Η Νταλιντά υπήρξε ένα παγκόσμιο φαινόμενο, μια γυναίκα που συνδύαζε εκρηκτικό αισθησιασμό, τεράστιο ταλέντο και μια βαθιά ευαισθησία που αποδείχθηκε μοιραία. Πίσω από τα φώτα, τις επιτυχίες και τη λάμψη, κρυβόταν μια ψυχή που γνώρισε απώλειες, μοναξιά και μεγάλους έρωτες που κατέληξαν σε τραγωδία.
Η Νταλιντά γεννήθηκε ως Ιολάντα Κριστίνα Ζιλιότι στις 17 Ιανουαρίου του 1933 στο Κάιρο της Αιγύπτου.
Οι γονείς της ήταν Ιταλοί με καταγωγή από την Καλαβρία, ενώ ο πατέρας της ήταν το πρώτο βιολί στην Όπερα του Καΐρου. Τα παιδικά της χρόνια κύλησαν σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, ανάμεσα σε χριστιανούς, μουσουλμάνους και Άραβες, εμπειρία που αργότερα σφράγισε την καλλιτεχνική της ταυτότητα.
Σε μικρή ηλικία αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα όρασης και χρειάστηκε να μείνει σαράντα ημέρες στο σκοτάδι. Εκείνη η περίοδος, με μοναδική συντροφιά το βιολί του πατέρα της, την σημάδεψε βαθιά.
Έκτοτε δεν έβλεπε καλά, αλλά αναζητούσε πάντα το φως. Το βρήκε στους προβολείς της δημοσιότητας, έγινε θρύλος, αλλά ποτέ ευτυχισμένη. Η όμορφη, λαμπερή, χαμογελαστή γυναίκα της σκηνής βυθιζόταν πολύ συχνά σε συναισθηματικά σκοτάδια.
Το 1954 στα 21 της χρόνια στέφθηκε Μις Αίγυπτος, διάκριση που της άνοιξε τις πόρτες της αιγυπτιακής εκδοχής του Χόλιγουντ, όπου πρωταγωνίστησε σε ταινίες β’ διαλογής.
Εκεί την εντόπισε ο Γάλλος σκηνοθέτης, Μαρκ ντε Γκαστέν, ο οποίος δεν δυσκολεύτηκε να την πείσει να τον ακολουθήσει στη Γαλλία, για να κάνει καριέρα. Ήταν αυτός που της έδωσε το όνομα Νταλιντά, εμπνευσμένος από την ταινία «Σαμψών και Δαλιδά», με πρωταγωνίστρια τη Χέντι Λαμάρ. Ανήμερα των Χριστουγέννων του 1954, εκείνη πέταξε για το Παρίσι μ’ ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή.
Δεν κατάφερε να κάνει καριέρα ηθοποιού, έγινε ωστόσο παγκόσμια σταρ του τραγουδιού ξανθιά πλέον. Το πρώτο της τραγούδι, με τίτλο «Madonna», πέρασε αδιάφορο, αλλά το δεύτερο, το 1956, το περίφημο «Bambino», πούλησε 300.000 δίσκους και το Σεπτέμβριο του 1957 απονεμήθηκε στη Δαλιδά ο πρώτος χρυσός της δίσκος. Ένα μεγάλο αστέρι είχε γεννηθεί.
Το 1961 παντρεύτηκε τον ατζέντη της, Λουσιέν Μορίς, όμως ο γάμος κράτησε λίγους μήνες. Χρόνια αργότερα θα έλεγε: «Ήμουν πολύ νέα για να με διορθώσει κάποιος».
Λατρεμένη από το κοινό, καταξιώνεται με τις ερμηνείες της, τραγουδώντας στο πλευρό του Σαρλ Αζναβούρ, και το έντονο ιταλοαραβικό αξάν της γίνεται το ”σήμα κατατεθέν” της.
Η προσωπική της ζωή ήταν γεμάτη πάθος αλλά και πόνο. Μια αποτυχημένη εγκυμοσύνη και η επέμβαση που ακολούθησε της στέρησαν οριστικά τη δυνατότητα να γίνει μητέρα, κάτι που δεν ξεπέρασε ποτέ.
Το 1967 ερωτεύτηκε τον Ιταλό τραγουδοποιό Λουίτζι Τένκο. Μαζί συμμετείχαν στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με το τραγούδι Ciao Amore Ciao. Όταν το κομμάτι δεν προκρίθηκε, εκείνος αυτοκτόνησε.
Η Νταλιντά κατέρρευσε και αποπειράθηκε να βάλει τέλος στη ζωή της. Η πρώτη της απόπειρα αυτοκτονίας αποτυγχάνει από σύμπτωση: η καθαρίστρια του ξενοδοχείου μπήκε στο δωμάτιό της και τη βρήκε λιπόθυμη. Είχε πάρει μεγάλη δόση βαρβιτουρικών.
Χρόνια μετά εξομολογήθηκε: «Δεν είχα παρά μόνο μία σκέψη: τον Λουίτζι. Ήμουν ανακουφισμένη, θα πήγαινα να τον βρω».
Τρία χρόνια αργότερα, αυτοκτόνησε και ο πρώην σύζυγός της, Λουσιέν Μορίς. Η σκιά της «κατάρας» άρχισε πλέον να την καλύπτει.
Παρά τις τραυματικές εμπειρίες, η Νταλιντά συνέχισε να θριαμβεύει καλλιτεχνικά. Το “Paroles, Paroles” με τον Alain Delon έγινε διαχρονική επιτυχία, ενώ τραγούδια όπως τα “Gigi l’Amoroso”, “Salma Ya Salama” και “Darla Dirladada” επιβεβαίωσαν τη διεθνή της ακτινοβολία.
Τη δεκαετία του ’70 μεσουρανούσε η ντίσκο μουσική και η Νταλιντά έλαμπε περισσότερο από ποτέ. Στα μέσα της δεκαετίας θα έρθει και στην Ελλάδα όπου απέκτησε το δικό της φανατικό κοινό.
Πούλησε περισσότερους από 86 εκατομμύρια δίσκους, τιμήθηκε με 55 χρυσούς και έναν διαμαντένιο δίσκο, ενώ τραγούδησε σε πολλές γλώσσες, γεφυρώνοντας την αραβική και τη δυτική μουσική.
Το 1983 έχασε ακόμη έναν σύντροφό της, τον Ρισάρ Σανφρέ. Συντετριμμένη είπε: «Φέρνω ατυχία στους άντρες που αγαπώ».
Την ίδια στιγμή τα τραγούδια και το μουσικό στυλ της είχαν φύγει από την μόδα. Είχε πλέον κλείσει τα πενήντα και ενώ παρέμενε εκθαμβωτικά όμορφη ένοιωθε ότι ο κόσμος προχωρούσε χωρίς εκείνη.
Στις 3 Μαΐου 1987, στο σπίτι της στο Παρίσι, έδωσε τέλος στη ζωή της έχοντας λάβει ισχυρή δόση βαρβιτουρικών. Στο σημείωμα που άφησε έγραφε: «Η ζωή μου άρχισε να γίνεται ανυπόφορη. Συγχωρέστε με».
Η Νταλιντά έφυγε από την ζωή πρόωρα στα 54 της χρόνια, η μουσική της όμως θα επέστρεφε στις πίστες, ενώ ο μύθος της δεν έσβησε ποτέ.
Το 2017 η ζωή της μεταφέρθηκε και στην μεγάλη οθόνη, θυμίζοντας σε όλους πως πίσω από τη λάμψη και την τραγωδία υπήρχε μια γυναίκα που απλώς αναζητούσε την αγάπη.
Cover Photo: H Νταλιντά σε μια από τις τελευταίες της φωτογραφίες λίγες εβδομάδες πριν την αυτοκτονία της τον Μάιο του 1987. (Getty Images/ Ideal Image)
