Μια καθηλωτική κατάθεση ψυχής έκανε η Αλεξάνδρα Ούστα στην εκπομπή «50 λεπτά», περιγράφοντας τις σκοτεινές πτυχές της οικογενειακής της ζωής και τον αγώνα των γονιών της με το αλκοόλ. Η ηθοποιός αποκάλυψε πως η μητέρα της έφυγε από τη ζωή ενώ νοσηλευόταν σε κλινική απεξάρτησης, ενώ λίγα χρόνια αργότερα, ο πατέρας της κατέληξε από την ίδια ακριβώς αιτία.
Αναφερόμενη στις ρίζες του προβλήματος, η Αλεξάνδρα Ούστα εξήγησε πως η κατάσταση επιδεινώθηκε μετά από μια περιπέτεια υγείας της μητέρας της: «Όλα ξεκίνησαν όταν πέρασε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μόλις άρχισε να το ξεπερνάει, άρχισε και να πίνει. Ανέκαθεν έπινε κοινωνικά όσο τη θυμάμαι, αλλά πήρε καιρό μέχρι να καταλάβω ότι όντως ήταν πρόβλημα, ότι συνέβαινε σε καθημερινή βάση και πήρε και ακόμη περισσότερο καιρό για να δω και άλλα σημάδια που καταδείκνυαν ότι ήταν αλκοολική, που κρύβεις πια τα μπουκάλια, δεν τα βλέπεις αλλά μυρίζεις το αλκοόλ, λες “Είμαι τρελή; Έχει ποτίσει ο εγκέφαλός μου και το μυρίζω;”. Οπότε έγινε σταδιακά και έγινε και σε μία ηλικία που είχαμε άγνοια για αυτά τα πράγματα. Η πάθηση ήταν προφανώς άλλη και αυτό ήταν ένα σύμπτωμα. Μετά την ενηλικίωσή μου κατάλαβα ότι δεν ήταν ότι είναι αλκοολική, αλλά προφανώς ήταν καταθλιπτική για να μπει στη ζωή της το αλκοόλ, ότι κατέφυγε εκεί για να μπορέσει να καλύψει κάτι άλλο», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Η προσπάθειά της να προσφέρει βοήθεια προσέκρουε διαρκώς σε τοίχο, οδηγώντας σε αναπόφευκτες συγκρούσεις. Η απόφασή της να απομακρυνθεί από την εστία τους ήταν μια κίνηση αυτοσυντήρησης, η οποία όμως ακολουθήθηκε από την τραγική είδηση του θανάτου της μητέρας της: «Ήταν πολλές φορές που της είπα ότι θέλει βοήθεια, αλλά ήταν σαν να μιλάω σε τοίχο. Υπήρχαν και σημάδια που έλεγαν ότι είναι σοβαρό, ότι δεν πάει καλά αυτό το πράγμα. Έκανε κάποιες προσπάθειες να δει κάποιους ψυχιάτρους, αλλά αντί να βοηθηθεί, νομίζω ότι την έκαναν πολύ χειρότερα. Εκεί που της έδιναν φάρμακα με κόκκινη γραμμή για να απεξαρτηθεί από το αλκοόλ, είχε φτάσει σε σημείο να τα παίρνει και τα δύο, το οποίο ήταν απίστευτα επικίνδυνο για τη ζωή της. Οι εντάσεις μεγάλωναν κι εγώ προσωπικά είχα κουραστεί ψυχικά από αυτό, δεν ήξερα πώς μπορώ να βοηθήσω έναν άνθρωπο που δεν ήθελε να βοηθηθεί. Και κάποια στιγμή – θεωρώ ότι άργησα κιόλας – αποφάσισα να φύγω από το σπίτι, να μπορέσω τουλάχιστον να προστατέψω τον εαυτό μου. Έφυγα απ’ το σπίτι και μετά από τρεις μήνες έχασα τη μαμά μου. Ήταν πολύ ζόρικο. Στα 26-27 μου. Όταν πέθανε η μαμά μου αισθανόμουν ότι κόπηκε ο ομφάλιος λώρος από τη γη και είμαι μόνη μου. Ήταν σοκ. Η μαμά μου πέθανε μέσα στην κλινική απεξάρτησης, ενώ είχε κάνει τον πρώτο κύκλο και τα πράγματα ήταν ενθαρρυντικά. Ήταν τόσο ζορισμένος ο οργανισμός της που δεν άντεξε», εξομολογήθηκε με πόνο.
Το σοκ ήταν διπλό, καθώς οι κανόνες της κλινικής δεν της επέτρεψαν έναν κανονικό αποχαιρετισμό: «Ήταν χαστούκα, δεν πρόλαβα να την αποχαιρετίσω. Όταν μπαίνει ένας άνθρωπος σε μια τέτοια κλινική, δεν πρέπει να έχει επαφές με τον έξω κόσμο για ένα διάστημα. Αν κάτι το απαλύνει αυτό ήταν ότι εγώ ήμουν η επαφή της με τον έξω κόσμο, της πήγαινα πράγματα και γι’ αυτό μπορούσαμε να μιλάμε στο τηλέφωνο. Αλλά δεν προμήνυε κάτι αυτό».
Ωστόσο, το πένθος για την ηθοποιό δεν σταμάτησε εκεί, καθώς ακολούθησε μια ολόκληρη δεκαετία διαδοχικών απωλειών που τη λύγισαν: «Όλοι οι άνθρωποι που ακολουθούσαν, πια δεν ακολουθούν. Είχα απώλειες σχεόν κάθε χρόνο. Ήταν μια δεκαετία… κλάφ’ τα Χαράλαμπε. Πρώτα έφυγε ο πατέρας της μητέρας μου, μετά η μητέρα μου, που την έβλεπα μαθηματικά σε ένα χρόνο, να αντιγράφει τις κινήσεις που έκανε ο παππούς μου πριν πεθάνει. Φιλοξενούσα τον παππού μου και ξάπλωναν στον ίδιο καναπέ, ο παππούς μου είχε ΧΑΠ, την απέκτησε και η μητέρα μου, την έβλεπα με το οξυγόνο, σαν να ακολουθούσε τα βήματά του. Χάνω τη μητέρα μου και μετά από ένα χρόνο χάνω τη γιαγιά μου. Μετά από δύο χρόνια χάνω τον σύντροφό μου και μετά από άλλα δύο χρόνια έφυγε και ο πατέρας μου από τον ίδιο λόγο που έφυγε η μητέρα μου, από το αλκοόλ. Μεγάλη ταλαιπωρία», κατέληξε η ηθοποιός.
Δείτε την εκπομπή:
Φωτογραφία: NDDPHOTO
