Φτωχότερος είναι πλέον ο ελληνικός πολιτισμός, καθώς «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών ο Λάκης Χαλκιάς (κατά κόσμον Μιχάλης Χαλκιόπουλος). Ο σπουδαίος ερμηνευτής και μουσικός, που ταύτισε το όνομά του με την ελληνική δημοτική και παραδοσιακή μουσική αλλά και το έντεχνο τραγούδι, άφησε την τελευταία του πνοή το Σάββατο 2 Αυγούστου, αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη.
Την είδηση της απώλειάς του έκανε γνωστή η οικογένειά του με μια συγκινητική ανακοίνωση, εκφράζοντας τη βαθιά της οδύνη για τον χαμό του αγαπημένου της ανθρώπου. Ο Λάκης Χαλκιάς υπήρξε ένας καλλιτέχνης με σπάνιο ήθος, δωρική φωνή και απόλυτο σεβασμό στις μουσικές ρίζες του τόπου μας, καταφέρνοντας να συνδέσει την παράδοση με τις νεότερες γενιές.
Μια βαριά μουσική κληρονομιά
Γεννημένος στα Ιωάννινα το 1943, ο Λάκης Χαλκιάς μεγάλωσε μέσα σε μια από τις πιο ιστορικές μουσικές οικογένειες της Ελλάδας, καθώς ήταν γιος του θρυλικού κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά και της Μαρίκας Χαλκιά. Η επαφή του με τη μουσική ήταν βιωματική, αφού άρχισε να τραγουδά από την ηλικία των επτών μόλις ετών, ενώ στην πορεία έμαθε να παίζει πέντε διαφορετικά όργανα (κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι).
Η διαδρομή του στα μουσικά πράγματα ήταν λαμπρή. Στην πολυετή καριέρα του συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, όπως τους τραγουδιστές Σωτηρία Μπέλλου, Στέλιο Καζαντζίδη, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Νίκο Ξυλούρη και Λουκιανό Κηλαηδόνη (στα ιστορικά «Μικροαστικά»). Παράλληλα, ερμήνευσε έργα σπουδαίων συνθετών, όπως των Βασίλη Τσιτσάνη, Γιάννη Μαρκόπουλου, Μάρκου Βαμβακάρη, Γιώργου Ζαμπέτα, Χρήστου Λεοντή και Χρήστου Νικολόπουλου.
Το έργο ζωής στο Ηρώδειο
Μία από τις κορυφαίες στιγμές της καλλιτεχνικής του πορείας ήταν η παρουσίαση του εμβληματικού μουσικού έργου του «2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική, από τον Όμηρο μέχρι σήμερα», το οποίο ανέβηκε με μεγάλη επιτυχία στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού τον Μαΐο του 2002. Ο Λάκης Χαλκιάς αφιέρωσε δεκαετίες στην έρευνα και τη διάσωση της ελληνικής μουσικής κληρονομιάς, γυρίζοντας όλο τον κόσμο και ταξιδεύοντας τον ελληνικό πολιτισμό από την Αμερική έως τη Ζυρίχη.
Πέρα από την καλλιτεχνική του δράση, διακρινόταν πάντα για την κοινωνική του ευαισθησία και την πολιτική του στάση, έχοντας υπάρξει και υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ στις εκλογές του 2007.
