Μπορεί η εμφάνισή της στη Eurovision το 1993 να έχει μείνει ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές ελληνικές συμμετοχές του διαγωνισμού, όμως για την Καίτη Γαρμπή η βραδιά εκείνη έκρυβε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα πίσω από τις κάμερες.
Με αφορμή τον φετινό τελικό της Eurovision, η τραγουδίστρια θυμήθηκε στο J2US τη στιγμή που ανέβηκε στη σκηνή το 1993 για να ερμηνεύσει το τραγούδι Ελλάδα, Χώρα Του Φωτός, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά το μέγεθος του άγχους που βίωνε εκείνη τη νύχτα.
«Εκείνη τη βραδιά είχα πάρα πολύ άγχος. Βγήκα με έναν αέρα, νόμιζα ότι ήμουν στο μαγαζί που δούλευα τότε στην Αθήνα και είχα πολύ ύφος. Όταν όμως συνειδητοποίησα ότι κουβαλούσα την Ελλάδα στις πλάτες μου, με το που ξεκίνησε η μουσική, είπα “θα γυρίσω πίσω και ό,τι είναι να γίνει, ας γίνει”».
Η ίδια παραδέχτηκε ότι για λίγα δευτερόλεπτα σκέφτηκε ακόμη και να αποχωρήσει από τη σκηνή, αδυνατώντας να διαχειριστεί την πίεση της στιγμής. «Σκεφτόμουν “πρέπει να φύγω, τι δουλειά έχω εγώ εδώ;”», είπε χαρακτηριστικά.
Παρά το έντονο άγχος της, τίποτα δεν φάνηκε στην τηλεοπτική εικόνα. Η Καίτη Γαρμπή διατήρησε την ψυχραιμία και τη σκηνική της παρουσία μέχρι το τέλος της εμφάνισης, με την πραγματική συναισθηματική κατάρρευση να έρχεται αμέσως μετά.
«Ήμουν αεράτη, δεν φάνηκε καθόλου και μόλις γύρισα και μπήκα στο καμαρίνι, έπεσα κάτω και άρχισα να κλαίω με λυγμούς από την υπερένταση», αποκάλυψε.
