Πριν ο Κρίστοφερ Νόλαν αποφασίσει να καταπιαστεί με τη δική του μεγαλεπήβολη οπτική γύρω από το ομηρικό έπος, υπήρξε μια τηλεοπτική μεταφορά που σφράγισε τις αναμνήσεις εκατομμυρίων θεατών στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο λόγος για την εξαιρετικά δημοφιλή μίνι σειρά δύο επεισοδίων, συνολικής διάρκειας 176 λεπτών, σε σκηνοθεσία του Αντρέι Κοντσαλόφσκι, η οποία έχει προβληθεί αμέτρητες φορές από τα εγχώρια τηλεοπτικά κανάλια, κυρίως διασκευασμένη ως ενιαία τρίωρη ταινία.
Η συγκεκριμένη παραγωγή του 1997 παραμένει μέχρι και σήμερα μία από τις πιο πιστές, προσιτές και πολυαγαπημένες μεταφορές της Οδύσσειας στην οθόνη. Ένας από τους κύριους πυλώνες της τεράστιας επιτυχίας της ήταν αναμφίβολα το εντυπωσιακό και πολυεθνικό καστ πρωταγωνιστών που συγκέντρωσε. Ο Αρμάν Ασάντε ενσάρκωσε έναν στιβαρό και παθιασμένο Οδυσσέα, ενώ η Γκρέτα Σκάκι έδωσε σάρκα και οστά στη διαχρονική φιγούρα της Πηνελόπης.
Δίπλα τους, ένα σύνολο σπουδαίων ηθοποιών συμπλήρωσε το μυθολογικό παζλ: ο Έρικ Ρόμπερτς στο ρόλο του δολερού Ευρύμαχου, η Ιζαμπέλα Ροσελίνι ως θεά Αθηνά, ο εμβληματικός Κρίστοφερ Λι στον ρόλο του μάντη Τειρεσία, η Βανέσα Γουίλιαμς ως Καλυψώ, αλλά και η σπουδαία Ειρήνη Παππά, η οποία χάρισε τη δική της ξεχωριστή αύρα στο ρόλο της πιστής τροφοῦ Ευρύκλειας.
Ένας ακόμη βασικός παράγοντας που έκανε τη σειρά να ξεχωρίσει στην εποχή της ήταν τα πρωτοποριακά για τα τότε δεδομένα οπτικά εφέ. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, η παρουσίαση τεράτων όπως ο Κύκλωπας Πολύφημος ή η Σκύλλα και η Χάρυβδη με τέτοια κλίμακα δεν ήταν κάτι συνηθισμένο για τη μικρή οθόνη, όπως συμβαίνει στις σύγχρονες υπερπαραγωγές.
Φυσικά, βλέποντάς την σήμερα, η σειρά δεν στερείται ατελειών. Είναι κατά διαστήματα επιτηδευμένα κιτς, σε ορισμένα σημεία αφελής, ενώ δεν λείπουν και κάποιες πιο «ξύλινες» ερμηνείες. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία καθόλου δεν μειώνουν ούτε την αστείρευτη ψυχαγωγική της δύναμη ούτε την παιδαγωγική και εκπαιδευτική της αξία, καθώς αποτέλεσε για γενιές θεατών την πρώτη και πιο ζωντανή επαφή με την επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη.
