Μια φαινομενικά απλή ανάμνηση από τα παιδικά του χρόνια ήταν αρκετή για να διαμορφώσει ο βασιλιάς Κάρολος μια περιέργη αντιπάθεια. Πρωταγωνίστρια της ιστορίας, η πριγκίπισσα Μάργκαρετ, η οποία είχε ουσιαστική και ζωντανή παρουσία στη ζωή του.
Γεννημένος το 1948, ο Κάρολος ήταν ο πρωτότοκος γιος της Ελισάβετ Β΄ και του πρίγκιπα Φίλιππου. Τα παιδικά του χρόνια χαρακτηρίζονταν από αυστηρό πρόγραμμα, υψηλές προσδοκίες αλλά και μια σχετική συναισθηματική απόσταση, καθώς η μητέρα του ανέλαβε νωρίς τα βασιλικά της καθήκοντα. Σε αυτό το πλαίσιο, η Μάργκαρετ λειτουργούσε συχνά ως πιο χαλαρή, σχεδόν «συνωμοτική» φιγούρα για τα παιδιά της αδελφής της.
Δεν ήταν, λοιπόν, μια απόμακρη θεία, αλλά ένα πρόσωπο κοντινό, που συμμετείχε στις οικογενειακές στιγμές και δεν δίσταζε να φέρει έναν πιο ανάλαφρο αέρα στο παλάτι. Κάπως έτσι προέκυψε και το περίφημο δώρο: ένα γατάκι για τον μικρό Κάρολο. Όμως, αντί για ενθουσιασμό, το δώρο αυτό προκάλεσε αμηχανία και δυσφορία – συναισθήματα που, με τα χρόνια, εξελίχθηκαν σε μια διαχρονική αντιπάθεια προς τις γάτες.
Η λεπτομέρεια αυτή αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν τη δει κανείς σε συνδυασμό με τη γενικότερη σχέση της βασιλικής οικογένειας με τα κατοικίδια. Η Ελισάβετ Β΄, για παράδειγμα, έμεινε στην ιστορία για την αδυναμία της στα κόργκι, έχοντας στη διάρκεια της ζωής της δεκάδες σκυλιά αυτής της ράτσας, που έγιναν σχεδόν σήμα κατατεθέν της.
Η Καμίλα, από την πλευρά της, είναι γνωστή για την αγάπη της στα διασωθέντα σκυλιά, έχοντας υιοθετήσει –μεταξύ άλλων– τη Beth και τη Bluebell, τις οποίες συχνά συνοδεύουν σε δημόσιες εμφανίσεις ή χαλαρές στιγμές στην εξοχή.
Ο πρίγκιπας Ουίλιαμ πρίγκιπας της Ουαλίας και η οικογένειά του έχουν επίσης επιλέξει σκύλο για την καθημερινότητά τους, με τον αγαπημένο τους Όρλα να αποτελεί μέλος της οικογένειας και να μεγαλώνει μαζί με τα παιδιά τους.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Μέγκαν Μαρκλ έχει δείξει επανειλημμένα την αγάπη της για τα ζώα. Διατηρεί σκύλους που είχε υιοθετήσει πριν ακόμη ενταχθεί στη βασιλική οικογένεια, παραμένοντας πιστή στη φιλοζωική της στάση.
Μέσα σε αυτή την «οικογενειακή παράδοση» αγάπης προς τα σκυλιά, η στάση του Καρόλου απέναντι στις γάτες μοιάζει ακόμη πιο ξεχωριστή. Ίσως τελικά, ένα παιδικό δώρο από μια αγαπημένη θεία να ήταν αρκετό για να καθορίσει μια προτίμηση – ή μάλλον μια αποστροφή – που τον ακολουθεί μέχρι σήμερα.
Γιατί πίσω από τους τίτλους και τα πρωτόκολλα, οι βασιλικές ιστορίες παραμένουν βαθιά ανθρώπινες.
