Όλοι γνωρίζουν την Μαρινέλλα, λίγοι την Κυριακή Παπαδόπουλου, η οποία γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938, με καταγωγή από την Πόλη.
Ο πατέρας της Γιώργος δούλευε σε φούρνο και η μητέρα της Δόμνα μεγάλωνε τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας σε ένα ημιυπόγειο στο κέντρο της πόλης. Η Κικίτσα, όπως την αποκαλούσαν ήταν το μικρότερο παιδί της οικογένειας και μεγάλωσε την εποχή του πολέμου, της Κατοχής και του Εμφυλίου. Σκληρά χρόνια, αλλά όπως η ίδια η Μαρινέλλα έχει πει: «Το σπίτι μας ξεχείλιζε από αγάπη. Ζούσαμε φτωχικά, αλλά ευτυχισμένα. Κι αυτό οφείλεται στους γονείς μας».
Οι κακουχίες, οι ελλείψεις και οι στερήσεις την ανάγκασαν να βγει από νωρίς στο μεροκάματο. Ευτυχώς, ο πατέρα της ήταν ανοιχτό μυαλό και δεν την εμπόδισε ποτέ να ακολουθήσει τις καλλιτεχνικές της επιθυμίες. Συχνά μάλιστα την ανέβαζε στο τραπέζι της κουζίνας για να του τραγουδήσω. «Ήταν ο πρώτος μου θαυμαστής», θα πει σε συνέντευξη της η Μαρινέλλα.
Σε ηλικία πέντε ετών συμμετείχε στη ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδική ώρα», στην οποία τραγούδησε τη «Φλαμουριά» του Αυστριακού συνθέτη Φραντς Πέτερ Σούμπερτ. Λίγα χρόνια αργότερα διαφήμιζε τα καταστήματα ενδυμάτων ΜΕΛΚΑ της Θεσσαλονίκης, ενώ μετά το σχολείο έκανε βάρδιες σε ένα περίπτερο.
Περιοδεία με τα μπουλούκια
Στην εφηβεία της ξεκίνησε περιοδείες με τα επονομαζόμενα «μπουλούκια», τις επιθεωρήσεις που περιόδευαν στην επαρχία. Οι συνθήκες ήταν άθλιες. Πολλές φορές ο θίασος έδινε παραστάσεις πάνω σε σανίδια που τα στερέωναν με βαρέλια. Η Κικίτσα συμμετείχε ως ηθοποιός. Στα 17 της εντάχθηκε στον θίασο της Μαίρης Λωράνς, μαζί με τη Μάρθα Καραγιάννη, τη Σόνια Δήμου, τον Αλέκο Τζανετάκο και τον Κώστα Βουτσά. Κατά την περιοδεία σε ένα χωριό της Καρδίτσας η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και τής ζήτησαν να την αντικαταστήσει. Από τότε δεν άφησε ξανά το μικρόφωνο.
Από Κικίτσα…Μαρινέλλα
Το 1956 ήταν η χρονιά που γεννήθηκε η «Μαρινέλλα». Εμφανιζόταν με τον Τόλη Χάρμα, στο κέντρο «Πανόραμα». «Κορίτσι μου, είναι δυνατό να σε βγάλουμε στο πάλκο ως Κική Παπαδοπούλου; Για τραγουδίστρια σε πήραμε, όχι για δακτυλογράφο», της είπε. Παίρνοντας έμπνευση από το ομώνυμο κομμάτι που ερμήνευε εκείνη την εποχή («την λένε Μαρινέλλα κι είναι η πρώτη κατσιβέλα»), που ήταν επιτυχία, τη βάφτισε Μαρινέλλα.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία (όλων μας).
