρονη Αθήνα. «Η ταινία είναι εμπνευσμένη από ένα πραγματικό περιστατικό που συνέβη στην πατρίδα μου, στην Αθήνα, όταν ήμουν έφηβη. Από τη δολοφονία ενός 15χρονου μαθητή, του Αλέξη. Σταματήστε να σκοτώνετε τα παιδιά μας», κατέληξε, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης.
Η σύνδεση της ταινίας με τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο δεν είναι απλώς μια θεματική επιλογή, αλλά η κινητήριος δύναμη ολόκληρου του φιλμ. Το «Μια μέρα στη ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα» αποτελεί ένα coming-of-age δράμα με λεπτές μεταφυσικές αποχρώσεις. Η πλοκή παρακολουθεί την Τζο, την οποία ενσαρκώνει η Εβίτα Ανδριοπούλου, ένα 15χρονο μελαγχολικό, ευαίσθητο και θυμωμένο κορίτσι που βιώνει την αποξένωση στο οικογενειακό της περιβάλλον, την ίδια ώρα που εξερευνά τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα στα Εξάρχεια. Η καθημερινότητα αυτής της τυπικής εφήβου, ωστόσο, διακόπτεται βίαια και απότομα από ένα οδυνηρό γεγονός που μεταβάλλει ριζικά τον κόσμο γύρω της. Στο πλευρό της πρωταγωνίστριας ξεχωρίζουν επίσης με τις ερμηνείες τους η Ελένη Βεργέτη και η Αναστασία Γουλιάμου.
Η Ζακλίν Λέντζου χρησιμοποιεί την προσωπική ιστορία της νεαρής ηρωίδας για να μιλήσει για το συλλογικό βίωμα μιας ολόκληρης γενιάς που είδε την αθωότητά της να χάνεται τον Δεκέμβριο του 2008. Η κάμερα καταγράφει την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα της πόλης, τις κοινωνικές αναταράξεις και το βαρύ πένθος που σκέπασε τη χώρα, χωρίς όμως να μετατρέπεται σε ένα στεγνό ντοκιμαντέρ καταγραφής.
Η μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία αποτελεί δικαίωση για το ανεξάρτητο ελληνικό σινεμά, το οποίο συνεχίζει να διακρίνεται στο εξωτερικό παρά τις έντονες οικονομικές και θεσμικές δυσκολίες.
Ποια είναι η Ζακλίν Λένζτου
Η Ζακλίν Λέντζου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1989, αλλά μετά το διαζύγιο των γονιών της μετακόμοισε στη Θεσσαλονίκη, όπου μεγάλωσε με την μητέρα και τη γιαγιά της. Είναι απόφοιτος του περίφημου London Film School, θεωρείται μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και πρωτοποριακές φωνές του σύγχρονου ελληνικού σινεμά διεθνώς.
Έχοντας ήδη διαγράψει μια εντυπωσιακή πορεία με τις βραβευμένες μικρού μήκους ταινίες της —με κορυφαία στιγμή το πρώτο βραβείο στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ των Καννών το 2018 για το «Έκτορας Μαλό: Η Τελευταία Μέρα της Χρονιάς»— και το επιτυχημένο μεγάλου μήκους ντεμπούτο της «Σελήνη, 66 Ερωτήσεις», η δημιουργός έχει διαμορφώσει μια απολύτως προσωπική κινηματογραφική γλώσσα. Το σινεμά της, που συχνά εστιάζει στις αντισυμβατικές οικογενειακές δομές, τη μοναξιά, τα όνειρα και την εφηβεία, χαρακτηρίζεται από μια σπάνια ποιητική ματιά που αναδεικνύει τις πιο ανεπαίσθητες αλλά βαθιές ανθρώπινες στιγμές.
