Ένα νέο εκδοτικό εγχείρημα έρχεται να ρίξει φως στο παρόν και το μέλλον των νεαρών γαλαζοαίματων που προορίζονται να ηγηθούν των ευρωπαϊκών θεσμών. Στο επίκεντρο βρίσκεται η διάδοχος του ισπανικού θρόνου, πριγκίπισσα Λεονόρ, η εντυπωσιακή της προετοιμασία για να γίνει η πρώτη βασίλισσα της Ισπανίας εδώ και αιώνες, καθώς και οι εσωτερικές ισορροπίες της βασιλικής οικογένειας, με έμφαση στη σχέση του βασιλιά Φιλίππε ΣΤ’ με τις κόρες του και κυρίως με την ινφάντα Σοφία.
Η στρατιωτική θητεία και ο δρόμος προς το στέμμα
Το βιβλίο καταγράφει με λεπτομέρειες τη μεταμόρφωση της πριγκίπισσας Λεονόρ από μια προστατευμένη έφηβη σε μια συνειδητοποιημένη διάδοχο. Η αυστηρή τριετής στρατιωτική της εκπαίδευση στις Σχολές του Στρατού, της Αεροπορίας και του Ναυτικού, η φοίτησή της στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης στις πολιτικές επιστήμες, καθώς και ο καθοριστικός όρκος πίστης στο Σύνταγμα αποτελούν τους κεντρικούς άξονες μιας προετοιμασίας που σχεδιάστηκε μεθοδικά από τους γονείς της. Όπως επισημαίνεται στις σελίδες του έργου, η νεαρή πριγκίπισσα επιδιώκει την ουσιαστική θεσμική AUTHORITY (αυθεντία) και όχι την εφήμερη δημοσιότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η «ευρωπαϊκή γενιά των βασιλισσών» και το συγκριτικό πορτραίτο
Το βιβλίο δεν περιορίζεται μόνο στην ισπανική μοναρχία, αλλά εντάσσει τη Λεονόρ στο ευρύτερο πλαίσιο της νέας γενιάς γυναικών ηγετίδων στην Ευρώπη. Μαζί με τη Βικτόρια της Σουηδίας, την Ελισάβετ του Βελγίου, την Αμαλία των Κάτω Χωρών και την Ίνγκριντ Αλεξάνδρα της Νορβηγίας, η Λεονόρ μοιράζεται το βάρος μιας ιστορικής συγκυρίας όπου το μέλλον των θεσμών μιλάει πλέον ανοιχτά γυναικεία. Κάθε μία από αυτές τις πριγκίπισσες διαμορφώνει προφίλ προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα, συνδυάζοντας την παράδοση με τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.
Ο ρόλος του βασιλιά Φιλίππε και η τρυφερή σχέση με την ινφάντα Σοφία
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις προσωπικές σχέσεις μέσα στο Παλάτι της Θαρθουέλα. Ο βασιλιάς Φιλίππε ΣΤ’ εμφανίζεται όχι μόνο ως ο μέγας μέντορας της πρωτότοκης κόρης του στην πολιτική και πολιτειακή της κατάρτιση, αλλά και ως ένας αφοσιωμένος πατέρας.
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στον ακλόνητο δεσμό που ενώνει την πριγκίπισσα Λεονόρ με τη μικρότερη αδερφή της, ινφάντα Σοφία. Παρά το γεγονός ότι οι ρόλοι τους είναι προκαθορισμένοι από το Σύνταγμα —με τη μία να είναι η διάδοχος και την άλλη να ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής— η μεταξύ τους συνενοχή, η διακριτική στήριξη και η κοινή τους πορεία αποτελούν το ασφαλέστερο συναισθηματικό καταφύγιο και το μεγαλύτερο εγγυημένο στήριγμα για το μέλλον του στέμματος.
