Υπάρχουν δύο ειδών τηλεφωνήματα που σε γεμίζουν χαρά αλλά ταυτόχρονα σε κάνουν να ανοίγεις αμέσως το mobile banking. Το πρώτο είναι όταν μαθαίνεις ότι ένας φίλος σου παντρεύεται. Το δεύτερο είναι όταν σου λέει: «Θέλω να γίνεις κουμπάρος μου».
Και κάπου εκεί ξεκινά η συγκίνηση, οι αγκαλιές, τα δάκρυα χαράς και… οι πρώτοι υπολογισμοί στο μυαλό σου. Γιατί ναι, το να γίνεις κουμπάρος είναι μεγάλη τιμή, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: έχει και τις οικονομικές του απαιτήσεις.
Τι ακριβώς κάνει ένας κουμπάρος;
Θεωρητικά, ο ρόλος σου είναι να σταθείς δίπλα στο ζευγάρι στη σημαντικότερη μέρα της ζωής του. Πρακτικά; Γίνεσαι ψυχολόγος, διοργανωτής, σύμβουλος σχέσεων, υπεύθυνος κρίσεων και άνθρωπος που θα απαντά στο τηλέφωνο ακόμη και για το χρώμα που θα έχουν οι κορδέλες στις μπομπονιέρες.
Κι αν νομίζεις ότι η δουλειά σου ξεκινά την ημέρα του γάμου, κάνεις λάθος. Οι υποχρεώσεις αρχίζουν μήνες πριν.
Τα έξοδα που συνήθως πέφτουν στον κουμπάρο
Στέφανα
Τα στέφανα είναι ίσως η πιο κλασική υποχρέωση του κουμπάρου. Και εδώ οι επιλογές είναι αμέτρητες. Από οικονομικές και λιτές μέχρι πιο εντυπωσιακές που μπορούν να ανεβάσουν αρκετά το κόστος.
Λαμπάδες γάμου
Δεν γίνεται γάμος χωρίς λαμπάδες. Συνήθως τις αναλαμβάνει ο κουμπάρος και πλέον υπάρχουν σχέδια για κάθε γούστο και budget.
Δίσκος και καράφα
Άλλη μια παραδοσιακή υποχρέωση που πολλές φορές περνά απαρατήρητη μέχρι να έρθει η στιγμή της αγοράς.
Το δώρο στο ζευγάρι
Και φυσικά, επειδή είσαι κουμπάρος, δύσκολα θα γλιτώσεις από ένα επιπλέον δώρο. Είτε πρόκειται για χρήματα είτε για κάποιο πιο προσωπικό δώρο, συνήθως υπάρχει και αυτό στο πρόγραμμα.
Και κάπου εδώ μπαίνουν τα… κρυφά έξοδα
Αν ο γάμος είναι σε νησί, ετοιμάσου για ακτοπλοϊκά ή αεροπορικά. Αν είναι εκτός πόλης, βάλε στη λίστα και διαμονή. Μετά έρχεται το κοστούμι. Και τα παπούτσια. Και το πουκάμισο. Και το κούρεμα. Και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι έχεις ξοδέψει περισσότερα από όσα είχες υπολογίσει όταν είπες το πολυπόθητο «ναι».
Το μεγαλύτερο άγχος; Να μη μπερδέψεις τα στέφανα!
Όσοι έχουν υπάρξει κουμπάροι ξέρουν ότι το οικονομικό είναι το ένα κομμάτι. Το άλλο είναι το άγχος της ημέρας του γάμου. Να θυμάσαι πότε σηκώνεις τα στέφανα, πότε αλλάζεις τα δαχτυλίδια, πού έχεις αφήσει τις λαμπάδες και γιατί σε κοιτάζουν όλοι την ώρα της τελετής.
Τελικά αξίζει;
Η απάντηση είναι σχεδόν πάντα ναι. Γιατί μπορεί να ξοδέψεις περισσότερα από όσα υπολόγιζες, μπορεί να τρέχεις για εβδομάδες και να αγχώνεσαι μέχρι να ακουστεί το «Ησαΐα χόρευε», αλλά στο τέλος της ημέρας θα έχεις συμμετάσχει σε μία από τις πιο σημαντικές στιγμές των ανθρώπων που αγαπάς. Και μεταξύ μας; Κάποια χρόνια αργότερα, κανείς δεν θα θυμάται πόσο κόστισαν οι λαμπάδες. Όλοι όμως θα θυμούνται ποιος στάθηκε δίπλα στο ζευγάρι τη μέρα που ξεκίνησε το νέο του κεφάλαιο!
