Η Μυριέλλα Κουρεντή μίλησε με συγκίνηση μέσα από ένα βίντεο που δημοσίευσε στα social media για τη δύσκολη περίοδο της ζωής της που την οδήγησε να στραφεί περισσότερο στον Θεό και να αναζητήσει έναν πνευματικό.
Η ηθοποιός περιέγραψε με ιδιαίτερη συγκίνηση πώς, μέσα από ένα βιβλίο που έπεσε τυχαία στην αντίληψή της, γεννήθηκε μέσα της η ανάγκη να γνωρίσει έναν πνευματικό άνθρωπο και να αρχίσει να προσεύχεται.
Η δύσκολη περίοδος και το βιβλίο που στάθηκε αφορμή
Η Μυριέλλα Κουρεντή ξεκίνησε να περιγράφει πως συνέβησαν όλα:
«Πριν από τρία χρόνια και, δεν ήμουν πολύ καλά. Γενικά, πέρασα μία πολύ σκοτεινή περίοδο της ζωής μου, που δεν ήμουν καλά ούτε σωματικά ούτε ψυχικά. Όταν άρχισα να ανακάμπτω σωματικά, μέσα σε εκείνη την περίοδο, έπεσε -καθόλου τυχαία θα έλεγα- στην αντίληψή μου ιντερνετικά ένα βιβλίο. Μπήκα σε ένα σάιτ να παραγγείλω ένα βιβλίο και τυχαία (καθόλου) ήταν ένα άλλο βιβλίο. Το βιβλίο λέγεται “Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας”. Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο και με συνάρπασε τόσο πολύ το γεγονός ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν πνευματικός και εξομολογούσε άλλους ανθρώπους και τους καθοδηγούσε και πνευματικά, είχε τόση χάρη από τον Θεό, ήταν τόσο υπέροχα αυτά που τους έλεγε, που γεννήθηκε μέσα μου η ανάγκη να αποκτήσω πνευματικό, κάτι που μέχρι τότε δεν είχα στη ζωή μου. Εκείνη την περίοδο άρχισα να προσεύχομαι».
«Προσευχόμουν έναν ολόκληρο μήνα»
Στη συνέχεια, μίλησε για την ιδιαίτερη σχέση που, όπως είπε, είχε από μικρή με την Παναγία και για την προσευχή που έκανε επί έναν μήνα, ζητώντας να βρει έναν πνευματικό:
«Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντοτε –χωρίς να ξέρω γιατί– τη μεγαλύτερη οικειότητα την είχα με την Παναγιά, τη μανούλα μας. Οπότε αποφάσισα να βάλω στην προσευχή μου το αίτημά μου και της ζητούσα κάθε βράδυ, για έναν ολόκληρο μήνα, να μου στείλει έναν αληθινά πνευματικό άνθρωπο, όπως ο γέροντας αυτός, να πηγαίνω να εξομολογούμαι αλλά και να με καθοδηγεί πνευματικά, γιατί το είχα πολύ μεγάλη ανάγκη και το έχω μεγάλη ανάγκη. Και πιστεύω ότι θα το έχω όλη μου τη ζωή πλέον, γιατί κατάλαβα ότι είναι πολλά που δεν πρέπει να αφήνουμε πάνω μας, αλλά πρέπει να τα εναποθέτουμε στα χέρια του Θεού. Κι ένας αληθινά χαρισματικός γέροντας είναι τα χέρια του Θεού. Οπότε προσευχόμουν έναν ολόκληρο μήνα και μια μέρα πηγαίνω σε μια φίλη μου και της εξομολογούμαι για πρώτη φορά –και μάλιστα της ζήτησα να μην με κοροϊδέψει επειδή είναι ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια– ότι θέλω να βρω έναν πνευματικό, να πηγαίνω να εξομολογούμαι».
@myriellakourenti Το δώρο Της Παναγιάς σε εμένα την αμαρτωλή… ΑΜΗΝ #εξομολόγηση #orthodoxchristian #υπεραγια_θεοτόκε_σωσον_υμας ♬ Boundless Worship – Josué Novais Piano Worship
Η σύμπτωση που, όπως είπε, τη συγκλόνισε
Η ηθοποιός στη συνέχεια περιέγραψε πως δύο άνθρωποι από διαφορετικό περιβάλλον τής πρότειναν τον ίδιο πνευματικό, γεγονός που η ίδια θεώρησε απάντηση στην προσευχή της:
«Και με το που της το λέω, μου λέει “Γιατί δεν πας στον δικό μου, που είναι δίπλα στο σπίτι σου;”. Της λέω “Ορίστε;”. Μου λέει “Ναι, τον λένε έτσι, είναι ιερομόναχος από το Άγιο Όρος, πνευματικός γέροντάς του ήταν ο Γέροντας Ιωσήφ Βατοπεδινός, που έχει αγιάσει, αλλά θα τον αγιοκατατάξει η Εκκλησία σύντομα”. Πάω σπίτι μου και λέω στη μαμά μου “Μαμά, μαμά, βρήκα πνευματικό” και μου λέει “Περίμενε, σου βρήκα εγώ”. Και λέω “Εμένα είναι δίπλα στο σπίτι”. Και μου λέει “Και εμένα είναι δίπλα στο σπίτι”. Τη ρώτησα πώς τον λένε και μου είπε τον ίδιο. Της τον πρότεινε ένας φίλος μου, ο Γιώργος, που έχω να τον δω πολλά χρόνια και τον είδε η μητέρα μου στο σούπερ μάρκετ. Το συγκλονιστικό είναι ότι οι δύο αυτοί άνθρωποι δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Η Μαρκέλλα με τον Γιώργο. Οπότε μου την έστειλε την απάντηση η Παναγιά και μάλιστα ήταν ακριβώς δίπλα στο σπίτι μου».
«Αυτή η ατάκα μου άλλαξε τη ζωή»
Κλείνοντας, η Μυριέλλα Κουρεντή αναφέρθηκε στην πρώτη της εξομολόγηση και στα λόγια του γέροντα που, όπως εξομολογήθηκε, σημάδεψαν τη ζωή της:
«Μπήκα να εξομολογηθώ στις 11 το βράδυ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη στιχομυθία που είχα με τον Γέροντά μου, που με ρώτησε πώς με λένε. Του είπα το όνομά μου και με ρώτησε πότε γιορτάζω. Του είπα ότι η γιαγιά μου το γιόρταζε τον 15Αύγουστο με την Παναγία, παρόλα αυτά δεν υπάρχει Αγία Μυριέλλα. Με κοίταξε και μου είπε “Ωραία, καιρός να κάνουμε”. Εμένα. Να εννοεί εμένα, την πιο αμαρτωλή από όλους. Αυτή η ατάκα μου άλλαξε τη ζωή. Συνειδητοποίησα ότι η αγιοσύνη δεν είναι κάτι άπιαστο. Για πρώτη φορά στη ζωή μου άρχισα να αποκτώ πρότυπα…».
