Υπάρχουν μέρη που μοιάζουν να έχουν πλαστεί όχι από πέτρα και κονίαμα, αλλά από το ίδιο το υλικό των αναμνήσεων, της αριστοκρατικής νοσταλγίας και των ιστορικών ψιθύρων. Το Μον Ρεπό στην Κέρκυρα είναι αναμφίβολα ένα από αυτά. Κρυμμένο μέσα σε έναν οργιαστικό βοτανικό παράδεισο 258 στρεμμάτων, στην περιοχή της Παλαιόπολης, το νεοκλασικό αυτό διαμάντι δεν υπήρξε απλώς μια θερινή έπαυλη. Υπήρξε το σκηνικό όπου διασταυρώθηκαν η βρετανική αυτοκρατορική φιλοδοξία, οι γαλαζοαίματοι έρωτες, οι γεννήσεις ηγεμόνων που άλλαξαν τον χάρτη της Ευρώπης και το μελαγχολικό τέλος μιας ολόκληρης εποχής για την ελληνική βασιλική οικογένεια.
Καθώς διασχίζει κανείς τη σκιερή λεωφόρο με τους αιωνόβιους ευκαλύπτους, τις κουκουναριές και τα σπάνια εξωτικά φυτά, ο χρόνος μοιάζει να επιβραδύνει. Η θαλασσινή αύρα μεταφέρει την ηχώ από τα βήματα των γαλαζοαίματων ενοίκων του, κάνοντας το Μον Ρεπό να μοιάζει με ένα ζωντανό σκηνικό βγαλμένο από τις σελίδες του Vanity Fair.
«Ένα καταφύγιο όπου η βασιλική επισημότητα υποχωρούσε μπροστά στη θεϊκή ομορφιά του Ιονίου.»
Η γέννηση ενός αριστοκρατικού καταφυγίου: Ο έρωτας του Σερ Φρέντερικ Άνταμ
Η ιστορία του Μον Ρεπό ξεκινά το 1828, κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας στα Επτάνησα. Ο Άγγλος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων, Σερ Φρέντερικ Άνταμ, ερωτεύτηκε παράφορα μια πανέμορφη Κερκυραία αριστοκράτισσα, τη Νίνα Παλατιανού. Για να στεγάσει τον έρωτά τους αλλά και να δημιουργήσει μια θερινή κατοικία που θα θύμιζε τις εξοχικές επαύλεις της αγγλικής αριστοκρατίας, ο Άνταμ ανέθεσε στον Κερκυραίο αρχιτέκτονα Ιωάννη Χρόνη τον σχεδιασμό του ανακτόρου.
Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1831, υιοθετώντας έναν αυστηρό αλλά εξαιρετικά κομψό νεοκλασικό ρυθμό με έντονες δωρικές αναφορές. Με μεγάλες βεράντες που ατενίζουν τη θάλασσα, ψηλά παράθυρα που επιτρέπουν στο εφτανησιακό φως να πλημμυρίζει τους εσωτερικούς χώρους και μια συμμετρία που αποπνέει γαλήνη, η έπαυλη βαφτίστηκε αρχικά ως «Villa aux Ombrages» (Η Έπαυλη των Σκιών).
Ωστόσο, ο Άνταμ και η αγαπημένη του δεν πρόλαβαν να τη χαρούν για πολύ, καθώς ο Αρμοστής μετατέθηκε στις Ινδίες το 1832. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το κτήμα παρέμεινε στη δικαιοδοσία των εκάστοτε Βρετανών Αρμοστών, φιλοξενώντας την ελίτ της εποχής, μέχρι την ιστορική Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα το 1864.
Η παραχώρηση στο ελληνικό στέμμα
Με την παραχώρηση των Ιονίων Νήσων στην Ελλάδα, ο Δήμος Κερκυραίων προσέφερε το κτήμα και το ανάκτορο ως δώρο στον νεαρό Βασιλιά Γεώργιο Α΄ των Ελλήνων. Ήταν εκείνος που του έδωσε το όνομα με το οποίο έμελλε να μείνει στην ιστορία: Mon Repos (Η ανάπαυσή μου).
Για τις επόμενες δεκαετίες, το Μον Ρεπό μετατράπηκε στο αγαπημένο θερινό καταφύγιο της ελληνικής βασιλικής οικογένειας. Μακριά από το αυστηρό πρωτόκολλο των Ανακτόρων της Αθήνας, οι γαλαζοαίματοι έζησαν εδώ στιγμές απόλυτης ανεμελιάς. Τα καλοκαίρια στο Μον Ρεπό ήταν συνυφασμένα με μπάνια στα κρυφά λιμανάκια του κτήματος, περιπάτους στους σκιερούς κήπους και δεξιώσεις κάτω από το φως της σελήνης για την ευρωπαϊκή αριστοκρατία.
Οι πιο λαμπερές προσωπικότητες της Ευρώπης πέρασαν τις πύλες του. Η θρυλική Αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας (η περίφημη Σίσι) φιλοξενήθηκε στο Μον Ρεπό το 1863, ερωτεύτηκε παράφορα το νησί και αργότερα έχτισε σε κοντινή απόσταση το δικό της παλάτι, το Αχίλλειο.
Οι ιστορικές γεννήσεις: Από τον πρίγκιπα Φίλιππο στην πριγκίπισσα Αλεξάνδρα
Το Μον Ρεπό δεν ήταν μόνο τόπος θερινής ραστώνης, αλλά και ο τόπος όπου ήρθαν στον κόσμο προσωπικότητες που σφράγισαν την παγκόσμια ιστορία.
- Πρίγκιπας Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου: Στις 10 Ιουνίου 1921, πάνω στο τραπέζι της τραπεζαρίας του ανακτόρου, η Πριγκίπισσα Αλίκη της Βατεμβέργης έφερε στον κόσμο τον μοναχογιό της με τον Πρίγκιπα Ανδρέα της Ελλάδας. Το μωρό αυτό, που βαφτίστηκε Φίλιππος, έμελλε να γίνει ο σύζυγος της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ της Βρετανίας και ο μακροβιότερος πριγκιπικός σύζυγος στη βρετανική ιστορία.
- Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας: Το 1870 γεννήθηκε εδώ η αγαπημένη κόρη του Βασιλιά Γεωργίου Α΄, η οποία μετέπειτα έγινε Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας.
- Πρίγκιπας Γεώργιος: Ο δεύτερος γιος του Γεωργίου Α΄ και μετέπειτα Ύπατος Αρμοστής της Κρητικής Πολιτείας γεννήθηκε επίσης στους τοίχους του Μον Ρεπό το 1869.
Στις 10 Ιουλίου 1965, το Μον Ρεπό φόρεσε ξανά τα γιορτινά του για να υποδεχθεί το πρώτο παιδί του τότε βασιλιά Κωνσταντίνου και της βασίλισσας Άννας Μαρίας. Η γέννηση της πριγκίπισσας Αλεξίας (σήμερα Αλεξία Ντε Γκρες) στο θερινό ανάκτορο της Κέρκυρας προκάλεσε κύματα ενθουσιασμού, καθώς η άφιξή της συνδέθηκε με μια από τις πιο λαμπερές περιόδους της νεότερης ιστορίας της ελληνικής βασιλικής οικογένειας.
Η μικρή πριγκίπισσα πέρασε τα πρώτα καλοκαίρια της ζωής της τρέχοντας στους καταπράσινους κήπους της έπαυλης, λίγο πριν τα γεγονότα του 1967 οδηγήσουν την οικογένεια στην εξορία.
Η γέννηση της Αλεξίας στο Μον Ρεπό σφράγισε το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για το κερκυραϊκό ανάκτορο.
Η παρακμή, η δικαστική διαμάχη και το σήμερα
Μετά την κατάργηση της μοναρχίας στην Ελλάδα και την αποχώρηση της βασιλικής οικογένειας, το Μον Ρεπό πέρασε μια μακρά περίοδο εγκατάλειψης. Η φύση άρχισε να καταλαμβάνει ξανά τον χώρο, ενώ το κτίριο υπέστη σοβαρές φθορές από τον χρόνο και την υγρασία του Ιονίου.
Η ιδιοκτησία του κτήματος μετατράπηκε σε πεδίο σφοδρής νομικής διαμάχης μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και του πρώην βασιλιά Κωνσταντίνου. Η υπόθεση έφτασε μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο το 2002 επιδίκασε αποζημίωση στον πρώην βασιλιά, αποδίδοντας οριστικά την κυριότητα του κτήματος στον Δήμο Κερκυραίων.
Σήμερα, το Μον Ρεπό έχει ανακτήσει την αριστοκρατική του αίγλη, λειτουργώντας ως ανοιχτό μουσείο και βοτανικός κήπος. Το ίδιο το ανάκτορο στεγάζει το Μουσείο Παλαιόπολης Κέρκυρας, φιλοξενώντας σπάνια αρχαιολογικά ευρήματα από την αρχαία πόλη της Κέρκυρας, αλλά και κειμήλια, έπιπλα και πίνακα εποχής που αναβιώνουν την εποχή των Αρμοστών και των βασιλέων.
Οι επισκέπτες μπορούν σήμερα να περπατήσουν στα ίδια μονοπάτια όπου περιπλανιόταν η Αλίκη με τον Φίλιππο, να θαυμάσουν τη θέα στο Ιόνιο από τις ίδιες βεράντες και να νιώσουν την αύρα μιας εποχής όπου η αίγλη, η ιστορία και η φύση ενώθηκαν σε ένα από τα πιο σαγηνευτικά μέρη της Μεσογείου.
